¹Boże pomst! Panie Boże pomst! rozjaśnij się!

¹Silný Bože pomsty, Hospodine, silný Bože pomsty, zaskvej sa!

²Podnieś się, o Sędzio wszystkiej ziemi! a daj zapłatę pysznym.

²Pozdvihni sa, sudca zeme! Daj pyšným odplatu!

³Dokądże niepobożni, Panie! dokądże niepobożni radować się będą?

³Až dokedy bezbožníci, Hospodine, dokedy budú plesať bezbožní?

⁴Długoż będą świegotać i hardzie mówić, chlubiąc się wszyscy, którzy czynią nieprawość?

⁴Vravia a vravia, hovoria spurne; honosia sa všetci činitelia neprávosti.

⁵Lud twój, Panie! trzeć, a dziedzictwo twoje trapić?

⁵Hospodine, depcú tvoj ľud a trápiac ponižujú tvoje dedičstvo.

⁶Wdowy i przychodniów mordować? a sierotki zabijać?

⁶Vraždia vdovu a pohostína a siroty zabíjajú

⁷Mówiąc: Nie widzi tego Pan, ani tego rozumie Bóg Jakóbowy.

⁷a hovoria: Nevidí toho Hospodin, ani tomu nerozumie Bôh Jakobov.

⁸Zrozumicież, o wy bydlęcy między ludźmi! a wy szaleni kiedyż zrozumiecie?

⁸Rozumejte, zhovädilí v ľude! Blázni, kedyže už zmúdriete?

⁹Izali ten, który szczepił ucho, nie słyszy? i który ukształtował oko, izali nie widzi?

⁹Či azda ten, ktorý vsadil ucho, nepočuje? Alebo či ten, ktorý utvoril oko, nevidí?

¹⁰Izali ten, który ćwiczy narody, nie będzie karał? który uczy człowieka umiejętności.

¹⁰Či ten, ktorý kázni národy, nebude trestať? Ten, ktorý učí ľudí vedomosti?

¹¹Pan zna myśli ludzkie, iż są szczerą marnością.

¹¹Hospodin zná myšlienky ľudí, že sú márnosť.

¹²Błogosławiony jest mąż, którego ty ćwiczysz, Panie! a zakonu twego uczysz go.

¹²Blahoslavený muž, ktorého otcovsky káraš, Hospodine, a vyučuješ ho zo svojho zákona,

¹³Abyś mu sprawił pokój od złych dni, ażby był wykopany dół niezbożnikowi.

¹³aby si mu spôsobil pokoj pred dňami zlého, kým sa bezbožnému nevykope jama.

¹⁴Albowiem, nie opuści Pan ludu swego, a dziedzictwa swego nie zaniecha.

¹⁴Lebo Hospodin nepovrhne svojho ľudu a neopustí svojho dedičstva.

¹⁵Ale aż ku sprawiedliwości obróci się sąd, a za nim wszyscy serca uprzejmego.

¹⁵Lebo súd sa navráti k spravedlivosti, a za ním pojdú všetci úprimného srdca.

¹⁶Któżby się był zastawił za mną przeciwko złośnikom? ktoby się był ujął o mnie przeciwko tym, którzy czynią nieprawość?

¹⁶Kto by bol za mňa povstal proti zlostníkom? Kto by sa bol postavil za mňa proti činiteľom neprávosti?

¹⁷By mi był Pan nie przybył na pomoc, małoby była nie mieszkała dusza moja w milczeniu.

¹⁷Keby mi Hospodin nebol býval pomocou, už by sa skoro bola octla moja duša v mlčaní.

¹⁸Jużem był rzekł: Zachwiała się noga moja; ale miłosierdzie twoje, o Panie! zatrzymało mię.

¹⁸Ak hovorím: Moja noha sa kláti, tvoja milosť, ó, Hospodine, ma vždycky upevní.

¹⁹W wielkości utrapienia mego, we wnętrznościach moich, pociechy twoje rozweselały duszę moję.

¹⁹V mnohých mojich dumných myšlienkach v mojom srdci tvoje potešovania obveseľujú moju dušu.

²⁰Izali z tobą towarzyszy stolica nieprawości tych, którzy stanowią krzywdę miasto prawa?

²⁰Lebo veď či sa spolčí s tebou stolica neprávosti, ten, kto vymýšľa trápenie po zákone?

²¹Którzy się zbierają przeciwko duszy sprawiedliwego, a krew niewinną potępiają?

²¹Tí, ktorí útočia na dušu spravedlivého a odsudzujú nevinnú krv?

²²Ale Pan jest twierdzą moją, a Bóg mój skałą ufności mojej.

²²Ale Hospodin mi je vysokým hradom a môj Bôh skalou môjho útočišťa.

²³Onci obróci na nich nieprawość ich, a dla złości ich wytraci ich; wytraci ich Pan, Bóg nasz.

²³A obráti ich neprávosť na nich samých, ich vlastnou zlosťou ich zahladí; zahladí ich Hospodin, náš Bôh.