¹Człowiek swej myśli, szuka tego, co mu się podoba, a w każdą rzecz wtrąca się.

¹Ten, kto sa svojmyseľne oddeľuje, hľadá to, čo sa jemu ľúbi, a stavia sa na odpor všetkému, čo by prospelo.

²Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.

²Blázon nemá záľuby v rozumnosti, ale iba v tom, aby sa odkrylo jeho srdce.

³Gdy przychodzi niezbożny, przychodzi też wzgarda, a z mężem lekkomyślnym urąganie.

³Keď prijde bezbožník, prijde aj pohŕdanie a s nevážnosťou potupa.

⁴Słowa ust męża mądrego są jako wody głębokie, a źródło mądrości jako potok wylewający.

⁴Slová úst muža sú jako hlboké vody, rozvodnený potok prameň múdrosti.

⁵Nie dobra to, mieć wzgląd na osobę niezbożnego, aby był podwrócony sprawiedliwy w sądzie.

⁵Nie je dobré hľadieť na osobu bezbožného, tak aby niekto zohnul spravedlivého v súde.

⁶Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.

⁶Rty blázna vchádzajú do sporu, a jeho ústa volajú po úderoch.

⁷Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.

⁷Ústa blázna sú jeho zkazou, a jeho rty osídlom jeho duši.

⁸Słowa obmówcy są jako słowa zranionych, a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.

⁸Slová pletichára sú jako lahôdky a sostupujú do vnútorností života.

⁹Kto niedbały w sprawach swoich, bratem jest utratnika.

⁹Aj nedbalý vo svojej práci je bratom toho, kto robí zkazu.

¹⁰Imię Paóskie jest mocną wieżą; sprawiedliwy się do niej uciecze, a wywyższony będzie.

¹⁰Meno Hospodinovo je pevnou vežou, do nej sa utečie spravedlivý a bude vyvýšený.

¹¹Majętność bogatego jest miastem jego mocnem, a jako mur wysoki w myśli jego.

¹¹Majetok bohatého je jeho pevným mestom a jako vysoký múr v predstave jeho mysli.

¹²Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, a sławę uprzedza poniżenie.

¹²Pred skrúšením povyšuje sa srdce človeka, a pred slávou ide pokora.

¹³Kto odpowiada, pierwej niż wysłucha, głupstwo to jego i zelżywość.

¹³Tomu, kto odpovedá, prv ako počul, počíta sa to za bláznovstvo a za hanbu.

¹⁴Duch męża znosi niemoc swoję; ale ducha utrapionego któż zniesie?

¹⁴Mužný duch znáša svoju nemoc; ale zroneného ducha kto unesie?

¹⁵Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.

¹⁵Srdce rozumného nadobudne známosti, a ucho múdrych hľadá známosť.

¹⁶Dar człowieczy plac mu czyni, i przed wielmożnych przywodzi go.

¹⁶Dar človeka upriestranňuje mu a vedie ho pred veľkých.

¹⁷Sprawiedliwym zda się ten, kto pierwszy w sprawie swojej; ale gdy przychodzi bliźni jego, dochodzi go.

¹⁷Spravedlivým sa vidí ten, kto je prvý vo svojom spore; ale keď prijde jeho blížny, ide mu na dno.

¹⁸Los uśmierza zwady, i między możnymi rozsądek czyni.

¹⁸Los upokojuje zvady a robiac mier delí aj silných jedného od druhého.

¹⁹Brat krzywdą urażony trudniejszy nad miasto niedobyte, a swary są jako zawory u pałacu.

¹⁹Brat, urazený neverou, vzdoruje viac ako silné mesto, a zvady sú jako závora hradu.

²⁰Z owocu ust każdego nasycon bywa żywot jego; urodzajem warg swych będzie nasycony.

²⁰Život každého človeka nasýti sa ovocia jeho úst; každý sa nasýti úrody svojich rtov.

²¹Śmierć i żywot jest w mocy języka, a kto go miłuje, będzie jadł owoce jego.

²¹Smrť i život je v ruke jazyka, a ten, kto ho miluje, bude jesť jeho ovocie.

²²Kto znalazł żonę, znalazł rzecz dobrą, i dostąpił łaski od Pana.

²²Ten, kto našiel ženu, našiel dobré a dosiahol priazne od Hospodina.

²³Ubogi pokornie mówi; ale bogaty odpowiada surowie.

²³Chudobný hovorí pokorne, prosiac; ale bohatý odpovedá tvrdo.

²⁴Człowiek, który ma przyjaciół, ma się obchodzić po przyjacielsku, ponieważ przyjaciel bywa przychylniejszy nad brata.

²⁴Človek, ktorý hľadá primnoho priateľov, robí to na vlastnú škodu; ale niekto milujúci pridŕža sa vernejšie ako brat.