1(Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.)
1Laulujuhatajale: Taaveti laul.
2Wysłuchaj, o Boże! głos mój, gdy się modlę; od strachu nieprzyjaciela strzeż żywot mój.
2Kuule, Jumal, mu häält, kui ma kaeblen, hoia mu elu vaenlase hirmu eest!
3Skryj mię przed skrytą radą złośników, przed zbuntowaniem czyniących nieprawość.
3Pane mind varjule tigedate salanõu eest, nende möllu eest, kes teevad nurjatust,
4Którzy zaostrzyli język swój jako miecz, nałożyli strzałę swoję, słowo jadowite,
4kes oma keelt ihuvad nagu mõõka, sihivad kibedaid sõnu nagu nooli,
5Aby strzelali z skrytości na niewinnego; niespodzianie naó strzelają, a nikogo się nie boją.
5et salajas maha lasta laitmatu! Äkitselt nad lasevadki ta maha ega karda midagi.
6Stwierdzają się w złem; zmawiają się, jakoby zakryć sidłą, i mówią: Któż je obaczy?
6Neid kinnitatakse kurjades kavatsustes, nad õhutavad üksteist salajasi võrke panema, nad ütlevad: 'Kes meid näeb?'
7Szukają pilnie nieprawości; giniemy od rad zdradliwie wynalezionych. Takci wnętrzność i serce człowiecze głębokie jest.
7Nemad mõtlevad jultunud tegudele: 'Me oleme valmis, kava on hästi kavatsetud!' Sest sügav on mehe sisemus ning süda.
8Ale gdy Bóg na nich wypuści prędką strzałę, porażeni będą;
8Kuid Jumal laseb nad maha, neid haavatakse äkilise noolega.
9A do upadku przywiedzie ich własny język ich; odłączy się od nich każdy, kto ich ujrzy.
9Ta paneb nad komistama nende keele pärast, kõik, kes neid näevad, vangutavad pead.
10I ulękną się wszyscy ludzie, a będą opowiadali sprawę Bożą, i dzieło jego zrozumieją.
10Ja kõik inimesed hakkavad kartma ja kuulutama Jumala tööd ning aru saama tema tegudest.
11Ale sprawiedliwy się będzie weselił w Panu, a będzie w nim ufał; i będą się chlubili wszyscy, którzy są uprzejmego serca.
11Õige rõõmustab Issandas ja otsib pelgupaika tema juures; ja kõik hõiskavad, kes on õiglased südamelt.