1Przeczże się poganie buntują, a narody przemyślają próżne rzeczy?
1Prečo sa búria národy, a ľudia myslia márne veci?
2Schodzą się królowie ziemscy, a książęta radzą społem przeciwko Panu, i przeciw pomazaócowi jego, mówiąc:
2Kráľovia zeme sa postavujú, a kniežatá sa spolu radia proti Hospodinovi a proti jeho pomazanému a hovoria:
3Potargajmy związki ich, a odrzućmy od siebie powrozy ich.
3Roztrhajme ich sväzky a zahoďme od seba ich povrazy.
4Ale ten, który mieszka w niebie, śmieje się; Pan szydzi z nich.
4Ale ten, ktorý prebýva v nebesiach, smeje sa; Pán sa im vysmieva.
5Tedy będzie mówił do nich w popędliwości swojej, a w gniewie swoim przestraszy ich,
5Vtedy bude hovoriť s nimi vo svojom hneve a svojou prchlivosťou ich predesí a povie:
6Mówiąc: Jamci postanowił króla mojego nad Syonem, górą świętą moją.
6Ale ja som ustanovil svojho kráľa nad Sionom, vrchom svojej svätosti.
7Opowiem ten dekret: Pan rzekł do mnie: Syn mój jesteś ty, Jam ciebie dziś spłodził.
7Rozprávať budem o ustanovení zákona. Hospodin mi povedal: Ty si môj syn; ja som ťa dnes splodil.
8Żądaj odemnie, a dam ci narody dziedzictwo twoje; a osiadłość twoję, granice ziemi.
8Požiadaj odo mňa, a dám ti národy, tvoje dedičstvo, tvoje državie, končiny zeme.
9Potrzesz ich laską żelazną, a jako naczynie zduóskie pokruszysz ich.
9Roztlčieš ich železným prútom; roztrieskaš ich ako nádobu hrnčiara.
10Terazże tedy zrozumiejcie, królowie, nauczcie się sędziowie ziemi!
10A tak teraz buďte rozumní, kráľovia; učte sa, sudcovia zeme!
11Służcie Panu w bojaźni, a rozradujcie się ze drżeniem.
11Slúžte Hospodinovi v bázni a veseľte sa s trasením.
12Pocałujcie syna, by się snać nie rozgniewał, i zginęlibyście w drodze, gdyby się najmniej zapaliła popędliwość jego. Błogosławieni wszyscy, którzy w nim ufają.
12Ľúbajte syna, aby sa nerozhneval, a pohynuli by ste na ceste, lebo sa skoro zapáli jeho hnev. Blahoslavení sú všetci, ktorí sa utiekajú k nemu.