¹Modlitwa Mojżesza, męża Bożego. Panie! tyś bywał ucieczką naszą od narodu do narodu.

¹Oración de Moisés varón de Dios. SEÑOR, tú nos has sido refugio En generación y en generación.

²Pierwej niżli góry stanęły i niżliś wykształtował ziemię, i okrąg świata, oto zaraz od wieku aż na wieki tyś jest Bogiem.

²Antes que naciesen los montes Y formases la tierra y el mundo, Y desde el siglo y hasta el siglo, tú eres Dios.

³Ty znowu człowieka w proch obracasz, a mówisz: Nawróćcie się synowie ludzcy.

³Vuelves al hombre hasta ser quebrantado, Y dices: Convertíos, hijos de los hombres.

⁴Albowiem tysiąc lat przed oczyma twemi są jako dzieó wczorajszy, który przeminął, i jako straż nocna.

⁴Porque mil años delante de tus ojos, Son como el día de ayer, que pasó, Y como una de las vigilias de la noche.

⁵Powodzią porywasz ich; są jako sen, i jako trawa, która z poranku rośnie.

⁵Háceslos pasar como avenida de aguas; son como sueño; Como la hierba que crece en la mañana:

⁶Z poranku kwitnie i rośnie; ale w wieczór bywa pokoszona, i usycha.

⁶En la mañana florece y crece; A la tarde es cortada, y se seca.

⁷Albowiem od gniewu twego giniemy, a popędliwością twoją jesteśmy przestraszeni.

⁷Porque con tu furor somos consumidos, Y con tu ira somos conturbados.

⁸Położyłeś nieprawości nasze przed sobą, tajne występki nasze przed jasnością oblicza twego.

⁸Pusiste nuestras maldades delante de ti, Nuestros yerros á la luz de tu rostro.

⁹Skąd wszystkie dni nasze nagle przemijają dla gniewu twego; jako słowa niszczeją lata nasze.

⁹Porque todos nuestros días declinan á causa de tu ira; Acabamos nuestros años como un pensamiento.

¹⁰Dni wieku naszego jest lat siedmdziesiąt, a jeźli kto duższy, lat ośmdziesiąt, a to, co najlepszego w nich, tylko kłopot i nędza, a gdy to pominie, tedy prędko odlatujemy.

¹⁰Los días de nuestra edad son setenta años; Que si en los más robustos son ochenta años, Con todo su fortaleza es molestia y trabajo; Porque es cortado presto, y volamos.

¹¹Ale któż zna srogość gniewu twego? albo kto bojąc się ciebie zna zapalczywość twoję?

¹¹¿Quién conoce la fortaleza de tu ira, Y tu indignación según que debes ser temido?

¹²Nauczże nas obliczać dni naszych, abyśmy przywiedli serce do mądrości.

¹²Enséñanos de tal modo á contar nuestros días, Que traigamos al corazón sabiduría.

¹³Nawróćże się, Panie! dokądże odwłaczasz? zlitujże się nad sługami twymi.

¹³Vuélvete, oh Jehová: ¿hasta cuándo? Y aplácate para con tus siervos.

¹⁴Nasyćże nas z poranku miłosierdziem twojem; tak, abyśmy wesoło śpiewać i radować się mogli po wszystkie dni nasze.

¹⁴Sácianos presto de tu misericordia: Y cantaremos y nos alegraremos todos nuestros días.

¹⁵Rozweselże nas według dni, którycheś nas utrapił, według lat, którycheśmy doznali złego.

¹⁵Alégranos conforme á los días que nos afligiste, Y los años que vimos mal.

¹⁶Niech będzie znaczna przy sługach twoich sprawa twoja, a chwała twoja przy synach ich.

¹⁶Aparezca en tus siervos tu obra, Y tu gloria sobre sus hijos.

¹⁷Niech będzie przyjemność Pana, Boga naszego, przy nas, a sprawę rąk naszych utwierdź między nami, sprawę rąk naszych utwierdź, Panie!

¹⁷Y sea la luz de Jehová nuestro Dios sobre nosotros: Y ordena en nosotros la obra de nuestras manos, La obra de nuestras manos confirma.