¹Przypowieści Salomona, syna Dawidowego, króla Izraelskiego,

¹Saalomoni, Taaveti poja, Iisraeli kuninga õpetussõnad

²Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;

²tarkuse ja õpetuse tundmaõppimiseks, mõistlike sõnade mõistmiseks,

³Dla pojęcia ćwiczenia w rozumie, w sprawiedliwości, w sądzie i w prawości;

³et võtta õpetust targaks käitumiseks, õigluseks ja õiguseks ning õigeks eluviisiks,

⁴Dla podania prostakom ostrożności, młodemu umiejętności, i opatrzności.

⁴et anda kogenematuile oidu, noortele teadmisi ja otsustusvõimet -

⁵Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,

⁵kes tark on, see kuuleb seda ja võtab veelgi enam õpetust; kes aru saab, see omandab oskuse

⁶Aby zrozumiał przypowieści, i wykłady ich, słowa mądrych i zagadki ich.

⁶õpetus- ja tähendamissõnade, tarkade meeste ütluste ja nende mõistatuste mõistmiseks.

⁷Bojaźó Paóska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.

⁷Issanda kartus on tunnetuse algus, meeletud põlgavad tarkust ja õpetust.

⁸Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.

⁸Kuule, mu poeg, oma isa õpetust ja ära jäta tähele panemata oma ema juhatust,

⁹Bo to przyda wdzięczności głowie twojej, i będzie łaócuchem kosztownym szyi twojej.

⁹sest need on su peale ilupärjaks ja kaela ümber keeks!

¹⁰Synu mój! jeżliby cię namawiali grzesznicy, nie przyzwalaj.

¹⁰Mu poeg! Kui patused sind ahvatlevad, siis ära nõustu!

¹¹Jeźlićby rzekli: Pójdź z nami, czyhajmy na krew, zasadźmy się na niewinnego bez przyczyny;

¹¹Kui nad ütlevad: 'Tule meiega! Varitseme verd, luurame süütut ilma põhjuseta,

¹²Pożremyż ich żywo, jako grób, a całkiem, jako zstępujących w dół;

¹²neelame neid otsekui surmavald, elusalt ja tervelt nagu haudaminejaid,

¹³Wszelkiej majętności kosztownej nabędziemy, napełnimy domy nasze korzyścią;

¹³küllap me siis leiame kõiksugust kallist vara ja täidame oma kojad saagiga.

¹⁴Rzuć między nas los twój; mieszek jeden wszyscy mieć będziemy.

¹⁴Heida liisku meie keskel ja meil kõigil olgu ühine kukkur!' -

¹⁵Synu mójâ nie chodźże z nimi w drogę; zawściągnij nogi twojej od ścieżek ich.

¹⁵siis, mu poeg, ära mine nendega seda teed, hoia oma jalg nende radadelt!

¹⁶Albowiem nogi ich ku złemu bieżą, i spieszą się na wylanie krwi.

¹⁶Sest nende jalad jooksevad kurja poole ja nad tõttavad verd valama.

¹⁷Bo jako próżno zastawiają sieci przed oczyma wszelkiego ptaka skrzydlastego:

¹⁷Ent asjatu on võrku laotada kõigi tiivuliste nähes:

¹⁸Tak i ci na krew swoję czyhają, a zasadzają się na duszę swoję.

¹⁸sest nad varitsevad omaenese verd, luuravad omaenese hinge.

¹⁹Takieć są ścieszki każdego czyhającego na zysk, który duszę pana swego odbiera.

¹⁹Niisugune tee on igaühel, kes ahnitseb kasu: selle omanikult võetakse hing.

²⁰Mądrość na dworzu woła, głos swój na ulicach wydaje.

²⁰Tarkus hüüab tänavail, annab oma häält kuulda turgudel,

²¹W największym zgiełku woła, u wrót bram, w miastach powieści swoje opowiada, mówiąc:

²¹kisendab lärmakates paikades, kõneleb oma sõnu linnaväravate suus:

²²Prostacy! dokądże się kochać będziecie w prostocie? a naśmiewcy pośmiewisko miłować będziecie? a głupi nienawidzieć umiejętności będziecie?

²²'Kui kaua te, rumalad, armastate rumalust? Kui kaua meeldib hooplejail hoobelda ja alpidel vihata teadmist?

²³Nawróćcież się na karanie moje; oto wam wydam ducha mojego, a podam wam do znajomości słowa moje.

²³Pöörduge minu noomimise alla! Vaata, ma lasen teile voolata oma vaimu, teen teile teatavaks oma sõnad.

²⁴Ponieważem wołała, a nie chcieliście; wyciągałam rękę moję, a nie był, ktoby uważał;

²⁴Et ma olen kutsunud, aga te olete tõrkunud, olen sirutanud oma käe, aga ükski pole tähele pannud,

²⁵Owszem odrzuciliście wszystkę radę moję, a karności mojej nie chcieliście przyjąć;

²⁵ja et te pole hoolinud mitte ühestki minu nõust ega ole tahtnud mu noomimist,

²⁶Przetoż ja w zginieniu waszem śmiać się będę, będę z was szydziła, gdy przyjdzie, czego się strachacie.

²⁶siis naeran minagi teie õnnetust, pilkan, kui teie kohkumine tuleb,

²⁷Gdy przyjdzie jako spustoszenie, czego się strachacie, i gdy zginienie wasze przypadnie jako wicher, gdy przyjdzie na was ucisk i utrapienie;

²⁷kui teie kohkumine tormina tuleb ja teie õnnetus tuulekeerisena saabub, kui häda ja ahastus teile kallale kipuvad.

²⁸Tedy mię wzywać będą, a nie nie wysłucham; szukać mię będą z poranku, a nie znajdą mię.

²⁸Siis nad hüüavad mind, aga mina ei vasta, otsivad mind, aga ei leia.

²⁹Przeto, iż mieli w nienawiści umiejętność, a bojaźni Paóskiej nie obrali sobie,

²⁹Sellepärast et nad on vihanud tunnetust ega ole valinud Issanda kartust,

³⁰Ani przestawali na radzie mijej, ale gardzili wszelką karnością moją:

³⁰et nad ei ole hoolinud minu nõust, vaid on põlastanud kõiki mu noomitusi,

³¹Przetoż będą używać owocu dróg swoich, a radami swemi nasyceni będą.

³¹peavad nad siis sööma oma tegude vilja ja küllastuma oma kavatsustest.

³²Bo odwrócenie prostaków pozabija ich, a szczęście głupich wytraci ich.

³²Sest rumalaid tapab nende taganemine ja alpe hukkab nende hooletus.

³³Ale kto mię słucha, bezpiecznie mieszkać będzie, a będzie wolny od strachu złych rzeczy.

³³Aga kes mind kuulab, võib julgesti elada ja olla muretu, kurja kartmata.'