1Halleluja. Wysławiajcie Pana; albowiem dobry, albowiem na wieki miłosierdzie jego.
1Halleluuja! Tänage Issandat, sest tema on hea, sest tema heldus kestab igavesti!
2Któż wysłowi niezmierną moc Paóską, a wypowie wszystkę chwałę jego?
2Kes jõuab ära rääkida Issanda vägevaid tegusid ja kuulutada kõike tema kiitust?
3Błogosławieni, którzy strzegą sądu, a czynią sprawiedliwość na każdy czas.
3Õndsad on need, kes peavad tema seadusi ja kes teevad õigust igal ajal.
4Pamiętaj na mię, Panie! dla miłości ku ludowi swemu; nawiedźże mię zbawieniem swojem,
4Mõtle minule, Issand, su head meelt mööda oma rahva vastu, tule mind katsuma oma abiga,
5Abym używał dobrego z wybranymi twoimi, a weselił się w radości narodu twego, i chlubił się wespół z dziedzictwem twojem.
5et ma näeksin su valitud rahva head põlve ning rõõmustaksin sinu rahva rõõmuga, kiitleksin koos sinu pärisosaga!
6Zgrzeszyliśmy z ojcami swymi; niesprawiedliwieśmy czynili, i nieprawość popełniali.
6Me oleme pattu teinud nagu meie esiisad, me oleme teinud paha ja olnud õelad.
7Ojcowie nasi w Egipcie nie zrozumieli cudów twoich, ani pamiętali na wielkość miłosierdzia twego; ale odpornymi byli przy morzu Czerwonem.
7Meie esiisad Egiptuses ei saanud õieti aru su imetegudest ega pidanud meeles su suurt heldust, vaid tõrkusid su vastu mere ääres, Kõrkjamere ääres.
8A wszakże ich wyswobodził dla imienia swego, aby oznajmił moc swoję.
8Aga tema päästis nad oma nime pärast, et ilmutada oma vägevust.
9Bo zgromił morze Czerwone, i wyschło, a przewiódł ich przez przepaści, jako przez puszczę.
9Ta sõitles Kõrkjamerd ja see sai kuivaks, ja ta talutas nad ürgvetest läbi otsekui kõrbet mööda.
10A tak zachował ich od ręki tego, który ich miał w nienawiści, a wykupił ich z ręki nieprzyjacielskiej.
10Nõnda ta päästis nad vihamehe käest ja lunastas nad vaenlaste käest.
11W tem okryły wody tych, którzy ich ciążyli; nie został ani jeden z nich.
11Veed matsid nende rõhujad, ei jäänud neist üle ühtainustki.
12A choć uwierzyli słowom jego, i wysławiali chwałę jego:
12Siis nad uskusid tema sõnu, nad laulsid temale kiitust.
13Przecież prędko zapomnieli na sprawy jego, i nie czekali na rady jego.
13Kuid varsti nad unustasid tema teod ega jäänud ootama tema nõuandmist.
14Ale zdjęci będąc chciwością na puszczy, kusili Boga na pustyniach.
14Suur himu süttis neil kõrbes ja nad kiusasid Jumalat tühjal maal.
15I dał im, czego żądali, a wszakże przepuścił suchoty na nich.
15Siis andis tema neile, mida nad palusid, aga läkitas tõve nende sekka.
16Zatem gdy się wzruszyli zawiścią przeciw Mojżeszowi w obozie, i przeciw Aaronowi, świętemu Paóskiemu:
16Ja nad kadestasid leeris Moosest ja Aaronit, Issanda pühitsetut.
17Otworzyła się ziemia, i pożarła Datana, i okryła rotę Abironową,
17Aga maa avanes ja neelas Daatani ja mattis kinni Abirami jõugu.
18I zapalił się ogieó na zebranie ich; płomieó spalił niepobożnych.
18Ja tuli loitis nende jõugus, leek lõõmas õelate kallal.
19Sprawili i cielca na Horebie, i kłaniali się bałwanowi litemu,
19Nad tegid vasika Hoorebi mäe ääres ning kummardasid valatud kuju.
20I odmienili chwałę swą w podobieóstwo wołu, jedzącego trawę.
20Nad vahetasid oma Aulise rohtu sööva härja kuju vastu.
21Zapomnieli na Boga, wybawiciela swego, który czynił wielkie rzeczy w Egipcie;
21Nad unustasid Jumala, oma päästja, kes oli teinud suuri asju Egiptuses,
22Rzeczy dziwne w ziemi Chamowej, rzeczy straszne przy morzu Czerwonem.
22imetegusid Haami maal, kardetavaid tegusid Kõrkjamere ääres.
23Przetoż rzekł, że ich chciał wytracić, gdyby się był Mojżesz, wybrany jego, nie stawił w onem rozerwaniu przed nim, a nie odwrócił popędliwości jego, aby ich nie tracił.
23Siis ta lubas nad hävitada, kui poleks olnud Moosest, ta valitut, kes astus kaljulõhes ta palge ette, et ära pöörata tema vihaleeki hukatust toomast.
24Wzgardzili też ziemią pożądaną, nie wierząc słowu jego.
24Pärast nad põlgasid ära kalli maa, ei nad uskunud tema sõna.
25I szemrząc w namiotach swoich, nie byli posłuszni głosowi Paóskiemu.
25Siis nad nurisesid oma telkides ega tahtnud kuulda Issanda häält.
26Przetoż podniósł rękę swoję przeciwko nim, aby ich pobił na puszczy;
26Aga tema tõstis oma käe nende vastu, et neid hukutada kõrbes,
27A żeby rozrzucił nasienie ich między pogan, i rozproszył ich po ziemiach.
27ja et nende seeme langeks paganarahvaste sekka ning neid pillutataks mööda maid.
28Sprzęgli się też byli z bałwanem Baalfegorem, a jedli ofiary umarłych.
28Siis nad astusid liitu Baal-Peoriga ja sõid surnute ohvreid
29A tak draźnili Boga sprawami swemi, że się na nich oborzyła plaga;
29ja ärritasid teda oma tegudega, ja nii tungis taud nende kallale.
30Aż się zastawił Finees, a pomstę uczynił, i rozerwana jest ona plaga;
30Siis Piinehas astus esile ja pidas kohut, ja taudile pandi piir.
31Co mu poczytano ku sprawiedliwości od narodu do narodu, aż na wieki.
31Ja see arvati temale õiguseks põlvest põlve, igavesti.
32Znowu go byli wzruszyli do gniewu u wód Meryba, tak, iż się źle działo i z Mojżeszem dla nich.
32Nad vihastasid teda Meriba vee ääres, nõnda et Mooseski sai kannatada nende pärast.
33Albowiem rozdraźnili ducha jego, że wyrzekł co niesłuszne usty swemi.
33Sest nad tegid ta meele väga kibedaks, nõnda et ta huultele tulid mõtlemata sõnad.
34Nadto nie wytracili onych narodów, o których im był Pan powiedział.
34Nad ei hävitanud rahvaid, keda Issand oli neid käskinud hävitada,
35Ale pomięszawszy się z onemi narodami, nauczyli się spraw ich:
35vaid nad segasid endid paganarahvastega ning õppisid nende tegusid.
36I służyli bałwanom ich, które im były sidłem.
36Nad teenisid nende ebajumalaid ja need said neile püüniseks.
37Albowiem dyjabłom ofiarowali synów swoich, i córki swoje,
37Nad ohverdasid oma poegi ja tütreid kurjadele vaimudele
38I wylewali krew niewinną, krew synów swoich, i córek swoich, których ofiarowali bałwanom rytym Chananejskim, tak, że splugawiona była ziemia onem krwi rozlaniem.
38ja valasid süüta verd, oma poegade ja tütarde verd, mida nad ohverdasid Kaanani ebajumalaile. Ja maa reostati veresüüga.
39I zmazali się sprawami swemi, a cudzołożyli wynalazkami swemi.
39Ja nad rüvetusid oma tegudest ning hoorasid oma eluviisidega.
40Przetoż zapaliwszy się Pan w popędliwości przeciw ludowi swemu, obrzydził sobie dziedzictwo swoje,
40Siis süttis Issanda viha oma rahva vastu ja tema pärisosa sai jäledaks tema meelest;
41I podał ich w ręce poganom; a panowali nad nimi, którzy ich mieli w nienawiści;
41ja tema andis nad paganarahvaste kätte ning nende vihamehed valitsesid nende üle.
42I uciskali ich nieprzyjaciele ich, tak, że poniżeni byli pod ręką ich.
42Ja nende vaenlased rõhusid neid ning nad alandati nende käe alla.
43Częstokroć ich wybawiał; wszakże go oni wzruszali do gniewu radami swemi, zaczem poniżeni byli dla nieprawości swoich.
43Mitu korda ta kiskus nad välja, kuid nad jäid tõrksalt oma nõu juurde ning said jõuetuks oma pahategude tõttu.
44A wszakże wejrzał na ucisk ich, i usłyszał wołanie ich.
44Aga ta vaatas nende kitsikusele, ja kui ta kuulis nende halisemist,
45Bo sobie wspomniał na przymierze swoje z nimi, a żałował tego według wielkiej litości swojej.
45siis ta meenutas oma lepingut nendega ja ta kahetses oma suurt heldust mööda
46Tak, że im zjednał miłosierdzie przed oczyma wszystkich, którzy ich byli pojmali.
46ning laskis neid leida halastust nende kõikide ees, kes nad olid vangi viinud.
47Wybawże nas, Panie, Boże nasz! a zgromadź nas z tych pogan, abyśmy wysławiali imię świętobliwości twojej, a chlubili się w chwale twojej.
47Päästa meid, Issand, meie Jumal! Ja kogu meid paganate seast, et saaksime tänada su püha nime ja kiidelda sinu kiitmisega!
48Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, od wieków aż na wieki; na co niech rzecze wszystek lud: Amen, Halleluja.
48Tänu olgu Issandale, Iisraeli Jumalale, igavesest ajast igavesti! Ja kõik rahvas öelgu: 'Aamen! Halleluuja!'