1Zatem odpowiedział Ijob i, rzekł:
1A Job odpovedal a riekol:
2Wieraście wy sami ludźmi? i z wamiż umrze mądrość?
2Skutočná pravda, že ste vy ľudia, a že s vami zomrie múdrosť.
3Teżci ja mam serce jako i wy, anim jest podlejszym niżeli wy; a któż i tego nie wie, co i wy?
3I ja mám srdce, rozum, ako vy: neležím padlý ďalej od vás, a u koho by nebolo podobného poznania?
4Pośmiewiskiem jestem przyjacielowi memu, który gdy woła do Boga, ozywa mu się; naśmiewiskiem jest sprawiedliwy i doskonały.
4Za posmech som svojmu vlastnému priateľovi; človek, ktorý volával k Bohu, a ohlasoval sa mu; za posmech je spravedlivý a bezúhonný.
5Ten, co jest upadku bliski, jest pochodnią wzgardzoną człowiekowi, według myśli pokoju zażywającemu.
5Opovrhnutou fakľou, podľa mienky toho, kto žije bezpečne, je ten, kto stojí blízko tých, ktorých noha klesá.
6Spokojne i bezpieczne są namioty zbójców tych, którzy draźnią Boga, którym Bóg daje w ręce dobre rzeczy.
6Bezstarostné sú stány lúpežníkov a nádejné tých, ktorí popudzujú silného Boha, tých, ktorých uvedie Bôh do svojej ruky.
7A nawet pytaj się proszę bydląt, a one cię nauczą; i ptastwa niebieskiego, a oznajmi tobie.
7Ale nože sa opýtaj hoci hoväda, a poučí ťa, a nebeského vtáka, a oznámi ti,
8Albo się rozmów z ziemią, a ona cię nauczy, i rozpowiedząć ryby morskie.
8alebo hovor zemi, a poučí ťa, a budú ti o tom rozprávať ryby mora.
9Któż nie wie z tych wszystkich rzeczy, że to ręka Paóska sprawiła?
9Ktoré zo všetkého toho by nevedelo, že to učinila ruka Hospodinova?!
10W którego ręku jest dusza wszelkiej rzeczy żywej, i duch wszelkiego ciała ludzkiego.
10V ktorého ruke je duša každého toho, čo je živé, jako i duch každého tela človeka!
11Azaż nie ucho mowy doświadcza, jako usta pokarmu smakują?
11Či azda ucho nezkúša slov, ako ďasno si ochutnáva pokrm?
12W ludziach starych jest mądrość, a w długich dniach roztropność.
12Pri starcoch je múdrosť a pri ľuďoch dlhého veku rozumnosť.
13Dopieroż u Pana jest mądrość, i siła, i rada, i umiejętność.
13U neho je múdrosť a hrdinská sila; jeho je rada a rozumnosť.
14Oto on burzy, a nikt nie zbuduje; zamknie człowieka, a nikt mu nie otworzy.
14Hľa, sborí, a nepostaví sa; zavrie človeka, a neotvorí sa.
15On gdy zatrzyma wody, wyschną; a gdy je wypuści, podwracają ziemię.
15Hľa, zahatí vody, a vyschnú, a keď ich pošle, podvrátia zem.
16U niego jest moc i mądrość. Jego jest błądzący, i w błąd zawodzący.
16U neho je sila i bytie; jeho je ten, kto blúdi, i ten, kto uvodí do bludu.
17On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa.
17Vodí radcov za sebou bosých a zo sudcov robí bláznov.
18On pas królów rozwiązuje, i znowu przepasuje pasem biodra ich.
18Rozväzuje kázeň kráľov a pútajúc ich pripasuje opasok na ich bedrá.
19Podaje książęta na łup, a mocarze podwraca.
19Uvodí kňazov v nerozum a vyvracia mocných.
20Odejmuje usta krasomówcom, a rozsądek starym odbiera.
20Odníma rty ľuďom, ktorí sa na ne spoliehajú, a berie starcom rozumný súd.
21Wylewa wzgardę na książęta, a mdli siły mocarzów.
21Vylieva potupu na kniežatá a uvoľňuje opasok mocných.
22On odkrywa głębokie rzeczy z ciemności, a wywodzi na jaśnię cieó śmierci.
22Odkrýva hlboké veci zo tmy a vyvodí tôňu smrti na svetlo.
23Rozmnaża narody, i wytraca je; rozszerza lud, i umniejsza go.
23Zveličuje národy a hubí ich; rozširuje národy a zavodí ich.
24On odejmuje serca przełożonym ludu ziemi, a czyni, że błądzą po pustyni bezdrożnej;
24Odníma srdce hlavám ľudu zeme a činí to, aby blúdili po púšti, tam, kde niet cesty.
25Że macają w ciemnościach, gdzie nie masz światłości, a sprawuje, że błądzą jako pijani.
25Tápajú vo tme a nemajú svetla, a pôsobí to, aby blúdili jako opilý.