1Mądrość zbudowała dom swój, i wyciosała siedm słupów swoich;
1Tarkus ehitas enesele koja, raius oma seitse sammast.
2Pobiła bydło swoje, roztworzyła wino swoje, i stół swój przygotowała;
2Ta tappis tapaloomad, segas veini, kattis lauagi valmis.
3A rozesłała dzieweczki swoje, woła na wierzchach najwyższych miejsc w mieście, mówiąc:
3Ta läkitas oma teenijad, laskis hüüda linna küngastel:
4Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupich mówi:
4'Kes on kogenematu, pöördugu siia!' Napiarulisele ta ütles:
5Pójdźcie, jedzcie chleb mój, i pijcie wino, którem roztworzyła.
5'Tulge, sööge mu leiba ja jooge mu segatud veini!
6Opuśćcie prostotę, a będziecie żyli, a chodźcie drogą roztropności.
6Jätke maha rumalus, et jääksite elama, ja käige arukuse teel!'
7Kto strofuje naśmiewcę, odnosi haóbę; a kto strofuje niezbożnika, odnosi zelżywość.
7Kes õpetab pilkajat, toob iseenesele häbi, ja kes noomib õelat, sellele jääb külge halb märk.
8Nie strofuj naśmiewcy, aby cię nie miał w nienawiści; strofuj mądrego, a będzie cię miłował.
8Ära noomi pilkajat, et ta sind ei vihkaks, noomi tarka, ja ta armastab sind!
9Uczyó to mądremu, a mędrszym będzie; naucz sprawiedliwego, a będzie umiejętniejszym.
9Anna targale, ja ta saab veelgi targemaks, õpeta õiglast, ja ta võtab veelgi enam õpetust!
10Początek mądrości jest bojaźó Paóska, a umiejętność świętych jest rozum.
10Issanda kartus on tarkuse algus ja Kõigepühama äratundmine on arukus.
11Bo przez mię rozmnożą się dni twoje, i przedłużą się lata żywota.
11Sest minu läbi saavad su päevad paljuks ja su eluaastad jätkuvad.
12Będzieszli mądrym, sobie będziesz mądrym; a jeźli naśmiewcą, ty sam szkodę odniesiesz.
12Kui oled tark, siis oled tark iseenese jaoks; ja kui oled pilkaja, siis pead sedagi üksinda kandma.
13Niewiasta głupia świegotliwa jest, prostaczka, i nic nieumiejąca;
13Meeletusenaine on rahutu, rumalus ei tunne midagi.
14A siedzi u drzwi domu swego na stołku, na miejscach wysokich w mieście,
14Ta istub oma koja uksel, istme peal linna küngastel,
15Aby wołała na idących drogą, którzy prosto idą ścieszkami swemi, mówiąc:
15kutsudes möödaminejaid, neid, kes käivad otseradu:
16Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupiego mówi:
16'Kes on kogenematu, pöördugu siia!' Ja napiarulisele ta ütleb:
17Wody kradzione słodsze są, a chleb pokątny smaczniejszy.
17'Varastatud vesi on magus ja salajas söödud leib on hõrk.'
18Ale prostak nie wie, że tam są umarli, a ci, których wezwała, są w głębokościach grobu.
18Aga teine ei teagi, et seal on kadunud hinged, et tema kutsutud on põrgu sügavustes.