1Błogosław, duszo moja! Panu. Panie, Boże mój! wielceś jest wielmożnym; chwałę i ozdobę przyoblokłeś.
1Dobroreč, moja duša, Hospodinovi! Hospodine, môj Bože, si veľmi veliký! Obliekol si veličenstvo a nádheru.
2Przyodziałeś się światłością jako szatą; rozciągnąłeś niebiosa jako oponę.
2Odievaš sa svetlom ako rúchom; rozťahuješ nebesia, ako pokrovec,
3Któryś zasklepił na wodach pałace swoje; który używasz obłoków miasto wozów; który chodzisz na skrzydłach wiatrowych;
3ktorý si kleníš na vodách svoje paláce; ktorý si učinil oblaky svojím vozom; ktorý sa vznášaš na krýdlach vetra;
4Który czynisz duchy posłami swymi; ty czynisz sługi swe ogniem pałającym.
4ktorý robíš vetry svojimi posly, svojimi svätoslužobníkmi plápolajúci oheň.
5Ugruntowałeś ziemię na słupach jej, tak, że się nie poruszy na wieki wieczne.
5Založil si zem na jej stĺpoch tak, že sa nepohne na večné veky.
6Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.
6Priepasťou si to všetko prikryl ako rúchom. Nad vrchami stály vody.
7Na zgromienie twojerozbiegły się, a na głos pogromu twego prędko zuciekały.
7Od tvojho karhania zutekaly; ponáhľaly sa pred hrmotom tvojho hromu.
8Wstąpiły góry, zniżyły się doliny na miejsce, któreś im założył.
8Vystúpily na vrchy; sostúpily do údolí na miesto, ktoré si im založil.
9Zamierzyłeś im kres, aby go nie przestępowały, ani się wracały na okrycie ziemi.
9Položil si hranice, aby neprekročily, aby sa nevrátily pokryť zem.
10Który wypuszczasz źródła po dolinach, aby płynęły między górami,
10Púšťaš pramene riečišťami, aby tiekly pomedzi vrchy.
11A napój dawały wszystkiemu zwierzowi polnemu; a z nich gaszą leśne osły pragnienie swoje.
11Napájajú každý živočuch poľný; divokí osli uhášajú svoj smäd.
12Przy nich mieszka ptastwo niebieskie, a z pośród gałązek głos wydaje.
12Nad nimi hniezdi vtáctvo nebies; zpomedzi konárov vydávajú svoj hlas.
13Który pokrapiasz góry z pałaców swoich, aby się z owoców spraw twoich nasycała ziemia.
13Zvlažuješ vrchy zo svojich výšin; z ovocia tvojich diel sýti sa celá zem.
14Za twoją sprawą rośnie trawa dla bydła, a zioła na pożytek człowieczy; ty wywodzisz chleb z ziemi:
14Dávaš, aby rástla tráva hovädu a bylina na službu človeka, aby tak vyvodil chlieb zo zeme.
15I wino, które uwesela serce człowiecze, od którego się lśni twarz jako od oleju; i chleb, który zatrzymuje żywot ludzki.
15A víno obveseľuje srdce smrteľného človeka, aby sa skvela tvár nad olej, a pokrm posilňuje srdce človeka.
16Nasycone bywają i drzewa Paóskie, i cedry Libanu, których nasadził;
16Nasycujú sa stromy Hospodinove, cedry Libanona, ktoré posadil,
17Na których ptaki gniazda swe mają, i bocian na jedlinach ma dom swój.
17kde si vtáci robia svoje hniezda, bocian, ktorý má svoj dom na cyprusoch.
18Góry wysokie dzikim kozom, a skały są ucieczką królikom.
18Vysoké vrchy sú kamzíkom, skaly útočišťom zajačkom.
19Uczynił miesiąc dla pewnych czasów, a słoóce zna zachód swój.
19Učinil mesiac na určenie časov, a slnce zná svoj západ.
20Przywodzisz ciemność, i bywa noc, w którą wychodzą wszystkie zwierzęta leśne.
20Rozkladáš tmu, a je noc, v ktorej sa hemží všetka lesná zver.
21Lwięta ryczą do łupu, i szukają od Boga pokarmu swego.
21Ľvíčatá revú po koristi a idú hľadať svoj pokrm od silného Boha.
22Lecz gdy słoóce wznijdzie, zaś się zgromadzają, i w jamach swoich kładą się.
22Keď vychádza slnce, zase sa shromažďujú a líhajú do svojich brlohov.
23Tedy wychodzi człowiek do roboty swojej, i do pracy swojej aż do wieczora.
23Tu zase vyjde človek po svojej práci, aby robil až do večera.
24O jakoż wielkie są sprawy twoje, Panie! te wszystkie mądrześ uczynił, a napełniona jest ziemia bogactwem twojem.
24Jaké mnohé a veľké sú tvoje skutky, Hospodine! Všetky si múdre učinil! Zem je plná tvojho imania.
25W morzu zaś wielkiem i bardzo szerokiem, tam są płazy, którym nie masz liczby, i zwierzęta małe i wielkie.
25Tu hľa, more, veľké a širošíre, kde je hmyzu bez počtu, zvierat malých i veľkých.
26Po niem okręty przechodzą, i wieloryb, któregoś ty stworzył, aby w niem igrał.
26Tam chodia lode; tam i leviatán, ktorého si utvoril, aby sa v ňom hral.
27Wszystko to na cię oczekuje, abyś im dał pokarm czasu swego.
27Všetko to tvorstvo očakáva na teba, aby si im dal pokrm, keď tomu čas.
28Gdy im dajesz, zbierają; gdy otwierasz rękę twoję, nasycone bywają dobremi rzeczami.
28Keď im dávaš, sberajú; keď otváraš svoju ruku, sýtia sa dobrým.
29Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.
29Keď skrývaš svoju tvár, desia sa; keď odnímaš ich ducha, mrú a navracajú sa k svojmu prachu.
30Gdy wysyłasz ducha twego, stworzone bywają, i odnawiasz oblicze ziemi.
30A zase, keď posielaš svojho ducha, tvoria sa, a obnovuješ tvár zeme.
31Niechajże będzie chwała Paóska na wieki; niech się rozweseli Pan w sprawach swoich.
31Nech je sláva Hospodinova na veky! Nech sa raduje Hospodin vo svojich dielach!
32On gdy wejrzy na ziemię, zadrży; dotknie się gór, a zakurzą się.
32Ktorý keď len pozrie na zem, trasie sa; keď sa dotkne vrchov, kúria sa.
33Będę śpiewał Panu za żywota mego; będę śpiewał Bogu memu, póki mię staje.
33Spievať budem Hospodinovi, dokiaľ žijem; žalmy budem spievať svojmu Bohu, kým len trvám.
34O nim będzie wdzięczna mowa moja, a ja się rozweselę w Panu.
34Nech mu je príjemné moje premýšľanie, a ja sa budem radovať v Hospodinovi.
35Oby byli wytraceni grzesznicy z ziemi, a niezbożnych aby już nie było! Błogosław, duszo moja! Panu. Halleluja.
35Nech vyhynú hriešnici zo zeme a bezbožníci tak, aby ich už nebolo!
36Dobroreč, moja duša, Hospodinovi! Hallelujah!