¹I odpowiedział Sofar Naamatczyk, i rzekł:

¹Tu odpovedal Cófar Naamatský a riekol:

²Izaż się nie godzi na wiele słów odpowiedzieć? Albo izali mąż wielomowny będzie usprawiedliwiony?

²Či azda množstvo slov má zostať bez odpovedi? Ale je isté, že muž hojných rtov nebude spravedlivý.

³Bedąż na twoje plotki ludzie milczeć? A gdy ty sobie przeszydzasz, ciebie nikt nie zawstydzi?

³Tvoje márne reči umlčujú ľudí; posmievaš sa, a niet toho, kto by ťa zahanbil,

⁴Albowiemeś powiedział: Czysta jest nauka moja, a jestem czystym przed oczyma twemi.

⁴a hovoríš: Moja náuka, je čistá, a vraj som čistý, Bože, v tvojich očiach.

⁵Ale gdyby Bóg chciał mówić, i otworzyć usta swoje przeciwko tobie:

⁵Ale oj, aby prehovoril Bôh a aby otvoril proti tebe svoje rty!

⁶Tedyćby objawił tajemnice mądrości, żeś dwa kroć większe karanie nadto zasłużył; przetoż uznaj, że cię Bóg przebaczył dla nieprawości twojej.

⁶Vtedy by ti oznámil tajomstvá múdrosti, lebo dvakrát toľko si zaslúžil vskutku a vedz, že ti Bôh dáva zabudnúť mnoho z tvojej neprávosti.

⁷Izali tajemnice Boże wybadasz? albo doskonałości Wszechmocnego dościgniesz?

⁷Či azda vystihneš hlbiny bytosti Boha? Či dosiahneš až po dokonalosť Všemohúceho?

⁸Wyższe są niż niebiosa, cóż uczynisz? Głębsze niż piekło, jakoż poznasz?

⁸Tam výšiny nebies - čo učiníš? Hlboké pod peklo - čo poznáš?

⁹Dłuższa miara ich, niż ziemia, a szersza, niż morze.

⁹Miera toho dlhšia ako zem a širšia ako more. -

¹⁰Jeźli wypełni, albo jeźli zawrze, albo jeźli w jedno ściśnie, któż go zawściągnie?

¹⁰Jestli ta prejde Bôh a zavrie alebo keď svolá shromaždenie na súd, kto mu zabráni?

¹¹Albowiem on zna marność ludzką, i widzi nieprawość; a nie miałby tego baczyć?

¹¹Lebo on zná ničomných ľudí márnych a vidí neprávosť a nepozoroval by?

¹²Człowiek nierozumny nabywa rozumu, choć się jako źrebię leśnego osła rodzi człowiek.

¹²A preto prázdny človek nech nadobudne rozumu, a divoké osľa nech sa preporodí v človeka! .

¹³Jeźli ty przygotujesz serce twoje, a wyciągniesz do niego ręce twoje;

¹³Ak ty nastrojíš svoje srdce a rozprestrieš svoje ruky k nemu,

¹⁴Jeźliż nieprawość jest w ręce twej oddal ją, a mieszkać nie dopuszczaj nieprawości w przybytkach twoich;

¹⁴- jestli je neprávosť v tvojej ruke, vzdiaľ ju od seba a nedopusti, aby v tvojich stánoch prebývala nešľachetnosť -

¹⁵Tedy podniesiesz oblicze twoje bez zmazy, a będziesz stały, i nie będziesz się bał.

¹⁵áno, vtedy pozdvihneš svoju tvár bez poškvrny; budeš stáť neochvejne a nebudeš sa báť;

¹⁶Albowiem zapomnisz kłopotu, a jako wody, które pominęły, wspominać go będziesz.

¹⁶lebo ty zabudneš na trápenie; budeš naň spomínať ako na vody, ktoré sa pominuly,

¹⁷I nad południe jaśniejszy nastanie czas twój; zaćmiszli się, będziesz jako zaranek.

¹⁷a tvoj pozemský život nastane jasnejší nad poludnie, a nech by bolo tma, bude jako ráno.

¹⁸I będziesz ufał, mając nadzieję, a jako w okopach bezpiecznie spać będziesz.

¹⁸A budeš dúfať, lebo bude nádej, a keď poprezeráš príbytok, ľahneš si bezpečne

¹⁹Będziesz leżał, a nikt cię nie przestraszy; i uniżać się będą przed twarzą twoją wiele ich.

¹⁹a položiac sa budeš ležať v pokoji, a nebude nikoho, kto by poplašil, a mnohí budú hladkať tvoju tvár.

²⁰Ale oczy niepobożnych ustaną i ucieczka ich zginie, a nadzieja ich będzie jako wyjście duszy z człowieka.

²⁰Ale oči bezbožných sa zatmejú, a útočište im zahynie, a ich nádej vydýchnutie duše.