¹Przypowieści Salomona, syna Dawidowego, króla Izraelskiego,

¹Príslovia Šalamúna, syna Dávidovho, izraelského kráľa,

²Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych;

²poznať múdrosť a kázeň, porozumieť slovám rozumnosti,

³Dla pojęcia ćwiczenia w rozumie, w sprawiedliwości, w sądzie i w prawości;

³dosiahnuť kázne rozumu, spravedlivosti, súdu a priamosti,

⁴Dla podania prostakom ostrożności, młodemu umiejętności, i opatrzności.

⁴dať prostým opatrnosť, mládencovi známosť a dômyselnosť.

⁵Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie,

⁵Nech čuje múdry a priberie naučenia, a rozumný tak nadobudne schopnosti spravovať.

⁶Aby zrozumiał przypowieści, i wykłady ich, słowa mądrych i zagadki ich.

⁶Sú to veci na porozumenie prísloviu a podobenstvu, slovám múdrych a ich záhadným rečiam hlbokým.

⁷Bojaźó Paóska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.

⁷Bázeň Hospodinova je počiatkom známosti; múdrosťou a kázňou pohŕdajú blázni.

⁸Słuchaj, synu mój! ćwiczenia ojca twego, a nie opuszczaj nauki matki twojej.

⁸Poslúchaj, môj synu, kázeň svojho otca a neopusti naučenia svojej matky.

⁹Bo to przyda wdzięczności głowie twojej, i będzie łaócuchem kosztownym szyi twojej.

⁹Lebo to bude ľúbezným vencom tvojej hlave a ozdobnou reťazou tvojmu hrdlu.

¹⁰Synu mój! jeżliby cię namawiali grzesznicy, nie przyzwalaj.

¹⁰Môj synu, keby ťa nahovárali hriešnici, neprivoľ!

¹¹Jeźlićby rzekli: Pójdź z nami, czyhajmy na krew, zasadźmy się na niewinnego bez przyczyny;

¹¹Keby ti riekli: Nože poď s nami; nastrojíme krvi úklady; skryjeme sa proti nevinnému bez príčiny;

¹²Pożremyż ich żywo, jako grób, a całkiem, jako zstępujących w dół;

¹²pohltíme ich živých ako peklo a bezúhonných ako tých, ktorí sostupujú do jamy;

¹³Wszelkiej majętności kosztownej nabędziemy, napełnimy domy nasze korzyścią;

¹³najdeme rôzny majetok drahocenný; naplníme svoje domy korisťou.

¹⁴Rzuć między nas los twój; mieszek jeden wszyscy mieć będziemy.

¹⁴Vrhni svoj los medzi nami; všetci budeme mať jeden mešec.

¹⁵Synu mójâ nie chodźże z nimi w drogę; zawściągnij nogi twojej od ścieżek ich.

¹⁵Môj synu, nechoď na cestu s nimi; zdrž svoju nohu od ich chodníka!

¹⁶Albowiem nogi ich ku złemu bieżą, i spieszą się na wylanie krwi.

¹⁶Pretože ich nohy bežia ku zlému, a ponáhľajú sa vyliať krv.

¹⁷Bo jako próżno zastawiają sieci przed oczyma wszelkiego ptaka skrzydlastego:

¹⁷Lebo veď nadarmo sa rozprestiera sieť pred očami ktoréhokoľvek okrýdlenca.

¹⁸Tak i ci na krew swoję czyhają, a zasadzają się na duszę swoję.

¹⁸Ale oni úkladia svojej vlastnej krvi; skrývajú sa proti svojim dušiam.

¹⁹Takieć są ścieszki każdego czyhającego na zysk, który duszę pana swego odbiera.

¹⁹Také sú cesty každého, kto dychtí po zisku; zisk odníma dušu svojho pána.

²⁰Mądrość na dworzu woła, głos swój na ulicach wydaje.

²⁰Múdrosť volá hlasne vonku; vydáva svoj hlas na uliciach.

²¹W największym zgiełku woła, u wrót bram, w miastach powieści swoje opowiada, mówiąc:

²¹Volá na hlavných miestach najrušnejších, pri vchodoch do brán, v meste hovorí svoje reči:

²²Prostacy! dokądże się kochać będziecie w prostocie? a naśmiewcy pośmiewisko miłować będziecie? a głupi nienawidzieć umiejętności będziecie?

²²Až dokedy, hlúpi, budete milovať hlúposť, a posmievači dokedy budú obľubovať posmech a blázni nenávidieť známosť?

²³Nawróćcież się na karanie moje; oto wam wydam ducha mojego, a podam wam do znajomości słowa moje.

²³Obráťte sa k môjmu karhaniu! Hľa, vydám vám zo seba svojho ducha a oznámim vám svoje slová!

²⁴Ponieważem wołała, a nie chcieliście; wyciągałam rękę moję, a nie był, ktoby uważał;

²⁴No, preto, že som volala, a odopierali ste; vystierala som svoju ruku, a nebolo nikoho, kto by bol pozoroval ušima;

²⁵Owszem odrzuciliście wszystkę radę moję, a karności mojej nie chcieliście przyjąć;

²⁵ale ste pustili naprázdno každú moju radu a môjho karhania ste nechceli,

²⁶Przetoż ja w zginieniu waszem śmiać się będę, będę z was szydziła, gdy przyjdzie, czego się strachacie.

²⁶preto sa i ja budem smiať vo vašom nešťastí; budem sa posmievať, keď prijde to, čoho sa strachujete;

²⁷Gdy przyjdzie jako spustoszenie, czego się strachacie, i gdy zginienie wasze przypadnie jako wicher, gdy przyjdzie na was ucisk i utrapienie;

²⁷keď prijde to, čoho sa strachujete, jako búrka, a vaše nešťastie sa dovalí jako víchrica, keď prijde na vás súženie a úzkosť.

²⁸Tedy mię wzywać będą, a nie nie wysłucham; szukać mię będą z poranku, a nie znajdą mię.

²⁸Vtedy budú volať na mňa, ale sa neohlásim; budú ma pilne hľadať, skoro za rána, ale ma nenajdú,

²⁹Przeto, iż mieli w nienawiści umiejętność, a bojaźni Paóskiej nie obrali sobie,

²⁹zato, že nenávideli známosti a nevyvolili si bázne Hospodinovej;

³⁰Ani przestawali na radzie mijej, ale gardzili wszelką karnością moją:

³⁰nechceli mojej rady, ale pohŕdali každým mojím káraním,

³¹Przetoż będą używać owocu dróg swoich, a radami swemi nasyceni będą.

³¹a tak budú jesť z ovocia svojej cesty a nasýtia sa svojich rád.

³²Bo odwrócenie prostaków pozabija ich, a szczęście głupich wytraci ich.

³²Lebo odvrátenie hlupcov ich samých zabije, a vlastná hriešna ubezpečenosť bláznov, tá ich zahubí.

³³Ale kto mię słucha, bezpiecznie mieszkać będzie, a będzie wolny od strachu złych rzeczy.

³³Ale ten, kto mňa poslúcha, bude bývať bezpečne a bude mať pokoj od strachu zo zlého.