¹Jako śnieg w lecie, i jako deszcz we żniwa; tak głupiemu nie przystoi chwała.

¹Jako sneh v lete a jako dážď v žatve, tak nesluší bláznovi česť.

²Jako się ptak tam i sam tuła, i jako jaskółka lata: tak przeklęstwo niezasłużone nie przyjdzie.

²Ako čo odletiac poletuje vrabec, ako čo odletí lastovička, tak ani kliatba, vyslovená bez príčiny, neprijde.

³Bicz na konia, ogłów na osła, a kij potrzebny jest na grzbiet głupiego.

³Bič na koňa, úzda na osla a palica na chrbát všelijakých bláznov.

⁴Nie odpowiadaj głupiemu według głupstwa jego, abyś mu i ty nie był podobny.

⁴Neodpovedaj bláznovi podľa jeho bláznovstva, aby si mu nebol aj ty podobný.

⁵Odpowiedz głupiemu według głupstwa jego, aby się sobie nie zdał być mądrym.

⁵Odpovedz bláznovi podľa jeho bláznovstva, aby nebol múdrym vo svojich očiach.

⁶Jakoby nogi obciął, tak się bezprawia dopuszcza, kto się głupiemu poselstwa powierza.

⁶Usekáva nohy, ukrutnosť pije ten, kto posiela slová po bláznovi.

⁷Jako nierówne są golenie u chromego: tak jest powieść w ustach głupich.

⁷Jako visiac opálajú sa nohy chromého, tak príslovie v ústach bláznov.

⁸Jako kiedy kto przywiązuje kamieó drogi do procy: tak czyni ten, który uczciwość głupiemu wyrządza.

⁸Jako keby niekto vložil kameň do praku, tak ten, kto dáva bláznovi česť.

⁹Jako ciernie, gdy się dostaną w rękę pijanego: tak przypowieść jest w ustach głupich.

⁹Jako keď sa dostane tŕň do ruky opilého, tak je aj príslovie v ústach bláznov.

¹⁰Wielki Pan stworzył wszystko, a daje zapłatę głupiemu, daje także zapłatę przestępcom.

¹⁰Jako strelec, ktorý raní všetko, tak i ten, kto najíma blázna, i ten, kto najíma idúcich pomimo, sú jedno.

¹¹Jako pies wraca się do zwrócenia swego: tak głupi powtarza głupstwo swoje.

¹¹Jako sa pes navráti ku svojmu vývratku, tak i blázon opakuje svoje bláznovstvo.

¹²Ujrzyszli człowieka, co się sobie zda być mądrym, nadzieja o głupim lepsza jest, niżeli o nim.

¹²Ak vidíš človeka, ktorý je múdry vo svojich vlastných očiach, vedz, že o bláznovi je lepšia nádej.

¹³Leniwy mówi: lew na drodze, lew na ulicach.

¹³Leňoch hovorí: Revúci lev je na ceste, lev na uliciach.

¹⁴Jako się drzwi obracają na zawiasach swoich: tak leniwiec na łóżku swojem.

¹⁴Jako sa dvere obracajú na svojich pántoch, tak i leňoch na svojej posteli.

¹⁵Leniwiec rękę kryje do zanadrzy swych, a ciężko mu jej podnosić do ust swoich.

¹⁵Leňoch skrýva svoju ruku za ňádra; ťažko mu ju vztiahnuť ku jeho ústam.

¹⁶Leniwiec zda się sobie być mędrszym, niżeli siedm odpowiadających z rozsądkiem.

¹⁶Leňoch je múdrejší vo svojich očiach ako sedem odpovedajúcich rozumne.

¹⁷Jakoby też psa za uszy łapał, kto się mimo idąc w cudzą zwadę wdaje.

¹⁷Psa chytá za uši ten, kto idúc pomimo mieša sa do sporu, ktorý sa ho netýka.

¹⁸Jako szalony wypuszcza iskry i strzały śmiertelne:

¹⁸Jako šialenec, ktorý vrhá iskry, šípy a smrť,

¹⁹Tak jest każdy, który podchodzi przyjaciela swego, a mówi: Azam ja nie żartował?

¹⁹taký je človek, ktorý oklamal svojho blížneho a hovorí: Veď ja len žartujem.

²⁰Gdy niestaje drew, gaśnie ogieó; tak gdy nie będzie klatecznika, ucichnie zwada.

²⁰Keď neni dreva, zhasne oheň, a keď niet pletichára, utíchne svár.

²¹Jako węgiel martwy służy do rozniecenia, i drwa do ognia; tak człowiek swarliwy do rozniecenia zwady.

²¹Vyhaslý uhoľ pridať k žeravému uhliu a drevo k ohňu, tak i svárlivý človek roznietiť spor.

²²Słowa obmówcy są jako słowa zranionych; a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.

²²Slová pletichára sú jako lahôdky a sostupujú do vnútorností života.

²³Wargi nieprzyjacielskie i serce złe są jako srebrna piana, którą polewają naczynie gliniane.

²³Jako strieborná troska, potiahnutá po črepe, také sú horúce rty a pri tom zlé srdce.

²⁴Ten, co kogo nienawidzi, za inszego się udaje wargami swemi; ale w sercu swojem myśli o zdradzie.

²⁴Svojimi rtami sa pretvára nenávistník; ale vo svojom vnútri skladá lesť.

²⁵Gdyć się ochotnym mową swą ukazuje, nie wierz mu: bo siedmioraka obrzydliwość jest w sercu jego.

²⁵I keby robil roztomilým svoj hlas, never mu, lebo sedmoro ohavností je v jeho srdci.

²⁶Nienawiść zdradliwie bywa pokryta; ale odkryta bywa złość jej w zgromadzeniu.

²⁶Nech sa len prikrýva jeho nenávisť klamom: jeho zlosť bude vyjavená v shromaždení.

²⁷Kto drugiemu dół kopie, wpada weó; a kto kamieó toczy, na niego się obraca.

²⁷Ten, kto kope jamu, padne do nej, a kto valí kameň, obráti sa do neho.

²⁸Człowiek języka kłamliwego ma utrapienie w nienawiści, a usta łagodne przywodzą do upadku.

²⁸Lživý jazyk nenávidí tých, ktorých zdrtil, a úlisné ústa spôsobujú pád.