1Synu mój! jeźlibyś ręczył za przyjaciela twego, a dałbyś obcemu rękę twoję:
1Mu poeg, kui oled hakanud käendajaks oma ligimesele, kui oled löönud kätt võõra heaks,
2Usidliłeś się słowy ust twoich, pojmanyś mowami ust twoich.
2kui oled oma suu sõnade pärast võrku mässitud, oma suu sõnade pärast kinni püütud,
3Przetoż uczyó tak, synu mój! a wyzwól się, gdyżeś wpadł w rękę przyjaciela twego; idźże, upokórz się, a nalegaj na przyjaciela twego.
3siis tee ometi, mu poeg, enese päästmiseks nõnda, sest sa oled ju sattunud oma ligimese võimusesse: mine, alanda ennast ja anu oma ligimest!
4Nie dawaj snu oczom twoim, ani drzemania powiekom twoim.
4Ära anna und oma silmadele ega suikumist laugudele!
5Wyrwij się jako łani z rąk myśliwca i jako ptak z ręki ptasznika.
5Päästa end gasellina lõksu eest või otsekui lind püüdja käest!
6Idź do mrówki, leniwcze! obacz drogi jej, a nabądź mądrości;
6Mine sipelga juurde, sina laisk, vaatle tema viise ja saa targaks!
7Która, choć nie ma wodza, ani przełożonego, ani pana,
7Kuigi tal ei ole pealikut, ülevaatajat ega valitsejat,
8Przecież w lecie gotuje pokarm swój, a zgromadza w żniwa żywność swoję.
8valmistab ta siiski suvel oma leiva ja kogub lõikusajal oma toiduse.
9Leniwcze! dokądże leżeć będziesz? kiedyż wstaniesz ze snu swego?
9Kui kaua sa, laisk, magad, millal sa ärkad unest?
10Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał.
10Veel pisut und, pisut tukkumist, pisut pikutamist ristis kätega,
11A wtem ubóstwo twoje przyjdzie jako podróżny, a niedostatek twój, jako mąż zbrojny.
11siis tuleb vaesus sulle kallale otsekui röövel ja puudus nagu relvastatud mees.
12Człowiek niepobożny, mąż złośliwy chodzi w przewrotności ust;
12Kõlvatu inimene, nurjatu mees, käib, vale suus,
13Mruga oczyma swemi, mówi nogami swemi, ukazuje palcami swemi;
13pilgutab silmi, annab jalaga märku, viitab sõrmedega,
14Przewrotności są w sercu jego, myśli złe na każdy czas, a zwady rozsiewa.
14tal on kavalus südames, ta kavatseb kurja, ta külvab alati riidu.
15Przetoż prędko przyjdzie upadek jego; nagle skruszony będzie bez uleczenia.
15Seepärast tuleb tema õnnetus äkitselt, ta murtakse silmapilkselt ja abi ei ole.
16Sześć jest rzeczy, których nienawidzi Pan, a siódma jest obrzydliwością duszy jego;
16Neid kuut asja vihkab Issand, jah, seitse on tema hingele jäledad:
17Oczów wyniosłych, języka kłamliwego, i rąk wylewających krew niewinną;
17ülbed silmad, valelik keel, käed, mis valavad süütut verd,
18Serca, które knuje myśli złe; nóg, które się kwapią bieżeć ku złemu;
18süda, mis sepitseb nurjatuid kavatsusi, jalad, mis kiiresti jooksevad kurja poole,
19Świadka fałszywego, który mówi kłamstwo, i tego, który sieje rosterki między braćmi.
19valetunnistaja, kes väidab valet, ja see, kes külvab riidu vendade vahel.
20Strzeżże, synu mój! przykazania ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.
20Pea, mu poeg, oma isa käsku ja ära hülga oma ema juhatust!
21Wiążże je zawżdy u serca twego, a wieszaj je u szyi twojej.
21Seo need alatiseks oma südame külge, mähi need enesele ümber kaela!
22Gdziekolwiek pójdziesz, poprowadzi cię; gdy, zaśniesz strzedz cię będzie, a gdy się ocucisz, rozmawiać z tobą będzie,
22Need juhtigu sind, kui sa kõnnid, valvaku sind, kui sa magad, ja kõnelgu sinuga, kui sa ärkad!
23(Bo przykazanie jest pochodnią, nauka światłością, a drogą żywota są karności ćwiczenia.)
23Sest käsk on lamp ja õpetus on valgus, ja korralekutsuvad manitsused on elutee,
24Aby cię strzegły od niewiasty złej, i od łagodnego języka niewiasty obcej.
24et sind hoida halva naise eest, võõramaa naise libeda keele eest.
25Nie pożądaj piękności jej w sercu twojem, a niech cię nie łowi powiekami swemi.
25Ära himusta oma südames tema ilu ja ära lase ennast kütkestada tema silmalaugudest!
26Albowiem dla niewiasty wszetecznej zubożeje człowiek aż do kęsa chleba; owszem żona cudzołożna drogą duszę łowi.
26Sest hooranaise jaoks jätkub pätsist leivast, aga teise mehe naine püüab kallist hinge.
27Izaż może kto brać ogieó do zanadrzy swoich, aby szaty jego nie zgorzały?
27Kas keegi võib kanda põues tuld, ilma et ta riided põleksid?
28Izaż może kto chodzić po rozpalonym węglu, aby się nogi jego nie poparzyły?
28Kas keegi võib käia tuliste süte peal, ilma et ta jalad kõrbeksid?
29Tak kto wchodzi do żony bliźniego swego, nie będzie bez winy, ktokolwiek się jej dotknie.
29Nõnda on sellega, kes läheb oma ligimese naise juurde: ei jää karistamata ükski, kes puutub temasse!
30Nie kładą haóby na złodzieja, jeżliż co ukradnie, chcąc nasycić duszę swoję, będąc głodnym;
30Eks põlata varast, isegi kui ta varastab, et oma kõhtu täita, kui tal on nälg?
31Ale gdy go zastaną, nagradza siedmiorako, albo wszystkę majętność domu swego daje.
31Ja tabamise korral peab ta tasuma seitsmekordselt, ära andma kogu oma koja varanduse.
32Lecz cudzołożący z niewiastą głupi jest, a kto chce zatracić duszę swoję, ten to czyni.
32Kes abielunaisega abielu rikub, on meeletu; seda teeb ainult see, kes oma hinge tahab hävitada.
33Karanie i zelżywość odniesie, a haóba jego nie będzie zgładzona.
33Teda tabab nuhtlus ning häbi ja tema teotust ei saa ära pühkida.
34Bo zawisna miłość jest zapalczywością męża, a nie sfolguje w dzieó pomsty.
34Sest armukadedusest tekib mehe viha ja ta ei halasta kättemaksupäeval.
35Nie będzie miał względu na żaden okup, ani przyjmie, chociażby mu najwięcej darów dawano.
35Ta ei hooli mingist lepitushinnast ega rahuldu, kuigi sa lisaksid kingitusi.