¹Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoó ucha twego,

¹HIJO mío, está atento á mi sabiduría, Y á mi inteligencia inclina tu oído;

²Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.

²Para que guardes consejo, Y tus labios conserven la ciencia.

³Bo choć niewiasty obcej wargi miodem opływają, a gładsze niż oliwa usta jej:

³Porque los labios de la extraña destilan miel, Y su paladar es más blando que el aceite;

⁴Ale ostatnie rzeczy jej gorzkie jak piołun, a ostre jako miecz na obie strony ostry.

⁴Mas su fin es amargo como el ajenjo, Agudo como cuchillo de dos filos.

⁵Nogi jej zstępują do śmierci, a do piekła chód jej prowadzi.

⁵Sus pies descienden á la muerte; Sus pasos sustentan el sepulcro:

⁶Jeźlibyś zważyć chciał ścieszkę żywota jej, nie pewne są drogi jej, nie poznasz ich.

⁶Sus caminos son instables; no los conocerás, Si no considerares el camino de vida.

⁷Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.

⁷Ahora pues, hijos, oidme, Y no os apartéis de las razones de mi boca.

⁸Oddal od niej drogę twoję, a nie przybliżaj się ku drzwiom domu jej.

⁸Aleja de ella tu camino, Y no te acerques á la puerta de su casa;

⁹Byś snać nie podał obcym sławy twojej, a lat twoich okrutnikowi;

⁹Porque no des á los extraños tu honor, Y tus años á cruel;

¹⁰By się snać nie nasycili obcy siłą twoją, a prace twoje nie zostały w domu cudzym;

¹⁰Porque no se harten los extraños de tu fuerza, Y tus trabajos estén en casa del extraño;

¹¹I narzekałbyś w ostateczne czasy twoje, gdybyś zniszczył czerstwość twoję i ciało twoje;

¹¹Y gimas en tus postrimerías, Cuando se consumiere tu carne y tu cuerpo,

¹²I rzekłbyś: O jakożem miał ćwiczenie w nienawiści, a strofowaniem gardziło serce moje!

¹²Y digas: ­Cómo aborrecí el consejo, Y mi corazón menospreció la reprensión;

¹³Nie słuchałem głosu ćwiczących mię, a tym, którzy mię uczyli, nie nakłaniałem ucha mego!

¹³Y no oí la voz de los que me adoctrinaban, Y á los que me enseñaban no incliné mi oído!

¹⁴Maluczkom nie przyszedł we wszystko nieszczęście, w pośród zebrania i zgromadzenia.

¹⁴Casi en todo mal he estado, En medio de la sociedad y de la congregación.

¹⁵Pij wodę ze zdroju twego, a wody płynące ze źródła twego!

¹⁵Bebe el agua de tu cisterna, Y los raudales de tu pozo.

¹⁶Niech się precz rozchodzą źródła twoje, a po ulicach strumienie wód.

¹⁶Derrámense por de fuera tus fuentes, En las plazas los ríos de aguas.

¹⁷Miej je sam dla siebie, a nie obcy z tobą.

¹⁷Sean para ti solo, Y no para los extraños contigo.

¹⁸Niech nie będzie zdrój twój błogosławiony, a wesel się z żony młodości twojej.

¹⁸Sea bendito tu manantial; Y alégrate con la mujer de tu mocedad.

¹⁹Niechżeć będzie jako łani wdzięczna, i sarna rozkodzna; niech cię nasycają piersi jej na każdy czas, w miłości jej kochaj się ustawicznie.

¹⁹Como cierva amada y graciosa corza, Sus pechos te satisfagan en todo tiempo; Y en su amor recréate siempre.

²⁰Bo przeczże się masz kochać w obcej, synu mój! i odpoczywać na łonie cudzej?

²⁰¿Y por qué, hijo mío, andarás ciego con la ajena, Y abrazarás el seno de la extraña?

²¹Gdyż przed oczyma Paóskiemi są drogi człowiecze, a on wszystkie ścieszki jego waży.

²¹Pues que los caminos del hombre están ante los ojos de Jehová, Y él considera todas sus veredas.

²²Nieprawości własne pojmają niezbożnika, a w powrozach grzechu swego uwikle się.

²²Prenderán al impío sus propias iniquidades, Y detenido será con las cuerdas de su pecado.

²³Onci umrze, przeto, że nie przyjmował ćwiczenia, a dla wielkości głupstwa swego będzie błądził.

²³El morirá por falta de corrección; Y errará por la grandeza de su locura.