¹Synu mój! strzeż słów moich, a przykazanie moje chowaj u siebie.

¹Môj synu, ostríhaj moje reči a moje prikázania schovaj u seba.

²Strzeż przykazaó moich, a żyć będziesz; a nauki mojej, jako źrenicy oczów swych.

²Ostríhaj moje prikázania a ži a naučenie môjho zákona ostríhaj ako zrenicu svojho oka.

³Uwiąż je na palcach twoich, napisz je na tablicy serca twego.

³Priviaž si ich na svoje prsty; napíš si ich na tabuľu svojho srdca.

⁴Mów mądrości: Siostraś ty moja, a roztropność przyjaciółką nazywaj,

⁴Povedz múdrosti: Ty si moja sestra, a známou priateľkou pomenuj rozumnosť,

⁵Aby cię strzegły od żony cudzej, i od obcej, która mówi łagodne słowa.

⁵aby ťa chránily od cudzej ženy, od cudzozemky, ktorá lichotí svojimi hladkými rečami.

⁶Bom oknem domu swego przez kratę moję wyglądał;

⁶Lebo som vyzeral oknom svojho domu, cez svoju mrežu,

⁷I widziałem między prostakami, obaczyłem między synami młodzieóca głupiego,

⁷a videl som medzi hlúpymi, rozoznal som medzi synmi mládenca bez rozumu,

⁸Który szedł ulicą przy rogu jej, drogą postępując ku domowi jej.

⁸ktorý išiel ulicou vedľa jej uhla a kráčal cestou k jej domu,

⁹Ze zmierzkiem pod wieczór, w ciemności nocnej, i w mroku.

⁹na mraku, večerom dňa, v hustej tme noci a mrákavy.

¹⁰A oto niewiasta spotkała go, w ubiorze wszetecznicy, chytrego serca,

¹⁰A hľa, nejaká žena vyšla proti nemu, v odeve smilnice, opatrného srdca chytrého;

¹¹Świegotliwa i nie ukrócona, a w domu własnym nie mogły się ostać nogi jej;

¹¹štebotná bola a opovážlivá, ktorej nohy nebývajú v jej dome.

¹²Raz na dworzu, raz na ulicach i po wszystkich kątach zasadzki czyniąca;

¹²Hneď vonku pred domom hneď na uliciach a pri každom uhle strojí úklady.

¹³I uchwyciła go, i pocałowała go, a złożywszy wstyd z twarzy swojej, rzekła mu:

¹³A chopila sa ho a bozkala ho; odvrhla stud a riekla mu:

¹⁴Ofiary spokojne są u mnie; dzisiajm oddała śluby moje.

¹⁴Pokojné obeti sú u mňa; dnes som splnila svoje sľuby;

¹⁵Przetożem wyszła przeciw tobie, abym pilnie szukała twarzy twojej, i znalazłam cię.

¹⁵preto som ti vyšla vústrety hľadajúc pilne tvoju tvár a našla som ťa.

¹⁶Obiłam kobiercami łoże moje, ozdobione rzezaniem i prześcieradłami egipskiemi.

¹⁶Vystrela som svoju posteľ kobercami, pestrými rúchami z egyptských nití.

¹⁷Potrząsnęłam pokój swój myrrą, aloesem, i cynamonem.

¹⁷Napustila som svoju ložu myrrou, aloem a škoricou.

¹⁸Pójdźże, opójmy się miłością aż do poranku, ucieszmy się miłością.

¹⁸Poď, opájajme sa ľúbosťou až do rána a kochajme sa v milovaní.

¹⁹Boć męża mego w domu niemasz; pojechał w drogę daleką.

¹⁹Lebo muž nie je doma; odišiel na ďalekú cestu.

²⁰Worek pieniędzy wziął z sobą; dnia pewnego wróci się do domu swego.

²⁰Vzal mešec peňazí so sebou; prijde domov až na deň, keď bude mesiac v splne.

²¹I nakłoniła go wielą słów swoich, a łagodnością warg swoich zniewoliła go.

²¹Naklonila ho svojím mnohým umením; zvábila ho hladkosťou svojich rtov.

²²Wnet poszedł za nią, jako wół, gdy go na rzeź wiodą, a jako głupi do pęta, którem karany bywa.

²²Išiel hneď za ňou, jako ide vôl na zabitie a jako blázon v putách, aby bol káznený,

²³I przebiła strzałą wątrobę jego; kwapił się jako ptak do sidła, nie wiedząc, iż je zgotowano na duszę jego.

²³až prenikla strela jeho jatra; ponáhľal sa, jako sa ponáhľa vtáča do osídla a nevie, že tam ide o jeho život.

²⁴Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.

²⁴A tak teraz, synovia, počúvajte na mňa a pozorujte ušima na reči mojich úst.

²⁵Niechaj się nie uchyla za drogami jej serce twoje, ani się tułaj po ścieszkach jej.

²⁵Nech sa neuchýli tvoje srdce na jej cesty, a neblúď po jej chodníkoch.

²⁶Albowiem wielu zraniwszy poraziła, i mocarze wszyscy pozabijani są od niej.

²⁶Lebo je mnoho pobitých, ktorých porazila, a mocných, ktorých všetkých povraždila.

²⁷Dom jej jest jako drogi piekielne, wiodące do gmachów śmierci.

²⁷Jej dom je cestami do pekla, ktoré sostupujú do komôr smrti.