1A odpowiadając Ijob rzekł:
1ایوب جواب داد:
2Dokądże trapić będziecie duszę moję, a nacierać na mię mowami swemi?
2«تا بکی می خواهید با سخنان تان مرا عذاب بدهید و دلم را بشکنید؟
3Już dziesięćkroć zawstydziliście mię, i nie wstydże was, że się tak zatwardzacie przeciwko mnie?
3به مراتب به من اهانت کرده اید و از رفتار خود با من خجالت نمی کشید.
4A niech tak będzie, żem zbłądził; przy mnie zostanie błąd mój.
4اگر من گناهی کرده باشم، ضرر آن به خودم می رسد و به شما آسیبی نمی رساند.
5A jeźli się przeciw mnie wynosicie, a obwiniacie mię pohaóbieniem mojem,
5شما خود را بهتر و برتر از من می دانید و مصیبت های مرا دلیل گناه من می پندارید.
6Wiedzcież, żeć mię Bóg odwrócił, i siecią swoją obtoczył mię.
6در حالیکه خدا این روز بد را بر سر من آورده و به دام خود گرفتارم کرده است.
7Oto, wołamli o krzywdę, nie bywam wysłuchany; krzyczęli, niemasz sądu.
7حتی وقتی از ظلمی که به من شده است فریاد می زنم و کمک می طلبم، کسی به داد من نمی رسد.
8Drogę moję zagrodził, żebym przejść nie mógł, a na ścieszce mojej ciemności położył.
8او راه مرا مسدود و تاریک کرده است و امید رهائی از این وضع برای من نیست.
9Z sławy mojej złupił mię, i zdjął koronę z głowy mojej.
9او عزت و اعتبار مرا از بین برد و هرچه که داشتم از من گرفت.
10Popsuł mię zewsząd, abym zaginął, a wyrwał jako drzewo nadzieję moję.
10از هر طرف مرا خُرد و خمیر کرده و نهال آرزوی مرا از ریشه بر کنده است.
11Nadto zapalił się na mię gniew jego, a policzył mię w poczet nieprzyjaciół swoich.
11آتش غضب خود را بر من افروخته است و مرا دشمن خود می شمارد.
12Przyszły razem hufy jego, i utorowały przeciwko mnie drogę swoję, i obległy w około namiot mój.
12لشکر خود را می فرستد تا خیمۀ مرا محاصره کنند.
13Braci moich odemnie oddalił, a znajomi moi stronią odemnie.
13او خانواده ام را از من جدا کرد و آشنایانم را بیگانه ساخت.
14Opuścili mię bliscy moi, a znajomi moi zapomnieli mię.
14خویشاوندان و دوستانِ نزدیک من فراموشم کردند
15Komornicy domu mego, i służebnice moje mają mię za obcego, cudzoziemcem stałem się w oczach ich.
15و مهمان خانه ام مرا از یاد برد. کنیزان خانه ام مرا نمی شناسند و برای شان بیگانه شده ام.
16Wołamli na sługę mego, nie ozywa mi się, chociaż go proszę ustami memi.
16خدمتگار خود را با زاری و التماس صدا می کنم، اما او جوابم را نمی دهد.
17Tchem moim brzydzi się żona moja, choć proszę przez synów żywota mego.
17زن من طاقت بوی دهان مرا ندارد و برادرانم از من بیزار هستند.
18I najlichsi pogardzają mną, a gdy powstaję, urągają mi.
18حتی کودکان به نظر حقارت به من می نگرند و مسخره ام می کنند.
19Brzydzą się mną wszyscy najwierniejsi moi, a którychem umiłował, stali mi się przeciwnymi.
19دوستان صمیمی ام از من متنفرند و کسانی را که دوست داشتم، مخالف من شده اند.
20Do skóry mojej, jako do ciała mego przyschła kość moja; skóra tylko została około zębów moich.
20از من فقط پوست و استخوان باقی مانده است و به سختی از مرگ گریخته ام.
21Zmiłujcie się nademną, zmiłujcie się nademną, wy przyjaciele moi! bo ręka Boża dotknęła mię.
21شما دوستان من هستید، بر من رحم کنید، زیرا دست خدا مرا به این روز انداخته است.
22Czemuż mię prześladujecie, jako Bóg, a ciała mego nie możecie się nasycić?
22چرا شما مثل خدا به من جفا می کنید؟ آیا اینهمه آزاری که دیده ام برای من کافی نیست؟
23Oby teraz napisane były słowa moje! oby je na księgach wyrysowano!
23ای کاش سخنان مرا کسی یادداشت می کرد و در کتابی می نوشت
24Oby rylcem żelaznym i ołowiem na wieczną pamiątkę na kamieniu wydrążone były!
24و یا با قلم آهنین برای همیشه بر سنگی حک می نمود،
25Aczci ja wiem, iż Odkupiciel mój żyje, a iż w ostateczny dzieó nad prochem stanie.
25زیرا می دانم که نجات بخشای من زنده است و سرانجام به زمین خواهد ایستاد.
26A choć ta skóra moja roztoczona będzie, przecież w ciele mojem oglądam Boga;
26و یقین دارم که حتی پس از آنکه گوشت و پوست بدنم بپوسند، خدا را می بینم.
27Którego ja sam oglądam, i oczy moje ujrzą go, a nie inny; choć zniszczały nerki moje we wnętrznościach moich.
27او برای من بیگانه نیست. او را با همین چشمان خود خواهم دید.
28Przeczże nie mówicie: Czemuż go prześladujemy? gdyż się przy mnie znajduje grunt dobrej sprawy.
28وقتی گفتید: «چگونه او را عذاب کنیم.» از حال رفتم. شما می خواستید با بهانه ای مرا متهم سازید.پس از شمشیر مجازات خدا بترسید و بدانید که روز داوری خدا در انتظار شما است.»
29Ulęknijcie się sami miecza, bo pomsta nieprawości jest miecz; a wiedzcie, że będzie sąd.
29پس از شمشیر مجازات خدا بترسید و بدانید که روز داوری خدا در انتظار شما است.»