¹Wysławiajcie Pana: albowiem dobry; albowiem na wieki miłosierdzie jego.

¹ALABAD á Jehová, porque es bueno; Porque para siempre es su misericordia.

²Niech o tem powiedzą ci, których odkupił Pan, jako ich wykupił z ręki nieprzyjacielskiej,

²Digan lo los redimidos de Jehová, Los que ha redimido del poder del enemigo,

³A zgromadził ich z ziem, od wschodu i od zachodu, od północy i od morza.

³Y los ha congregado de las tierras, Del oriente y del occidente, Del aquilón y de la mar.

⁴Błądzili po puszczy, po pustyni bezdrożnej, miasta dla mieszkania nie znajdując.

⁴Anduvieron perdidos por el desierto, por la soledad sin camino, No hallando ciudad de población.

⁵Byli głodnymi i pragnącymi, aż w nich omdlewała dusza ich.

⁵Hambrientos y sedientos, Su alma desfallecía en ellos.

⁶A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;

⁶Habiendo empero clamado á Jehová en su angustia, Librólos de sus aflicciones:

⁷I prowadził ich drogą prostą, aby przyszli do miasta, w któremby mieszkali.

⁷Y dirigiólos por camino derecho, Para que viniesen á ciudad de población.

⁸Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi:

⁸Alaben la misericordia de Jehová, Y sus maravillas para con los hijos de los hombres.

⁹Iż napoił duszę pragnącą, a duszę zgłodniałą napełnił dobrami.

⁹Porque sació al alma menesterosa, Y llenó de bien al alma hambrienta.

¹⁰Którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, ściśnieni będąc nędzą i żelazem,

¹⁰Los que moraban en tinieblas y sombra de muerte, Aprisionados en aflicción y en hierros;

¹¹Przeto, że byli odpornymi wyrokom Bożym, a radą Najwyższego pogardzili;

¹¹Por cuanto fueron rebeldes á las palabras de Jehová, Y aborrecieron el consejo del Altísimo.

¹²Dla czego poniżył biedą serce ich; upadli, a nie był, ktoby ratował.

¹²Por lo que quebrantó él con trabajo sus corazones, Cayeron y no hubo quien los ayudase;

¹³A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.

¹³Luego que clamaron á Jehová en su angustia, Librólos de sus aflicciones.

¹⁴Wywodził ich z ciemności, i z cienia śmierci, a związki ich potargał.

¹⁴Sacólos de las tinieblas y de la sombra de muerte, Y rompió sus prisiones.

¹⁵Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.

¹⁵Alaben la misericordia de Jehová, Y sus maravillas para con los hijos de los hombres.

¹⁶Przeto, że kruszy bramy miedziane, a zawory żelazne rąbie.

¹⁶Porque quebrantó las puertas de bronce, Y desmenuzó los cerrojos de hierro.

¹⁷Szaleni dla drogi przewrotności swojej, i dla nieprawości swej utrapieni bywają.

¹⁷Los insensatos, á causa del camino de su rebelión Y á causa de sus maldades, fueron afligidos.

¹⁸Wszelki pokarm brzydzi sobie dusza ich, aż się przybliżają do bram śmierci.

¹⁸Su alma abominó toda vianda, Y llegaron hasta las puertas de la muerte.

¹⁹Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.

¹⁹Mas clamaron á Jehová en su angustia, Y salvólos de sus aflicciones.

²⁰Posyła słowo swe, i uzdrawia ich, a wybawia ich z grobu.

²⁰Envió su palabra, y curólos, Y librólos de su ruina.

²¹Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi;

²¹Alaben la misericordia de Jehová, Y sus maravillas para con los hijos de los hombres:

²²I ofiarując ofiary chwały, niech opowiadają sprawy jego z wesołem śpiewaniem.

²²Y sacrifiquen sacrificios de alabanza, Y publiquen sus obras con júbilo.

²³Którzy się pławią na morzu w okrętach, pracujący na wodach wielkich:

²³Los que descienden á la mar en navíos, Y hacen negocio en las muchas aguas,

²⁴Ci widują sprawy Paóskie, i dziwy jego na głębi.

²⁴Ellos han visto las obras de Jehová, Y sus maravillas en el profundo.

²⁵Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.

²⁵El dijo, é hizo saltar el viento de la tempestad, Que levanta sus ondas.

²⁶Wstępują aż ku niebu, i zaś zstępują do przepaści, tak, iż się dusza ich w niebezpieczeóstwie rozpływa.

²⁶Suben á los cielos, descienden á los abismos: Sus almas se derriten con el mal.

²⁷Bywają miotani, a potaczają się jako pijany, a wszystka umiejętność ich niszczeje.

²⁷Tiemblan, y titubean como borrachos, Y toda su ciencia es perdida.

²⁸Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.

²⁸Claman empero á Jehová en su angustia, Y líbralos de sus aflicciones.

²⁹Obraca burzę w ciszę, tak, że umilkną nawałności ich.

²⁹Hace parar la tempestad en sosiego, Y se apaciguan sus ondas.

³⁰I weselą się, że ucichło; a tak przywodzi ich do portu pożądanego.

³⁰Alégranse luego porque se reposaron; Y él los guía al puerto que deseaban.

³¹Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.

³¹Alaben la misericordia de Jehová, Y sus maravillas para con los hijos de los hombres.

³²Niech go wywyższają w zgromadzeniu ludu, a w radzie starców niechaj go chwalą.

³²Y ensálcenlo en la congregación del pueblo; Y en consistorio de ancianos lo alaben.

³³Obraca rzeki w pustynię, a potoki wód w suszę;

³³El vuelve los ríos en desierto, Y los manantiales de las aguas en secadales;

³⁴Ziemię urodzajną obraca w niepłodną dla złości tych, którzy w niej mieszkają.

³⁴La tierra fructífera en salados, Por la maldad de los que la habitan.

³⁵Pustynie obraca w jeziora, a ziemię suchą w strumienie wód.

³⁵Vuelve el desierto en estanques de aguas, Y la tierra seca en manantiales.

³⁶I osadza w nich głodnych, aby zakładali miasta ku mieszkaniu;

³⁶Y allí aposenta á los hambrientos, Y disponen ciudad para habitación;

³⁷Którzy posiewają pole, a sadzą winnice, i zgromadzają sobie pożytek z urodzaju.

³⁷Y siembran campos, y plantan viñas, Y rinden crecido fruto.

³⁸Takci im on błogosławi, że się bardzo rozmnażają, a dobytku ich nie umniejsza.

³⁸Y los bendice, y se multiplican en gran manera; Y no disminuye sus bestias.

³⁹Ale podczas umniejszeni i poniżeni bywają okrucieóstwem, nędzą, i utrapieniem;

³⁹Y luego son menoscabados y abatidos A causa de tiranía, de males y congojas.

⁴⁰Gdy wylewa wzgardę na książąt, dopuszczając, aby błądzili po puszczy bezdrożnej.

⁴⁰El derrama menosprecio sobre los príncipes, Y les hace andar errados, vagabundos, sin camino:

⁴¹Onci nędznego z utrapienia podnosi, i rozmnaża rodzinę jego jako trzodę.

⁴¹Y levanta al pobre de la miseria, Y hace multiplicar las familias como rebaños de ovejas.

⁴²To widząc uprzejmi rozweselą się, a wszelka nieprawość zatka usta swe.

⁴²Vean los rectos, y alégrense; Y toda maldad cierre su boca.

⁴³Ale któż jest tak mądry, aby to upatrywał, i wyrozumiewał wszystkie litości Paóskie?

⁴³¿Quién es sabio y guardará estas cosas, Y entenderá las misericordias de Jehová?