1Mądrość zbudowała dom swój, i wyciosała siedm słupów swoich;
1Múdrosť si vystavila svoj dom; utesala svojich stĺpov sedem;
2Pobiła bydło swoje, roztworzyła wino swoje, i stół swój przygotowała;
2pobila svoj dobytok; pomiešala svoje víno, ba pripravila i svoj stôl;
3A rozesłała dzieweczki swoje, woła na wierzchach najwyższych miejsc w mieście, mówiąc:
3rozposlala svoje devy a volá na najvyšších miestach výšin mesta:
4Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupich mówi:
4Ten, kto je hlúpy, nech sa uchýli sem! A tomu, kto je bez rozumu, hovorí:
5Pójdźcie, jedzcie chleb mój, i pijcie wino, którem roztworzyła.
5Poďte, jedzte z môjho chleba a pite z vína, ktorého som namiešala.
6Opuśćcie prostotę, a będziecie żyli, a chodźcie drogą roztropności.
6Zanechajte hlúposť a žite a kráčajte cestou rozumnosti.
7Kto strofuje naśmiewcę, odnosi haóbę; a kto strofuje niezbożnika, odnosi zelżywość.
7Ten, kto učiac tresce posmievača, odnáša si hanbu, a tomu, kto dohovára bezbožnému, to bude škvrnou.
8Nie strofuj naśmiewcy, aby cię nie miał w nienawiści; strofuj mądrego, a będzie cię miłował.
8Nekarhaj posmievača, aby ťa nevzal v nenávisť; dohováraj múdremu, a bude ťa milovať.
9Uczyó to mądremu, a mędrszym będzie; naucz sprawiedliwego, a będzie umiejętniejszym.
9Daj poučenia múdremu, a bude ešte múdrejší; daj poznať spravedlivému, a priberie naučenia.
10Początek mądrości jest bojaźó Paóska, a umiejętność świętych jest rozum.
10Počiatkom múdrosti je bázeň Hospodinova, a známosť Najsvätejšieho je rozumnosťou.
11Bo przez mię rozmnożą się dni twoje, i przedłużą się lata żywota.
11Lebo mnou, hovorí múdrosť, sa rozmnožia tvoje dni, a pridajú ti rokov života.
12Będzieszli mądrym, sobie będziesz mądrym; a jeźli naśmiewcą, ty sam szkodę odniesiesz.
12Ak budeš múdry, budeš sebe múdry, ale ak budeš posmievač, sám ponesieš.
13Niewiasta głupia świegotliwa jest, prostaczka, i nic nieumiejąca;
13Bláznivá žena je štebotná, sprostá a nevie ničoho.
14A siedzi u drzwi domu swego na stołku, na miejscach wysokich w mieście,
14Ale sedí pri dveriach svojho domu na stolci, na vysokých miestach mesta,
15Aby wołała na idących drogą, którzy prosto idą ścieszkami swemi, mówiąc:
15aby volala na tých, ktorí idú pomimo cestou, ktorí idú priamo svojimi stezkami, a hovorí:
16Ktokolwiek jest prostakiem, wstąp sam; a do głupiego mówi:
16Kto je hlúpy, nech sa uchýli sem! A tomu, kto je bez rozumu, hovorí:
17Wody kradzione słodsze są, a chleb pokątny smaczniejszy.
17Ukradnutá voda je sladká a pokútny chlieb je chutný.
18Ale prostak nie wie, że tam są umarli, a ci, których wezwała, są w głębokościach grobu.
18A hlupák nevie, že sú tam mŕtvi a v hlbinách pekla tí, ktorých pozvala.