1A odpowiadając Ijob rzekł:
1Na to zase odpovedal Job a riekol:
2Dokądże trapić będziecie duszę moję, a nacierać na mię mowami swemi?
2Dokedy budete trápiť moju dušu a dokedy ma budete drtiť rečami?
3Już dziesięćkroć zawstydziliście mię, i nie wstydże was, że się tak zatwardzacie przeciwko mnie?
3Toto ste ma už desaťkrát zhanili. Či sa nehanbíte, že ma tak mučíte?
4A niech tak będzie, żem zbłądził; przy mnie zostanie błąd mój.
4Ale nech je tak, že som naozaj zblúdil; môj blud zostane pri mne.
5A jeźli się przeciw mnie wynosicie, a obwiniacie mię pohaóbieniem mojem,
5Jestli sa skutočne honosíte proti mne a karháte na mne moju potupu,
6Wiedzcież, żeć mię Bóg odwrócił, i siecią swoją obtoczył mię.
6vtedy vedzte, že ma Bôh sprevrátil a obňal ma svojou sieťou.
7Oto, wołamli o krzywdę, nie bywam wysłuchany; krzyczęli, niemasz sądu.
7Hľa, jestli kričím pre násilie, neodpovedá sa mi; volám o pomoc, neni súdu.
8Drogę moję zagrodził, żebym przejść nie mógł, a na ścieszce mojej ciemności położył.
8Ohradil moju stezku tak, že neprejdem, a na moje chodníky položil tmu.
9Z sławy mojej złupił mię, i zdjął koronę z głowy mojej.
9Svliekol so mňa moju slávu a ta preč odstránil korunu mojej hlavy.
10Popsuł mię zewsząd, abym zaginął, a wyrwał jako drzewo nadzieję moję.
10Rozboril ma na všetkých stranách, a idem ta, a vyvrátil ako strom moju nádej.
11Nadto zapalił się na mię gniew jego, a policzył mię w poczet nieprzyjaciół swoich.
11K tomu zapálil proti mne svoj hnev a považuje ma sebe tak ako svojich protivníkov.
12Przyszły razem hufy jego, i utorowały przeciwko mnie drogę swoję, i obległy w około namiot mój.
12Razom prišly jeho čaty, vysypali proti mne svoju cestu a táboria vôkol môjho stánu.
13Braci moich odemnie oddalił, a znajomi moi stronią odemnie.
13Mojich bratov vzdialil odo mňa, a moji známi sa mi cele odcudzili.
14Opuścili mię bliscy moi, a znajomi moi zapomnieli mię.
14Moji príbuzní vystali a moji známi zabudli na mňa.
15Komornicy domu mego, i służebnice moje mają mię za obcego, cudzoziemcem stałem się w oczach ich.
15Moji spoludomáci a moje dievky ma považujú za cudzieho; stal som sa cudzozemcom v ich očiach.
16Wołamli na sługę mego, nie ozywa mi się, chociaż go proszę ustami memi.
16Volám na svojho sluhu, ale neodpovedá, i keď ho pekne prosím svojimi ústy.
17Tchem moim brzydzi się żona moja, choć proszę przez synów żywota mego.
17Môj dych je cudzí mojej žene a cudzia moja pokorná prosba synom môjho lona.
18I najlichsi pogardzają mną, a gdy powstaję, urągają mi.
18Ešte i decká mnou pohŕdajú; i keď chcem vstať, hovoria proti mne.
19Brzydzą się mną wszyscy najwierniejsi moi, a którychem umiłował, stali mi się przeciwnymi.
19Zošklivili si ma všetci mužovia mojej rady, a tí, ktorých milujem, obrátili sa proti mne.
20Do skóry mojej, jako do ciała mego przyschła kość moja; skóra tylko została około zębów moich.
20Moja kosť lipí na mojej koži a na mojom mäse, a unikol som iba s kožou svojich zubov.
21Zmiłujcie się nademną, zmiłujcie się nademną, wy przyjaciele moi! bo ręka Boża dotknęła mię.
21Zľutujte sa nado mnou, zľutujte sa nado mnou vy, moji priatelia, lebo ruka Božia sa ma dotkla.
22Czemuż mię prześladujecie, jako Bóg, a ciała mego nie możecie się nasycić?
22Prečo ma prenasledujete jako silný Bôh a nenasýtite sa už môjho mäsa?
23Oby teraz napisane były słowa moje! oby je na księgach wyrysowano!
23Oj, aby boly spísané moje reči! Oj, aby boly zaznačené do knihy!
24Oby rylcem żelaznym i ołowiem na wieczną pamiątkę na kamieniu wydrążone były!
24Železným rydlom a olovom; aby boly na večnosť vytesané do skaly!
25Aczci ja wiem, iż Odkupiciel mój żyje, a iż w ostateczny dzieó nad prochem stanie.
25Ale ja viem, že môj vykupiteľ žije a posledný sa postaví nad prachom.
26A choć ta skóra moja roztoczona będzie, przecież w ciele mojem oglądam Boga;
26A keď raz toto všetko rozborí moju kožu, potom zo svojho tela uvidím Boha,
27Którego ja sam oglądam, i oczy moje ujrzą go, a nie inny; choć zniszczały nerki moje we wnętrznościach moich.
27ktorého ja uvidím sebe, a moje oči budú vidieť a nie cudzí. Moje ľadviny hynú v mojej vnútornosti.
28Przeczże nie mówicie: Czemuż go prześladujemy? gdyż się przy mnie znajduje grunt dobrej sprawy.
28Istotne by ste mali povedať: Načo ho máme prenasledovať? Keď sa koreň dobrej veci nachodí vo mne.
29Ulęknijcie się sami miecza, bo pomsta nieprawości jest miecz; a wiedzcie, że będzie sąd.
29Bojte sa meča, lebo pomsta za neprávosti je meč. Aby ste vedeli, že bude súd!