1Błogosław, duszo moja! Panu. Panie, Boże mój! wielceś jest wielmożnym; chwałę i ozdobę przyoblokłeś.
1Kiida, mu hing, Issandat! Issand, mu Jumal, sina oled väga suur, austuse ja iluga oled sa ennast riietanud.
2Przyodziałeś się światłością jako szatą; rozciągnąłeś niebiosa jako oponę.
2Sa riietad ennast valgusega nagu rüüga, sa tõmbad taevad laiali nagu telgivaiba.
3Któryś zasklepił na wodach pałace swoje; który używasz obłoków miasto wozów; który chodzisz na skrzydłach wiatrowych;
3Sa võlvid oma ülemad toad vete peale, sa teed paksud pilved oma tõllaks, sa sammud tuule tiibadel.
4Który czynisz duchy posłami swymi; ty czynisz sługi swe ogniem pałającym.
4Sa teed oma käskjalgadeks tuuled, oma teenijaiks tuleleegid.
5Ugruntowałeś ziemię na słupach jej, tak, że się nie poruszy na wieki wieczne.
5Sa rajasid maa tema alustele, nõnda et see ei kõigu mitte iialgi ega igavesti.
6Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.
6Ulgumerega kui rõivaga sa katsid tema, mägede peal seisid veed.
7Na zgromienie twojerozbiegły się, a na głos pogromu twego prędko zuciekały.
7Sinu sõitluse eest nad põgenevad, sinu äikese hääle eest nad pagevad.
8Wstąpiły góry, zniżyły się doliny na miejsce, któreś im założył.
8Mäed tõusevad, orud vajuvad alla sinna paika, mille sina neile oled rajanud.
9Zamierzyłeś im kres, aby go nie przestępowały, ani się wracały na okrycie ziemi.
9Sa oled seadnud piiri vetele, millest nad üle ei lähe ega tule tagasi katma maad.
10Który wypuszczasz źródła po dolinach, aby płynęły między górami,
10Sina saadad allikaist ojad jooksma; need voolavad mägede vahel.
11A napój dawały wszystkiemu zwierzowi polnemu; a z nich gaszą leśne osły pragnienie swoje.
11Nad joodavad kõiki metsloomi; metseeslid kustutavad seal oma janu.
12Przy nich mieszka ptastwo niebieskie, a z pośród gałązek głos wydaje.
12Taeva linnud asuvad elama nende äärde, okste vahel nad teevad häält.
13Który pokrapiasz góry z pałaców swoich, aby się z owoców spraw twoich nasycała ziemia.
13Sa joodad mägesid oma ülemistest tubadest; sinu tööde viljast toidab ennast maa.
14Za twoją sprawą rośnie trawa dla bydła, a zioła na pożytek człowieczy; ty wywodzisz chleb z ziemi:
14Sa lased tärgata rohu loomadele ja orased inimeste tarbeks, et tuua leiba välja maa seest
15I wino, które uwesela serce człowiecze, od którego się lśni twarz jako od oleju; i chleb, który zatrzymuje żywot ludzki.
15ja veini, mis rõõmustab inimese südant; õli, et panna tema pale läikima; ja leiba, et kinnitada inimese südant.
16Nasycone bywają i drzewa Paóskie, i cedry Libanu, których nasadził;
16Issanda puud saavad toidust küllalt, Liibanoni seedrid, mis ta on istutanud,
17Na których ptaki gniazda swe mają, i bocian na jedlinach ma dom swój.
17kus linnud pesitsevad; toonekurgedel on majad küpresside otsas.
18Góry wysokie dzikim kozom, a skały są ucieczką królikom.
18Kõrged mäed on kaljukitsedele, kaljud mäkradele varjupaigaks.
19Uczynił miesiąc dla pewnych czasów, a słoóce zna zachód swój.
19Ta on teinud kuu aegade näitajaks, päike teab oma loojakut.
20Przywodzisz ciemność, i bywa noc, w którą wychodzą wszystkie zwierzęta leśne.
20Kui sa teed pimeduse, siis tuleb öö ja kõik metsloomad roomavad välja.
21Lwięta ryczą do łupu, i szukają od Boga pokarmu swego.
21Noored lõvid möirgavad saaki ning nõuavad Jumalalt oma toidust.
22Lecz gdy słoóce wznijdzie, zaś się zgromadzają, i w jamach swoich kładą się.
22Päike tõuseb, nemad koristavad end ja heidavad maha oma asemeile.
23Tedy wychodzi człowiek do roboty swojej, i do pracy swojej aż do wieczora.
23Siis väljub inimene oma tööle ja oma tegemistele õhtuni.
24O jakoż wielkie są sprawy twoje, Panie! te wszystkie mądrześ uczynił, a napełniona jest ziemia bogactwem twojem.
24Kui palju on sinu töid, Issand! Sa oled nad kõik teinud targasti. Maa on täis sinu looduid.
25W morzu zaś wielkiem i bardzo szerokiem, tam są płazy, którym nie masz liczby, i zwierzęta małe i wielkie.
25Siin on meri, suur ja lai; seal kubiseb lugemata palju loomi, pisikesi ja suuri;
26Po niem okręty przechodzą, i wieloryb, któregoś ty stworzył, aby w niem igrał.
26seal ujuvad laevad; seal on Leviatan, kelle sa oled valmistanud endale mängima.
27Wszystko to na cię oczekuje, abyś im dał pokarm czasu swego.
27Kõik nad ootavad sind, et sa neile annaksid nende toidu omal ajal.
28Gdy im dajesz, zbierają; gdy otwierasz rękę twoję, nasycone bywają dobremi rzeczami.
28Sa annad neile, ja nad korjavad kokku; sina avad oma käe, ja nende kõhud saavad täis head.
29Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.
29Sa peidad oma palge, ja nad ehmuvad; sa võtad ära nende hingeõhu, nad heidavad hinge ning pöörduvad tagasi põrmu.
30Gdy wysyłasz ducha twego, stworzone bywają, i odnawiasz oblicze ziemi.
30Sa läkitad välja oma vaimu, ja nad luuakse, ja sina uuendad maa näo.
31Niechajże będzie chwała Paóska na wieki; niech się rozweseli Pan w sprawach swoich.
31Kestku Issanda au igavesti! Issand rõõmustagu oma tegudest,
32On gdy wejrzy na ziemię, zadrży; dotknie się gór, a zakurzą się.
32tema, kes vaatab ilmamaad, nõnda et see vabiseb, kes puudutab mägesid, ja need suitsevad.
33Będę śpiewał Panu za żywota mego; będę śpiewał Bogu memu, póki mię staje.
33Ma tahan laulda Issandale oma eluaja ja mängida oma Jumalale, niikaua kui ma olen elus.
34O nim będzie wdzięczna mowa moja, a ja się rozweselę w Panu.
34Olgu mu mõlgutus armas tema meelest; mina rõõmutsen Issandas.
35Oby byli wytraceni grzesznicy z ziemi, a niezbożnych aby już nie było! Błogosław, duszo moja! Panu. Halleluja.
35Kadugu patused maa pealt ja õelaid ärgu olgu enam! Kiida, mu hing, Issandat! Halleluuja!