¹Synu mój! strzeż słów moich, a przykazanie moje chowaj u siebie.

¹Mia filo! konservu miajn vortojn, Kaj gardu cxe vi miajn moralordonojn.

²Strzeż przykazaó moich, a żyć będziesz; a nauki mojej, jako źrenicy oczów swych.

²Konservu miajn moralordonojn, kaj vivu; Kaj mian instruon, kiel la pupilon de viaj okuloj.

³Uwiąż je na palcach twoich, napisz je na tablicy serca twego.

³Ligu ilin al viaj fingroj; Skribu ilin sur la tabelo de via koro.

⁴Mów mądrości: Siostraś ty moja, a roztropność przyjaciółką nazywaj,

⁴Diru al la sagxo:Vi estas mia fratino; Kaj la prudenton nomu mia parencino;

⁵Aby cię strzegły od żony cudzej, i od obcej, która mówi łagodne słowa.

⁵Por ke vi estu gardata kontraux fremda edzino, Kontraux fremdulino, kies paroloj estas glataj.

⁶Bom oknem domu swego przez kratę moję wyglądał;

⁶CXar mi rigardis tra fenestro de mia domo, Tra mia krado;

⁷I widziałem między prostakami, obaczyłem między synami młodzieóca głupiego,

⁷Kaj mi vidis inter la naivuloj, Mi rimarkis inter la nematuruloj junulon senprudentan,

⁸Który szedł ulicą przy rogu jej, drogą postępując ku domowi jej.

⁸Kiu pasis sur la placo preter sxia angulo, Kaj iris la vojon al sxia domo,

⁹Ze zmierzkiem pod wieczór, w ciemności nocnej, i w mroku.

⁹En krepusko, en vespero de tago, Kiam farigxis nokto kaj mallumo.

¹⁰A oto niewiasta spotkała go, w ubiorze wszetecznicy, chytrego serca,

¹⁰Kaj jen renkonte al li iras virino En ornamo de publikulino, ruzema je la koro.

¹¹Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej;

¹¹Bruema kaj vagema; SXiaj piedoj ne logxas en sxia domo.

¹²Raz na dworzu, raz na ulicach i po wszystkich kątach zasadzki czyniąca;

¹²Jen sxi estas sur la strato, jen sur la placoj, Kaj apud cxiu angulo sxi embuskas.

¹³I uchwyciła go, i pocałowała go, a złożywszy wstyd z twarzy swojej, rzekła mu:

¹³Kaj sxi kaptis lin, kaj kisis lin Kun senhonta vizagxo, kaj diris al li:

¹⁴Ofiary spokojne są u mnie; dzisiajm oddała śluby moje.

¹⁴Mi devis alporti dankan oferdonon; Hodiaux mi plenumis mian solenan promeson.

¹⁵Przetożem wyszła przeciw tobie, abym pilnie szukała twarzy twojej, i znalazłam cię.

¹⁵Tial mi eliris al vi renkonte, Por sercxi vian vizagxon, kaj mi vin trovis.

¹⁶Obiłam kobiercami łoże moje, ozdobione rzezaniem i prześcieradłami egipskiemi.

¹⁶Mi bele kovris mian liton Per multkoloraj teksajxoj el Egiptujo.

¹⁷Potrząsnęłam pokój swój myrrą, aloesem, i cynamonem.

¹⁷Mi parfumis mian kusxejon Per mirho, aloo, kaj cinamo.

¹⁸Pójdźże, opójmy się miłością aż do poranku, ucieszmy się miłością.

¹⁸Venu, ni gxuu suficxe volupton gxis la mateno, Ni plezurigxu per la amo.

¹⁹Boć męża mego w domu niemasz; pojechał w drogę daleką.

¹⁹CXar mia edzo ne estas hejme, Li iris en malproksiman vojon;

²⁰Worek pieniędzy wziął z sobą; dnia pewnego wróci się do domu swego.

²⁰La sakon kun mono li prenis kun si; Li revenos hejmen je la plenluno.

²¹I nakłoniła go wielą słów swoich, a łagodnością warg swoich zniewoliła go.

²¹SXi forlogis lin per sia multeparolado, Per sia glata busxo sxi lin entiris.

²²Wnet poszedł za nią, jako wół, gdy go na rzeź wiodą, a jako głupi do pęta, którem karany bywa.

²²Li tuj iras post sxi, Kiel bovo iras al la bucxo Kaj kiel katenita malsagxulo al la puno;

²³I przebiła strzałą wątrobę jego; kwapił się jako ptak do sidła, nie wiedząc, iż je zgotowano na duszę jego.

²³GXis sago fendas al li la hepaton; Kiel birdo rapidas al la kaptilo, Kaj ne scias, ke gxi pereigas sian vivon.

²⁴Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.

²⁴Kaj nun, infanoj, auxskultu min, Atentu la vortojn de mia busxo.

²⁵Niechaj się nie uchyla za drogami jej serce twoje, ani się tułaj po ścieszkach jej.

²⁵Via koro ne flankigxu al sxia vojo, Ne eraru sur sxia irejo;

²⁶Albowiem wielu zraniwszy poraziła, i mocarze wszyscy pozabijani są od niej.

²⁶CXar multajn sxi vundis kaj faligis, Kaj multegaj estas sxiaj mortigitoj.

²⁷Dom jej jest jako drogi piekielne, wiodące do gmachów śmierci.

²⁷SXia domo estas vojoj al SXeol, Kiuj kondukas malsupren al la cxambroj de la morto.