¹(Pieśó a psalm synów Korego przedniejszemu śpiewakowi na Machalat ku śpiewaniu, nauczający, (złożony)od Hemana Ezrahytczyka.)

¹Pieseň. Žalm synov Kórachových. Náčelníkovi speváckeho sboru na nápev: Nemoc pokoriť. Vyučujúci Hémana Ezrachitského.

²Panie, Boże zbawienia mego! we dnie i w nocy wołam do ciebie.

²Hospodine, Bože môjho spasenia, vodne i vnoci kričím pred tebou.

³Niech przyjdzie przed oblicze twoje modlitwa moja; nakłoó ucha twego do wołania mego.

³Prosím, nech prijde moja modlitba pred tvoju tvár! Nakloň svoje ucho k môjmu volaniu!

⁴Bo nasycona jest utrapieniem dusza moja, a żywot mój przybliżył się aż do grobu.

⁴Lebo moja duša sa nasýtila rôzneho zlého, a môj život sa priblížil ríši smrti.

⁵Poczytano mię między tych, którzy zstępują do dołu; byłem jako człowiek bez wszelakiej mocy.

⁵Počítaný som medzi tých, ktorí sostupujú do jamy; som ako muž bez vlády.

⁶Policzony jestem między umarłymi; jestem jako pobici, leżący w grobie, na których więcej nie pamiętasz, którzy są od ręki twojej wytraceni.

⁶Pohodený som medzi mŕtvych; som ako pobití, ležiaci v hrobe, na ktorých sa už viacej nerozpomenieš, a ktorí sú vyťatí od tvojej ruky.

⁷Spuściłeś mię w dół najgłębszy, do najciemniejszego i najgłębszego miejsca.

⁷Položil si ma do najhlbšej jamy, do tmavých miest v hlbinách.

⁸Doległa mię zapalczywość twoja, a wszystkiemi nawałnościami twemi przytłoczyłeś mię. Sela.

⁸Tvoja prchlivosť doľahla na mňa, a všetky tvoje vlny sa lámu na mne. Ztrápil si ma. Sélah.

⁹Dalekoś oddalił znajomych moich odemnie, którymeś mię bardzo obrzydził, a takiem zawarty, że mi nie lza wynijść.

⁹Vzdialil si mojich známych odo mňa; zošklivil si im ma; som zatvorený a nemôžem vyjsť.

¹⁰Oko moje zemdlało od utrapienia mego; wzywam cię, Panie! na każdy dzieó, wyciągając do ciebie ręce moje.

¹⁰Moje oko hynie od trápenia; volám na teba, Hospodine, každý deň; vystieram k tebe svoje ruky.

¹¹Izali przed umarłymi cuda czynić będziesz? izali umarli powstaną, aby cię wysławiali? Sela.

¹¹Či asnáď tým, ktorí pomreli, učiníš zázrak? Alebo azda mŕtvi vstanú, aby ťa chválili? Sélah.

¹²Izali opowiadane będzie w grobie miłosierdzie twoje? a prawda twoja w zginieniu?

¹²Či sa bude rozprávať o tvojej milosti v hrobe? O tvojej pravde v zahynutí?

¹³Izali poznają w ciemnościach cuda twoje? a sprawiedliwość twoję w ziemi zapamiętania?

¹³Či sa bude znať tvoj zázrak vo tme alebo tvoja spravedlivosť v zemi zabudnutia?

¹⁴Lecz ja, Panie! do ciebie wołam, a z poranku uprzedza cię modlitwa moja.

¹⁴Ale ja, Hospodine, volám k tebe pokorne o pomoc, a za rána ťa predchádza moja modlitba.

¹⁵Przeczże, o Panie! odrzucasz duszę moję, a zakrywasz oblicze twoje przedemną?

¹⁵Prečo, ó, Hospodine, zamietaš moju dušu? Prečo skrývaš predo mnou svoju tvár?

¹⁶Jamci utrapiony, i prawie już umierający od gwałtu; ponoszę strachy twoje, i trwożę sobą.

¹⁶Utrápený som a zomieram od mladosti; nesiem tvoj strach a desím sa bezradný.

¹⁷Powstał przeciwko mnie srogi gniew twój, a strachy twoje wytraciły mię.

¹⁷Cezo mňa sa vše valí tvoj rozpálený hnev, a tvoje hrôzy ma ničia.

¹⁸Ogarniają mię jako woda przez cały dzieó; otaczają mię gromadno.

¹⁸Obkľučuje ma to všetko každý deň ako voda; zo všetkých strán sa to spolu hrnie na mňa.

¹⁹Oddaliłeś odemnie przyjaciela i towarzysza, a znajomym moim jestem jako w ciemności.

¹⁹Vzdialil si odo mňa priateľa a druha; moji známi sú: tma.