1Mądrość zbudowała dom swój, i wyciosała siedm słupów swoich;
1 Y mae doethineb wedi adeiladu ei thu375?, ac yn naddu ei saith golofn;
2Pobiła bydło swoje, roztworzyła wino swoje, i stół swój przygotowała;
2 y mae wedi paratoi ei chig a chymysgu ei gwin a hulio ei bwrdd.
3A rozesłała dzieweczki swoje, woła na wierzchach najwyższych miejsc w mieście, mówiąc:
3 Anfonodd allan ei llancesau, ac ar uchelfannau'r ddinas y mae'n galw,
4Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupich mówi:
4 "Dewch yma, bob un sy'n wirion." Y mae'n dweud wrth y rhai disynnwyr,
5Pójdźcie, jedzcie chleb mój, i pijcie wino, którem roztworzyła.
5 "Dewch, bwytewch gyda mi, ac yfwch y gwin a gymysgais.
6Opuśćcie prostotę, a będziecie żyli, a chodźcie drogą roztropności.
6 Gadewch eich gwiriondeb, ichwi gael byw; rhodiwch yn ffordd deall."
7Kto strofuje naśmiewcę, odnosi haóbę; a kto strofuje niezbożnika, odnosi zelżywość.
7 Dirmyg a gaiff yr un sy'n disgyblu gwatwarwr, a'i feio a gaiff yr un sy'n ceryddu'r drygionus.
8Nie strofuj naśmiewcy, aby cię nie miał w nienawiści; strofuj mądrego, a będzie cię miłował.
8 Paid � cheryddu gwatwarwr, rhag iddo dy gas�u; cerydda'r doeth, ac fe'th g�r di.
9Uczyó to mądremu, a mędrszym będzie; naucz sprawiedliwego, a będzie umiejętniejszym.
9 Rho gyngor i'r doeth, ac fe �'n ddoethach; dysga'r cyfiawn, ac fe gynydda mewn dysg.
10Początek mądrości jest bojaźó Paóska, a umiejętność świętych jest rozum.
10 Ofn yr ARGLWYDD yw dechrau doethineb, ac adnabod y Sanctaidd yw deall.
11Bo przez mię rozmnożą się dni twoje, i przedłużą się lata żywota.
11 Oherwydd trwof fi y cynydda dy ddyddiau, ac yr ychwanegir blynyddoedd at dy fywyd.
12Będzieszli mądrym, sobie będziesz mądrym; a jeźli naśmiewcą, ty sam szkodę odniesiesz.
12 Os wyt yn ddoeth, byddi ar dy elw; ond os wyt yn gwawdio, ti dy hun fydd yn dioddef.
13Niewiasta głupia świegotliwa jest, prostaczka, i nic nieumiejąca;
13 Y mae gwraig ff�l yn benchwiban, yn ddiddeall, heb wybod dim.
14A siedzi u drzwi domu swego na stołku, na miejscach wysokich w mieście,
14 Y mae'n eistedd wrth ddrws ei thu375?, ar fainc yn uchelfannau'r ddinas,
15Aby wołała na idących drogą, którzy prosto idą ścieszkami swemi, mówiąc:
15 yn galw ar y rhai sy'n mynd heibio ac yn dilyn eu gorchwylion eu hunain:
16Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupiego mówi:
16 "Dewch yma, bob un sy'n wirion." Y mae'n dweud wrth y rhai disynnwyr,
17Wody kradzione słodsze są, a chleb pokątny smaczniejszy.
17 "Y mae du373?r lladrad yn felys, a bara wedi ei ddwyn yn flasus."
18Ale prostak nie wie, że tam są umarli, a ci, których wezwała, są w głębokościach grobu.
18 Ond ni wyddant hwy mai meirwon yw'r rhai sydd yno, ac mai yn nyfnder Sheol y mae ei gwahoddedigion.