¹Nadto mówił Elihu, i rzekł:

¹A ešte odpovedal Elíhu a riekol:

²Słuchajcież, mądrzy! mów moich, a nauczeni posłuchajcie mię.

²Počujte, múdri, moje slová; a vy, ktorí viete voľačo, pozorujte ma ušima!

³Bo ucho słów doświadcza, jako podniebienie smakuje pokarmu.

³Lebo ucho posudzuje slová, a ďasno ochutnáva pokrm.

⁴Obierzmy sobie sąd, a rozeznajmy między sobą, co jest dobrego.

⁴Zvoľme si súd; poznajme medzi sebou, čo je dobré.

⁵Ponieważ Ijob rzekł: Jestem sprawiedliwym, a Bóg odrzucił sprawę moję:

⁵Lebo Job povedal: Som spravedlivý, ale silný Bôh odmietnul môj súd.

⁶I mamże kłamać, mając sprawiedliwą? Bolesny jest postrzał mój bez przewinienia.

⁶Napriek svojmu spravedlivému súdu luhám! Moja strela je smrteľná bez prestúpenia!

⁷Któryż jest mąż taki, jako Ijob, coby pił pośmiewisko jako wodę?

⁷Kto je muž ako Job, ktorý by pil výsmech ako vodu?

⁸A coby chodził w towarzystwie czyniących nieprawość; i przestawałby z ludźmi niepobożnymi?

⁸Ktorý putuje do spolku s činiteľmi neprávosti a je hotový ísť s bezbožnými mužmi?

⁹Bo powiedział: Nie pomoże człowiekowi, choćby się podobał Bogu.

⁹Lebo hovorí: Neprospeje človekovi, keď sa bude ľúbiť u Boha.

¹⁰Przetoż mię słuchajcie, mężowie rozumni! Niech będzie daleka niepobożność od Boga, i nieprawość od Wszechmocnego.

¹⁰Preto, mužovia rozumného srdca, počujte ma! Nech je to preč od silného Boha, aby mal učiniť nejakú bezbožnosť a Všemohúci nejakú neprávosť!

¹¹Bo on według uczynku płaci człowiekowi, a według drogi jego każdemu nagradza.

¹¹Lebo on odplatí človekovi jeho skutok a dá najsť každému podľa toho, jaká je čia cesta.

¹²A zgoła Bóg przewrotnie nie czyni, a Wszechmocny nie podwraca sądu.

¹²Áno, je istá pravda, že silný Bôh neučiní bezbožnosti, a Všemohúci neprevráti súdu.

¹³Któż go przełożył nad ziemią? a kto wystawił cały okrąg świata?

¹³Kde kto mu sveril zem, aby na ňu dozeral, a kto složil na neho celý okruh sveta?

¹⁴Jeźliby obrócił przeciwko niemu serce swoje, a ducha jego, i dech jego do siebie wziął:

¹⁴Keby naň obrátil svoje srdce, a keby jeho ducha a jeho dych vzal k sebe;

¹⁵Zginęłoby wszelkie ciało społu, a człowiekby się do prochu nawrócił.

¹⁵razom by zomrelo každé telo, a tak by sa človek navrátil do prachu.

¹⁶Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.

¹⁶Ak je tedy u teba rozum, nože počuj to, pozoruj ušima na hlas mojich slov!

¹⁷Azaż ten, który ma w nienawiści sąd, panować może? azaż tego, który jest wielce sprawiedliwy, niepobożnym uczynisz?

¹⁷Či by azda ten, kto by nenávidel súdu, mohol spravovať? Alebo či toho, ktorý je svrchovane spravedlivý a mocný, vyhlásiš za bezbožného?

¹⁸Zaż potępisz tego, który może rzec królowi: O bezecny! a książętom: O niepobożny!

¹⁸Či sa patrí povedať kráľovi: Ty nešľachetníku! Vy bezbožníci! kniežatám?

¹⁹Który nie ma względu na osoby książąt, i nie waży sobie więcej bogacza nad ubogiego; bo oni wszyscy są czynem rąk jego.

¹⁹Tým menej tomu, ktorý nehľadí na osobu vladárov, a u ktorého nemá prednosti urodzený pred chudobným, lebo všetci sú dielom jeho rúk.

²⁰Nagle umierają; a o północy wzruszony bywa naród, i przemija, a mocarz zniesiony bywa bez ręki ludzkiej.

²⁰Náhle zomierajú, a o polnoci; národ sa otrasie a zajde, a odstránia mocného, nie ľudskou rukou.

²¹Oczy bowiem jego nad drogami człowieczemi, a on widzi wszystkie kroki jego.

²¹Lebo jeho oči hľadia na cesty človeka, a vidí všetky jeho kroky.

²²Niemasz ciemności, ani cienia śmierci, kędyby się skryli ci, którzy czynią nieprawość.

²²Neni tmy a neni tône smrti, kde by sa skryli činitelia neprávosti.

²³Bo na nikogo nie wkłada więcej, tak, żeby miał wchodzić w sąd z Bogiem.

²³Lebo ani nevzkladá viacej na človeka, aby išiel k silnému Bohu na súd.

²⁴Pociera bardzo wiele mocarzów, a inszych miasto nich wystawia.

²⁴Láme mocných bez vyšetrovania a stavia iných na ich miesto.

²⁵Przeto, iż zna sprawy ich, obraca im dzieó w noc, aby byli potarci.

²⁵Pretože on zná ich skutky, a len čo sa obráti noc, bývajú zdrtení.

²⁶Poraża ich jako niepobożnych na miejscu jawnem.

²⁶Medzi inými bezbožníkmi ich bije na mieste divákov,

²⁷Przeto, iż odstąpili od niego, a żadnych dróg jego zrozumieć nie chcieli:

²⁷preto, že odstúpili od neho nenasledujúc ho a neporozumeli niktorým jeho cestám

²⁸Aby przywiódł na nich wołanie znędzniałych, a pokazał, że wysłuchuje wołanie ubogich.

²⁸pôsobiac to, že prichádza k nemu krik chudobného. A on počuje krik biednych.

²⁹Gdy on sprawi pokój, któż go wzruszy? także, gdy skryje oblicze, któż go ujrzy? A to czyni tak całemu narodowi, jako każdemu człowiekowi,

²⁹No, keď on upokojí, kto potom odsúdi?! Alebo keď skryje svoju tvár, kto ho uvidí? Jedno, či už nad celým národom a či nad jednotlivým človekom,

³⁰Aby dalej nie panował człowiek obłudny na upadek ludzki.

³⁰aby nekraľoval človek pokrytec, zpomedzi tých, ktorí sú osídlom národa.

³¹Zaprawdę miałbyś mówić do Boga: Przepuść; poniosę, a nie będę się wzbraniał.

³¹Lebo takto sa povie silnému Bohu: Ponesiem, nebudem robiť zlého.

³²Nadto jeźlibym czego nie baczył, ty mię naucz; jeźlim nieprawość popełnił, nie uczynię tego więcej.

³²Tomu, čoho nevidím, ma ty vyuč; ak som urobil nejakú neprávosť, neurobím viacej.

³³Izali według zdania twego będziesz płacił, żeć się to nie podoba, a żeś ty owo obrał, a nie on? Ale wieszli co lepszego, powiedz.

³³Či to azda má odplacovať podľa tvojho zdania, keď zavrhuješ? Lebo ty budeš voliť a nie ja. Alebo čo vieš, hovor!

³⁴Mężowie rozumni toż rzeką ze mną, a człowiek mądry przypadnie na to,

³⁴Mužovia rozumného srdca mi povedia, i každý múdry človek, ktorý ma čuje:

³⁵Że Ijob nie mówi mądrze, a słowa jego nie są roztropne.

³⁵Job nehovorí v pravej známosti, a jeho slová nie sú povedané v rozumnosti.

³⁶Boże, Ojcze mój! niech będzie Ijob doskonale doświadczony, przeto, iż nam odpowiada, jako ludziom złym.

³⁶Oj, aby bol Job zkúšaný do nekonečna pre odpovedania podľa spôsobu ľudí neprávosti!

³⁷Bo przestępstwa przyczynia do grzechu swego; chlubi się między nami, i mówi bardzo wiele przeciwko Bogu.

³⁷Lebo pridáva k svojmu hriechu spúru; medzi nami tlieska rukami a množí svoje reči proti silnému Bohu.