1Nadto mówił Elihu, i rzekł:
1A ešte odpovedal Elíhu a riekol:
2I mniemasz, żeś to z rozsądkiem rzekł: Sprawiedliwość moja przechodzi Boską?
2Či to považuješ za súd? Hovoríš: Moja spravedlivosť je nad silného Boha.
3Boś powiedział: Cóż mi pomoże? a co wezmę za pożytek, choćbym nie grzeszył?
3Lebo hovoríš: Čo ti to prospeje? Čo mi to pomôže viac, ako keď budem hrešiť?
4Ale ja tobie dowodnie odpowiem, i towarzyszom twoim z tobą.
4Ja ti dám odpoveď i tvojim priateľom s tebou.
5Spojrzyj w niebo, a obacz; przypatrz się obłokom, jako są wyższe nad cię.
5Pozri na nebesia a vidz a pozoruj oblaky! Sú vyššie ako ty.
6Jeźli zgrzeszysz, cóż uczynisz przeciwko niemu? a jeźliby były rozmnożone nieprawości twoje, cóż mu uczynisz?
6Ak budeš hrešiť, čo mu tým urobíš? A jestli bude mnoho tvojich prestúpení, čo mu učiníš?
7Jeźlibyś był sprawiedliwym, cóż mu dasz? albo cóż weźmie z ręki twojej?
7Ak budeš spravedlivý, čo mu tým dáš? Alebo čo vezme z tvojej ruky?
8Człowiekowi podobnemu tobie niezbożność twoja zaszkodzi, a synowi człowieczemu pomoże sprawiedliwość twoja.
8Tvoja bezbožnosť uškodí človekovi jako si ty, a tvoja spravedlivosť prospeje synovi človeka.
9Z mnóstwa uciśnionych, którzy do tego przywiedzieni są; aby narzekali i wołali dla ramienia mocarzów,
9Kričia pre množstvo útisku; volajú o pomoc pre tvrdé rameno mnohí.
10Żaden nie mówi: Gdzież jest Bóg, stworzyciel mój, choć on daje śpiewanie i w nocy?
10Ale človek nepovie: Kde je Bôh, ktorý ma učinil, ktorý dáva piesne vnoci,
11Choć nas wyucza nad bydlęta ziemskie, a nad ptastwo niebieskie czyni nas mędrszymi.
11ktorý nás vyučuje, aby sme boli rozumnejší ako hovädá zeme, a činí nás múdrejších ako vtáctvo nebies?
12Tedy wołająli dla hardości złych, on ich nie wysłuchuje.
12Tam potom kričia, ale sa neohlasuje, pre pýchu zlých ľudí.
13Bo obłudy nie wysłucha Bóg, a Wszechmocny nie patrzy na nich.
13Isté je, že silný Bôh nepočuje márnosti, ani Všemohúci nebude hľadieť na to.
14Dopieroż nie wysłucha ciebie, ponieważ mówisz: Nie widzisz tego; osądźże się przed nim, a oczekuj go,
14A čo ešte, keď hovoríš: Neuvidíš ho. - Súd je pred ním. Očakávaj na neho!
15Gdyż cię jedno trochę nawiedził gniew jego, jakoby nie wiedział wielkości grzechów twoich.
15Ale teraz istotne navštívi jeho hnev ničotu, a on nepozná nijakej prílišnej spupnosti.
16Przetoż Ijob próżno otwiera usta swe, a bez umiejętności rozmnaża słowa swoje.
16A Job otvára svoje ústa na márnosť a množí svoje slová bez známosti.