1Lepszy jest ubogi, który chodzi w uprzejmości swej, niżeli przewrotny w wargach swoich, który jest głupim.
1Lepší je chudobný, ktorý chodí vo svojej prostote a nevine, ako ten, kto je prevrátených rtov a je blázon.
2Zaiste duszy bez umiejętności nie dobrze, a kto jest prędkich nóg, potknie się.
2Ani vtedy, keď je duša bez známosti, nie je dobre, a ten, kto náhli nohami, hreší.
3Głupstwo człowiecze podwraca drogę jego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce jego.
3Bláznovstvo človeka prevracia jeho cestu, a jeho srdce sa hnevá na Hospodina.
4Bogactwa przyczyniają wiele przyjaciół; ale ubogi od przyjaciela swego odłączony bywa.
4Majetok pridáva mnoho priateľov; ale chudobný býva odlúčený aj od svojho priateľa.
5Fałszywy świadek nie będzie bez pomsty; a kto mówi kłamstwo, nie ujdzie.
5Falošný svedok nebude bez trestu, a ten, kto hovorí všelijakú lož, neujde.
6Wielu się ich uniża przed księciem, a każdy jest przyjacielem mężowi szczodremu.
6Mnohí sa lichotne koria kniežaťu, a každý je priateľom človekovi, ktorý dáva dary.
7Wszyscy bracia ubogiego nienawidzą go; daleko więcej inni przyjaciele jego oddalają się od niego; woła za nimi, a niemasz ich.
7Všetci bratia chudobného nenávidia ho, a pravdaže vzdialia sa jeho priatelia od neho; ženie sa za slovami útechy, no, tých niet.
8Nabywa rozumu, kto miłuje duszę swoję, a strzeże roztropności, aby znalazł co dobrego.
8Rozumu nadobúda, kto miluje svoju dušu; kto ostríha umnosť, robí to nato, aby našiel dobré.
9Świadek fałszywy nie będzie bez pomsty; a kto mówi kłamstwo, zginie.
9Falošný svedok nebude bez trestu, a ten, kto hovorí lži, zahynie.
10Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.
10Nesvedčí bláznovi rozkoš, a pravdaže nesvedčí sa, aby sluha panoval nad kniežatami.
11Rozum człowieczy zawściąga gniew jego, a ozdoba jego jest mijać przestępstwo.
11Rozum človeka zdŕža jeho hnev, a je mu na ozdobu prejsť ponad previnenie.
12Zapalczywość królewska jest jako ryk lwięcia; ale łaska jego jest jako rosa na trawie.
12Hnev kráľov je ako revanie mladého ľva; ale jeho láskavosť ako rosa na bylinu.
13Syn głupi jest utrapieniem ojcu swemu, a żona swarliwa jest jako ustawiczne kapanie przez dach.
13Bláznivý syn je zkazou svojmu otcovi, a neprestajným kvapkaním so strechy zvady ženy.
14Dom i majętność dziedzictwem przypada po rodzicach; ale żona roztropna jest od Pana.
14Dom a majetok sú dedičstvom po otcoch, ale od Hospodina rozumná žena.
15Lenistwo przywodzi twardy sen, a dusza gnuśna będzie łaknęła.
15Lenivosť ponoruje v hlboký spánok, a nedbalá duša bude lačnieť.
16Kto strzeże przykazania, strzeże duszy swojej; ale kto gardzi drogami swemi, zginie.
16Ten, kto ostríha prikázanie, ostríha svoju dušu; kto pohŕda svojimi cestami, zomrie.
17Panu pożycza, kto ma litość nad ubogim, a on mu za dobrodziejstwo jego odda.
17Ten, kto sa zľutováva nad chudobným, požičiava Hospodinovi, a on mu odplatí jeho dobrodenie.
18Karz syna swego, póki o nim nadzieja, a zabiegając zginieniu jego niech mu nie folguje dusza twoja.
18Kázni svojho syna, kým je nádej; ale k tomu, aby si ho zabil, nepozdvihuj svojej duše.
19Wielki gniew okazuj, kiedy odpuszczasz karanie, grożąc mu, ponieważ odpuszczasz, że potem srożej karać będziesz.
19Človek veľkého hnevu ponesie pokutu, lebo ak ho vytrhneš ešte pridáš.
20Słuchaj rady, a przyjmuj karność, abyś kiedyżkolwiek był mądrym.
20Poslúchaj radu a prijmi kázeň, aby si bol na koniec múdry.
21Wiele jest myśli w sercu człowieczem; ale rada Paóska, ta się ostoi.
21Mnohé úmysly sú v srdci človeka; ale rada Hospodinova, tá obstojí.
22Pożądana rzecz człowiekowi dobroczynność jego, ale lepszy jest ubogi, niż mąż kłamliwy.
22Žiadosť človeka je preukazovať svoju milosť; ale lepší je chudobný ako lhár.
23Bojażó Paóska prowadzi do żywota, a kto ją ma, w obfitości mieszka, i nie spotka go nieszczęście.
23Bázeň Hospodinova je na život, a ten, kto v nej chodí, prenocuje sýty noc bez toho, že by bol navštívený zlým.
24Leniwy kryje rękę swą pod pachę, i do ust swych nie podnosi jej.
24Leňoch skrýva svoju ruku vo vačku; ani len k svojim ústam jej nevztiahne.
25Bij naśmiewcę, żeby prostak był ostrożniejszym; a roztropnego sfukaj, żeby zrozumiał umiejętność.
25Keď nabiješ posmievača, hlupák sa naučí opatrnosti, a pokarhaj rozumného, porozumie známosti.
26Syn wstyd i haóbę zadawający, ojca gubi i matkę wygania.
26Ten, kto hubí otca, núti matku utekať, syn, ktorý robí hanbu a potupu.
27Synu mój! przestaó słuchać nauki, któraby cię odwodziła od mów rozumnych.
27Prestaň, môj synu, prestaň poslúchať naučenie, ktoré vedie k tomu, aby si zablúdil od slov známosti.
28Świadek złośliwy pośmiewa się z sądu, a usta niezbożnych połykają nieprawość.
28Nešľachetný svedok beliála sa posmieva súdu, a ústa bezbožných hlcú neprávosť.
29Sądy są na pośmiewców zgotowane, a guzy na grzbiet głupich.
29Na posmievačov sú hotové súdy a údery na chrbát všetkých bláznov.