¹(Przedniejszemu śpiewakowi Jedytunowi psalm Dawidowy.)

¹Náčelníkovi speváckeho sboru na nápev: Jedutún, to jest Chválený. Žalm Dávidov.

²Tylko na Boga spolega dusza moja, od niegoć jest zbawienie moje.

²Len na Boha, mlčiac, očakáva moja duša; od neho je moje spasenie.

³Tylkoć on jest skałą moją i wybawieniem mojem, twierdzą moją; przeto się bardzo nie zachwieję.

³Len on je mojou skalou a mojím spasením, mojím vysokým hradom, nepohnem sa veľmi.

⁴Dokądże będziecie myślić złe przeciwko człowiekowi? Wszyscy wy zabici będziecie; będziecie jako ściana pochylona, a jako mur walący się.

⁴Dokedy budete útočiť na človeka? Pobití budete všetci, koľko vás je. Budete jako nachýlená stena jako navalený múr.

⁵Przecież jednak radzą, jakoby go zepchnąć z dostojeóstwa jego; kochają się w kłamstwie, usty swemi dobrorzeczą, ale w sercu swem złorzeczą. Sela.

⁵Len o tom sa radia, ako by ho svrhli s jeho výše. Majú radi lož. Svojimi ústy dobrorečia a vo svojom srdci zlorečia. Sélah.

⁶Ty przecież na Bogu spolegaj, duszo moja! bo od niego jest oczekiwanie moje.

⁶Len očakávaj mlčky, moja duša, na Boha, lebo od neho je moje očakávanie.

⁷Onci sam jest skałą moją zbawieniem mojem, i twierdzą moją; przetoż nie zachwieję się.

⁷Len on je mojou skalou a mojím spasením, mojím vysokým hradom; nepohnem sa.

⁸W Bogu wybawienie moje, i chwała moja skała mocy mojej; nadzieja moja jest w Bogu.

⁸Na Bohu je založená moja spása, a od neho je moja sláva; skala mojej sily, moje útočište je v Bohu.

⁹Ufajcież w nim na każdy czas, o narody! Wylewajcie przed obliczem jego serca wasze: Bóg jest ucieczką naszą. Sela.

⁹Nadejte sa na neho každého času, ó, ľudia! Vylievajte pred ním svoje srdce. Bôh nám je útočišťom! Sélah.

¹⁰Zaprawdęć marnością są synowie ludzcy, kłamliwi synowie mocarzy; będąli pospołu włożeni na wagę, lekciejszymi będą nad marność.

¹⁰Púha márnosť sú synovia človeka, lož i synovia mocného muža. Keby ich položil na váhu, boli by všetci dovedna ľahší než márnosť.

¹¹Nie ufajcież w krzywdzie ani w drapiestwie, a nie będźcie marnymi; przybędzieli wam majętności, nie przykładajcież serca do nich.

¹¹Nenadejte sa na útisk a na lúpež a nebuďte márnomyseľní! Keď pribúda majetku, nepridávajte k tomu srdca.

¹²Razci rzekł Bóg, dwakrociem to słyszał, iż moc jest Boża,

¹²Raz hovoril Bôh, dva razy som to počul, že Bohu je sila.

¹³A że Panie! twoje jest miłosierdzie, a że ty oddasz każdemu według uczynków jego.

¹³A tvoja je, ó, Pane, milosť, lebo ty odplatíš každému podľa jeho skutku.