¹Do tego przydał Elihu, i rzekł:

¹A ešte pokračoval Elíhu a riekol:

²Poczekaj mię maluczko, a ukażęć; bo jeszcze mam, cobym za Bogiem mówił.

²Počkaj trochu na mňa, a poviem ti, lebo mám ešte niečo hovoriť za Boha.

³Zacznę umiejętność moję z daleka, a Stworzycielowi memu przywłaszczę sprawiedliwość.

³Vynesiem svoju známosť zďaleka a svojmu tvorcovi vzdám spravedlivosť.

⁴Boć zaprawdę bez kłamstwa będą mowy moje, a mąż doskonały w umiejętności jest przed tobą.

⁴Lebo istotne nebudú moje slová lživé; máš dokonalého čo do známosti pred sebou.

⁵Oto Bóg mocny jest, a nie odrzuca nikogo; on jest mocny w sile serca.

⁵Hľa, silný Bôh je svrchovane mocný a nezamieta, svrchovane mocný a premúdreho srdca.

⁶Nie żywi niepobożnego, a u sądu ubogim dopomaga.

⁶Nebude udržovať pri živote bezbožníka, ale dá súd biednych.

⁷Nie odwraca od sprawiedliwego oczów swoich; ale z królmi na stolicy sadza ich na wieki, i bywają wywyższeni.

⁷Neodvráti svojich očí od spravedlivého, ale ich posadzuje s kráľmi na trón a usadzuje ich ta na večnosť, a tak bývajú povýšení.

⁸A jeźliby byli okowani w pęta, albo uwikłani powrozami utrapienia:

⁸A jestli sú poviazaní reťazami a lapení sú do povrazov trápenia,

⁹Tedy przez to im oznajmuje sprawy ich, i przestępstwa ich, że się zmocniły;

⁹vtedy im oznamuje ich skutok a ich prestúpenia, že sa pozdvihli proti nemu.

¹⁰I otwiera im ucho, aby przyjęli karanie, a mówi, aby się nawrócili od nieprawości.

¹⁰A odhaľuje ich ucho pre kázeň a hovorí, aby sa navrátili od neprávosti.

¹¹Jeźli będą posłuszni, a będą mu służyć, dokoóczą dni swoich w dobrem, a lat swych w rozkoszach.

¹¹Ak poslúchnu a budú mu slúžiť, ztrávia svoje dni v dobrom a svoje roky v rozkoši.

¹²Ale jeźli nie usłuchają, od miecza zejdą, a pomrą bez umiejętności.

¹²Ale ak neposlúchnu, nadídu na meč a zomrú v nevedomosti.

¹³Bo ludzie obłudnego serca obalają na się gniew, a nie wołają, kiedy ich wiąże.

¹³Ale ľudia pokryteckého srdca ukladajú hnev; nevolajú o pomoc, keď ich viaže.

¹⁴Umrze w młodości dusza ich, a żywot ich między nierządnikami.

¹⁴Ich duša zomiera v mladosti a ich život medzi smilníkmi.

¹⁵Wyrwie utrapionego z utrapienia jego, a otworzy w uciśnieniu ucho jego.

¹⁵Vytrhuje strápeného v jeho trápení a v tiesni odhaľuje ich ucho.

¹⁶Takby i ciebie wyrwał z miejsca ciasnego na przestronne, gdzie niemasz ucisku, a spokojny stół twój byłby pełen tłustości.

¹⁶A tak by istotne vyvábil i teba z tlamy súženia do priestranstva, kde neni úzkosti, a to, čo by sa položilo na tvoj stôl, bolo by plné tuku.

¹⁷Aleś ty sąd niepobożnego zasłużył, przetoż prawo i sąd będą cię trzymać.

¹⁷Ale ty si plný pravoty bezbožného; pravota a súd ťa držia na nohách.

¹⁸Zaisteć gniew Boży jest nad tobą; patrzże, aby cię nie poraził plagą wielką, tak, żeby cię nie wybawił żaden okup.

¹⁸Lebo nech ťa nezvedie prchlivosť rúhavo tlieskať rukami, ani nech ťa neodkloní množstvo výkupného.

¹⁹Izali sobie będzie ważył bogactwa twoje? Zaiste ani złota, ani jakiejkolwiek siły, albo potęgi twojej.

¹⁹Či ti tvoj krik pomôže z úzkosti alebo i všetko napätie sily?

²⁰Nie kwapże się tedy ku nocy, w którą zstępują narody na miejsca swoje.

²⁰Nedychti po noci, aby boly vyrvané národy so svojho miesta.

²¹Strzeż, abyś się nie oglądał na nieprawość, obierając ją sobie nad utrapienia.

²¹Chráň sa, aby si neobrátil svojej tvári k márnosti! Lebo to volíš radšej ako strádať.

²²Oto Bóg jest najwyższy w mocy swojej, któż tak nauczyć może jako on?

²²Hľa, silný Bôh vládne velebne vo svojej sile! Kto je jemu podobný učiteľ?

²³Któż mu wymierzył drogę jego? albo kto mu rzecze: Uczyniłeś nieprawość?

²³Kto mu naložil jeho cestu? Alebo kto povie: Robíš neprávosť?

²⁴Pamiętajże, abyś wysławiał sprawę jego, której się przypatrują ludzie.

²⁴Pamätaj, aby si vyvyšoval jeho dielo, ktoré ospevujú ľudia.

²⁵Wszyscy ludzie widzą ją, a człowiek przypatruje się jej z daleka.

²⁵Všetci ľudia ho vidia; smrteľný človek sa díva naň zďaleka.

²⁶Oto Bóg jest wielki, a poznać go nie możemy, ani liczba lat jego dościgniona być może.

²⁶Hľa, silný Bôh je taký velebný, že to nevieme pochopiť; počet jeho rokov sa nedá vystihnúť.

²⁷Bo on wyciąga krople wód, które wylewają z obłoków jego deszcz,

²⁷Lebo vyvodí kvapky vody; pršia ako dážď, podľa druhu jeho mhly,

²⁸Który spuszczają obłoki, a spuszczają na wiele ludzi.

²⁸ktorými tečú i najvyššie oblaky a kropia na mnohých ľudí.

²⁹(Nadto, któż zrozumie rozciągnienie obłoków, i grzmot namiotu jego.

²⁹Áno, či potom porozumie voľakto rozpätiu oblakov, hrmotu jeho stánu?

³⁰Jako rozciąga nad nim światłość swoję, a głębokości morskie okrywa?

³⁰Hľa, rozprestiera nad sebou svoje svetlo a pokrýva korene mora.

³¹Bo przez te rzeczy sądzi narody, i daje pokarm w hojności.

³¹Lebo tými vecami súdi ľudí a dáva pokrmu hojnosť.

³²Obłokami nakrywa światłość, i rozkazuje jej ukrywać się za obłok następujący.)

³²Svoje ruky pokrýva svetlom hromu a velí mu, aby uderil do cieľa.

³³Daje o nim znać szum jego, także i bydło i para w górę wstępująca.

³³Ohlasuje o ňom jeho rachot, i ten dobytok, a čo ešte len keď už vystupuje!