1Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoó ucha twego,
1Mu poeg, pane tähele mu tarkust, pööra oma kõrv minu arusaamise poole,
2Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.
2et tallele panna head nõu ja et su huuled võiksid säilitada teadlikkuse!
3Bo choć niewiasty obcej wargi miodem opływają, a gładsze niż oliwa usta jej:
3Sest võõra naise huuled tilguvad mett ja tema suulagi on libedam kui õli.
4Ale ostatnie rzeczy jej gorzkie jak piołun, a ostre jako miecz na obie strony ostry.
4Aga viimaks on ta kibe nagu koirohi, terav otsekui kaheterane mõõk.
5Nogi jej zstępują do śmierci, a do piekła chód jej prowadzi.
5Ta jalad lähevad alla surma, ta sammud veavad põrguhaua poole.
6Jeźlibyś zważyć chciał ścieszkę żywota jej, nie pewne są drogi jej, nie poznasz ich.
6Ta ei pea silmas elurada, ta jäljed ekslevad, ilma et ta märkakski.
7Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.
7Seepärast, mu pojad, kuulake mind, ja ärge lahkuge mu suu sõnadest!
8Oddal od niej drogę twoję, a nie przybliżaj się ku drzwiom domu jej.
8Hoia oma tee temast kaugel ja ära mine tema koja ukse ligi,
9Byś snać nie podał obcym sławy twojej, a lat twoich okrutnikowi;
9et sa ei annaks oma au mitte teistele ega oma aastaid armutule,
10By się snać nie nasycili obcy siłą twoją, a prace twoje nie zostały w domu cudzym;
10et võõrad ei küllastuks sinu varast ja su töövaev ei läheks muulase kotta,
11I narzekałbyś w ostateczne czasy twoje, gdybyś zniszczył czerstwość twoję i ciało twoje;
11et sa viimaks ei hakkaks vinguma, kui su liha ja ihu on lõppenud,
12I rzekłbyś: O jakożem miał ćwiczenie w nienawiści, a strofowaniem gardziło serce moje!
12ega ütleks: 'Miks ma küll vihkasin õpetust ja miks mu süda põlgas noomitust?
13Nie słuchałem głosu ćwiczących mię, a tym, którzy mię uczyli, nie nakłaniałem ucha mego!
13Miks ma ei kuulanud juhatajate häält ega pööranud kõrva õpetajate poole?
14Maluczkom nie przyszedł we wszystko nieszczęście, w pośród zebrania i zgromadzenia.
14Peagi oleksin sattunud lausa õnnetusse keset kogukonda ja kogudust!'
15Pij wodę ze zdroju twego, a wody płynące ze źródła twego!
15Joo vett oma kaevust, voolavat vett oma allikast!
16Niech się precz rozchodzą źródła twoje, a po ulicach strumienie wód.
16Kas peaksid su lätted valguma tänavale, su veeojad turgudele?
17Miej je sam dla siebie, a nie obcy z tobą.
17Kuulugu need ainult sinule, aga mitte koos sinuga võõraile!
18Niech nie będzie zdrój twój błogosławiony, a wesel się z żony młodości twojej.
18Olgu õnnistatud su allikas ja tunne rõõmu oma noorpõlve naisest,
19Niechżeć będzie jako łani wdzięczna, i sarna rozkodzna; niech cię nasycają piersi jej na każdy czas, w miłości jej kochaj się ustawicznie.
19kes on otsekui armas emahirv, kena kaljukits - ta rinnad joovastagu sind igal ajal, eksi alati tema kallistustesse.
20Bo przeczże się masz kochać w obcej, synu mój! i odpoczywać na łonie cudzej?
20Miks peaksid, mu poeg, eksima võõra naise juurde, kaisutama võõramaa naise põue?
21Gdyż przed oczyma Paóskiemi są drogi człowiecze, a on wszystkie ścieszki jego waży.
21Sest mehe teed on Issanda silme ees ja tema paneb tähele kõiki ta jälgi.
22Nieprawości własne pojmają niezbożnika, a w powrozach grzechu swego uwikle się.
22Õelat tabavad tema enese süüteod ja teda peetakse kinni tema enese patuköitega.
23Onci umrze, przeto, że nie przyjmował ćwiczenia, a dla wielkości głupstwa swego będzie błądził.
23Ta sureb õpetuse puudusest ja läheb eksiteele suurest rumalusest.