1Tęskni sobie dusza moja w żywocie moim; rozpuszczę przeciw sobie narzekanie moje, a będę mówił w gorzkości duszy mojej.
1Moja duša si oškliví môj život. A už akokoľvek, zanechám na sebe svoju žiaľbu; budem hovoriť v horkosti svojej duše.
2Rzekę Bogu: Nie potępiajże mię; raczej mi oznajmij, czemu spór ze mną wiedziesz?
2Poviem Bohu: Neodsudzuj ma! Oznám mi, prečo sa so mnou pravotíš?
3Cóż masz za pożytek, że mię uciskasz? a iż odrzucasz sprawę rąk twoich? a radę niepobożnych oświecasz?
3Či ti je to dobré, že utiskuješ, že opovrhuješ prácnym dielom svojich rúk a svietiš na radu bezbožných?
4Azaż ty masz oczy cielesne? Albo jako człowiek widzi, ty widzisz?
4Či ty máš azda oči nejakého tela? Či ty vidíš, ako vidí smrteľný človek?
5Dni twoje, zaż są jako dni człowiecze? a lata twoje jako lata ludzkie?
5Či sú tvoje dni jako dni smrteľníka? Či sú tvoje roky jako dni muža,
6Iż się wywiadujesz nieprawości mojej, a o grzechu moim badasz się?
6že vyhľadávaš moju neprávosť a pýtaš sa na môj hriech?
7Ty wiesz, żem niepobożnie nie poczynał; wszakże nie jest, ktoby mię miał wyrwać z rąk twoich.
7Napriek tomu, že vieš, že nie som bezbožný, a že nieto nikoho, kto by vytrhnul z tvojej ruky.
8Ręce twoje wykształtowały mię, i uczyniły mię; a przecię mię zewsząd gubisz.
8Tvoje ruky ma sformovaly a učinily ma celého dookola, a teraz ma pohlcuješ!
9Pomnij proszę, żeś mię jako glinę ulepił, a w proch mię zaś obrócisz.
9Pamätaj, prosím, že si ma učinil ako blato a že ma zase navrátiš do prachu!
10Izali jako mleko nie zlałeś mię, a jako ser nie utworzyłeś mię?
10Či si ma neslial ako mlieko a nezhustil si ma jako na syr?
11Skórą i ciałem przyoblokłeś mię, a kościami i żyłami pospinałeś mię.
11Priodial si ma kožou a mäsom a pospletal si ma kosťami a žilami.
12Żywotem i miłosierdziem darowałeś mię, a opatrzność twoja strzegła ducha mego.
12Daroval si mi život a učinil si so mnou milosť: tvoj starostlivý dozor ostríhal môjho ducha.
13A chociażeś to skrył w sercu twojem, wiem jednak, że to jest z woli twojej.
13Ale toto si skryl vo svojom srdci; viem, že je to u teba:
14Jeźli zgrzeszę, wnet tego postrzeżesz, a dla nieprawości mojej nie przepuścisz mi.
14ak zhreším, spozoruješ ma, a neoprostíš ma mojej neprávosti.
15Jeźlim bezbożny, biada mi! a choćbym też był sprawiedliwym, nie podniosę głowy mojej, będąc nasycony pohaóbieniem, i widząc utrapienie moje,
15Keby som spáchal bezbožnosť, beda mi, a jestli som spravedlivý, nepozdvihnem svojej hlavy, sýty potupy a vidiac svoje trápenie.
16Którego przybywa; bo jako lew srogi gonisz mię, a coraz dziwniej się przeciwko mnie stawiasz.
16A keď sa pozdvihne, budeš ma honiť ako lev a znova budeš predivne so mnou zaobchodiť;
17Odnawiasz świadków twoich przeciwko mnie, a rozmnażasz rozgniewanie twoje na mię; wojska jedne po drugich są przeciwko mnie.
17obnovíš svojich svedkov proti mne a rozmnožíš u mňa svoju nevoľu; vyšleš čatu za čatou, a vojsko bude u mňa.
18Przeczżeś mię z żywota wywiódł? Ach, bym był umarł, żeby mię było oko nie widziało!
18Prečo si ma tedy vyviedol zo života matky? Bol by som zomrel, a nebolo by ma uvidelo oko;
19Obym był, jakoby mię nie było! oby mię było zaraz z żywota do grobu zaniesiono!
19bol by som, ako keby ma nebolo nikdy bývalo; z lona by som bol býval zanesený do hrobu.
20Izaż nie trocha dni moich? Przetoż przestaó, a zaniechaj mię, abym się troszeczkę posilił,
20Či azda nie je i tak mojich dní iba málo? Nechže už prestane; nech odvráti odo mňa svoj pozor, aby som sa poveselil trochu,
21Pierwej niż odejdę tam, skąd się nie wrócę, do ziemi ciemności, i do cienia śmierci;
21prv ako pojdem, a viacej sa nevrátim, do zeme tmy a tône smrti,
22Do ziemi ciemnej, jako chmura, i do cienia śmierci, gdzie niemasz przemiany, jedno sama gęsta ciemność.
22do zeme hustej tmy jako mrak tône smrti, kde nieto nijakého poriadku, ta, kde je svetlosť ako mrak.