1A gdy przestali oni trzej mężowie odpowiadać Ijobowi, przeto, że się sobie zdał być sprawiedliwym:
1Тада престаше она три човека одговарати Јову, јер се чињаше да је праведан.
2Tedy się rozpalił gniewem Elihu, syn Barachela Buzytczyka z rodu Syryjskiego, przeciw Ijobowi się rozpalił gniewem, iż usprawiedliwiał duszę swoję, więcej niż Boga.
2А Елијуј, син Варахилов од Вуза, рода Рамовог, разгневи се на Јова што се сам грађаше праведнији од Бога;
3Także przeciwko trzem przyjaciołom jego rozpalił się gniew jego, że nie znalazłszy odpowiedzi, przecię potępiali Ijoba.
3И на три пријатеља његова разгневи се што не нађоше одговора и опет осуђиваху Јова.
4Bo Elihu oczekiwał, jako oni Ijobowi odpowiedzą, gdyż oni starsi byli w latach niż on.
4Јер Елијуј чекаше докле они говораху с Јовом, јер беху старији од њега.
5Ale widząc Elihu, że nie było odpowiedzi w ustach onych trzech mężów, rozpalił się w gniewie swoim.
5Па кад виде Елијуј да нема одговора у устима она три човека, распали се гнев његов.
6I odpowiedział Elihu, syn Barachela Buzytczyka, i rzekł: Jam najmłodszy w latach, a wyście starcy; przetoż wstydziłem się, i nie śmiałem wam oznajmić zdania swego.
6И проговори Елијуј син Варахилов од Вуза, и рече: Ја сам најмлађи, а ви сте старци, зато се бојах и не смех вам казати шта мислим.
7Myślałem: Długi wiek mówić będzie, a mnóstwo lat nauczy mądrości.
7Мишљах: нека говори старост, и многе године нека објаве мудрост.
8Aleć duch, który jest w ludziach, i natchnienie Wszechmogącego daje rozum.
8Али је дух у људима, и Дух Свемогућег уразумљује их.
9Zacni nie zawsze mądrzy, a starcy nie zawżdy rozumieją sądu.
9Велики нису свагда мудри, и старци не знају свагда шта је право.
10Przetoż mówię: słuchaj mię; ja też oznajmię zdanie swoje.
10Зато велим: послушај ме да кажем и ја како мислим.
11Otom oczekiwał słów waszych, a przysłuchiwałem się dowodom waszym, czekając, ażbyście doszli rzeczy.
11Ето, чекао сам да ви изговорите, слушао сам разлоге ваше докле извиђасте беседу.
12I przypatrywałem się wam, a oto żaden z was Ijoba przekonać nie mógł; i nie masz między wami, ktoby odpowiedział słowom jego.
12Пазио сам, али гле, ни један од вас не сапре Јова, не одговори на његове речи.
13Ale snać rzeczecie: Znaleźliśmy mądrość; sam go Bóg przekonywa, nie człowiek.
13Може бити да ћете рећи: Нађосмо мудрост, Бог ће га оборити, не човек.
14Aczci się Ijob nie zemną wdał w rzecz, a ja mu też nie waszemi słowy odpowiem.
14Није на ме управио беседе, ни ја му нећу одговарати вашим речима.
15Polękali się, nie odpowiadają dalej; niedostaje im słów.
15Смели су се, не одговарају више, нестало им је речи.
16Czekałemci, ale nie mówią; umilknęli, a nic więcej nie odpowiadają.
16Чекао сам, али не говоре, стадоше, и више не одговарају.
17Odpowiem ja też z mej strony; oznajmię ja też zdanie swoje.
17Одговорићу и ја за се, казаћу и ја како мислим.
18Bom pełen słów; ciasno we mnie duchowi żywota mego.
18Јер сам пун речи, тесно је духу у мени.
19Oto żywot mój jest jako moszcz bez oddechu, a jako beczka nowa rozpękłby się.
19Гле, трбух је мој као вино без одушке, и распукао би се као нов мех.
20Będę tedy mówił, a wytchnę sobie; otworzę wargi swe, i odpowiem.
20Говорићу да одахнем, отворићу усне своје, и одговорићу.
21Nie będę teraz miał względu na żadną osobę, a z człowiekiem bez tytułów mówić będę.
21Нећу гледати ко је ко, и човеку ћу говорити без ласкања.
22Bo nie umiem tytułować, by mię w rychle nie porwał stworzyciel mój.
22Јер не умем ласкати; одмах би ме узео Творац мој.