1Izali wiesz czas rodzenia kóz skalnych, a kiedy rodzą łanie, postrzegłżeś?
1(H39-4) ¿Sabes tú el tiempo en que paren las cabras monteses? ¿O miraste tú las ciervas cuando están pariendo?
2Możeszże zliczyć miesiące, jako długo płód noszą? a czas rodzenia ich wieszże?
2(H39-5) ¿Contaste tú los meses de su preñez, Y sabes el tiempo cuando han de parir?
3Jako się kurczą, płód swój wyciskają, a rozstępując się z boleścią go pozbywają;
3(H39-6) Encórvanse, hacen salir sus hijos, Pasan sus dolores.
4Jako moc biorą dzieci ich, i odchowywują się po zbożach, a odszedłszy nie wracają się do nich.
4(H39-7) Sus hijos están sanos, crecen con el pasto: Salen y no vuelven á ellas.
5Któż wypuścił osła dzikiego na wolność? a pęta osła dzikiego któż rozwiązał?
5(H39-8) ¿Quién echó libre al asno montés, y quién soltó sus ataduras?
6Któremu dał pustynię miasto domu jego, a miasto mieszkania jego miejsca słone.
6(H39-9) Al cual yo puse casa en la soledad, Y sus moradas en lugares estériles.
7On się naśmiewa ze zgrai miejskiej, a na głos tego, co go goni, nic niedba.
7(H39-10) Búrlase de la multitud de la ciudad: No oye las voces del arriero.
8Patrzy po górach pastwy, a wszelkiej zielonej trawy szuka.
8(H39-11) Lo oculto de los montes es su pasto, Y anda buscando todo lo que está verde.
9Izalić będzie chciał jednorożec służyć, albo będzie nocował u jaśli twoich?
9(H39-12) ¿Querrá el unicornio servirte á ti, Ni quedar á tu pesebre?
10Izali możesz zaprządz w powróz swój jednorożca do orania? izali powleka będzie brózdy za tobą?
10(H39-13) ¿Atarás tú al unicornio con su coyunda para el surco? ¿Labrará los valles en pos de ti?
11Izali się spuścisz naó, przeto, że wielka moc jego? albo poruczyszli mu robotę twoję?
11(H39-14) ¿Confiarás tú en él, por ser grande su fortaleza, Y le fiarás tu labor?
12Powierzyszże mu się, żeby zwiózł nasienie twoje, a do gumna twojego zgromadził?
12(H39-15) ¿Fiarás de él que te tornará tu simiente, Y que la allegará en tu era?
13Izaliś dał pawiowi piękne skrzydła, a pierze bocianowi i strusiowi?
13(H39-16) ¿Diste tú hermosas alas al pavo real, O alas y plumas al avestruz?
14Który niesie na ziemi jajka swoje, a w prochu ogrzewa je.
14(H39-17) El cual desampara en la tierra sus huevos, Y sobre el polvo los calienta,
15A nie pomni na to, że je noga zetrzeć, a zwierzę polne zdeptać może.
15(H39-18) Y olvídase de que los pisará el pie, Y que los quebrará bestia del campo.
16Zatwardza się przeciwko dzieciom swoim, jakoby nie były jego, a żeby nie była próżna praca jego, nie obawia się.
16(H39-19) Endurécese para con sus hijos, como si no fuesen suyos, No temiendo que su trabajo haya sido en vano:
17Bo mu nie dał Bóg mądrości, i nie udzielił mu wyrozumienia.
17(H39-20) Porque le privó Dios de sabiduría, Y no le dió inteligencia.
18Według czasu podnosi się ku górze, a naśmiewa się z konia i z jeźdźca jego.
18(H39-21) Luego que se levanta en alto, Búrlase del caballo y de su jinete.
19Izali możesz dać koniowi moc? izali rzaniem ozdobisz szyję jego?
19(H39-22) ¿Diste tú al caballo la fortaleza? ¿Vestiste tú su cerviz de relincho?
20Izali go ustraszysz jako szaraóczę? i owszem chrapanie nozdrzy jego jest straszne.
20(H39-23) ¿Le intimidarás tú como á alguna langosta? El resoplido de su nariz es formidable:
21Kopie dół, a weseli się w mocy swej, i bieży przeciwko zbrojnym.
21(H39-24) Escarba la tierra, alégrase en su fuerza, Sale al encuentro de las armas:
22Śmieje się z postrachu, a ani się lęka, ani nazad ustępuje przed ostrzem miecza.
22(H39-25) Hace burla del espanto, y no teme, Ni vuelve el rostro delante de la espada.
23Choć na nim chrzęści sajdak, i błyszczy się oszczep, i drzewce.
23(H39-26) Contra él suena la aljaba, El hierro de la lanza y de la pica:
24Z grzmotem i z gniewem kopie ziemię, a nie stoi spokojnie na głos trąby.
24(H39-27) Y él con ímpetu y furor escarba la tierra, Sin importarle el sonido de la bocina;
25Między trąbami poryza, a z daleka czuje bitwę, krzyk książąt, i wołanie.
25(H39-28) Antes como que dice entre los clarines: Ea! Y desde lejos huele la batalla, el grito de los capitanes, y la vocería.
26Izali według twego rozumu lata jastrząb, i rozciąga skrzydła swe ku południowi?
26(H39-29) ¿Vuela el gavilán por tu industria, Y extiende hacia el mediodía sus alas?
27Izali na twoje rozkazanie wzbija się orzeł w górę, i składa na wysokich miejscach gniazdo swoje?
27(H39-30) ¿Se remonta el águila por tu mandamiento, Y pone en alto su nido?
28Na opoce mieszka, i bawi się na ostrej skale, jako na zamku.
28(H39-31) Ella habita y está en la piedra, En la cumbre del peñasco y de la roca.
29Stamtąd upatruje sobie pokarm, a daleko oczy jego widzą.
29(H39-32) Desde allí acecha la comida: Sus ojos observan de muy lejos.
30Dzieci też jego piją krew, a gdzie są pobici, tam on jest.
30(H39-33) Sus pollos chupan la sangre: Y donde hubiere cadáveres, allí está.