¹Quando Israel saiu do Egito, e a casa de Jacó dentre um povo de língua estranha,

¹Sa paglakaw sa Israel gikan sa Egipto, Ang panimalay ni Jacob gikan sa katawohan nga lain ug pinulongan;

²Judá tornou-lhe o santuário, e Israel o seu domínio.

²Ang Juda nahimong balaan niyang puloy-anan, Ang Israel nahimong iyang gingharian.

³O mar viu isto, e fugiu; o Jordão tornou atrás.

³Ang dagat nakakita niini, ug mingkalagiw; Ang Jordan misibug.

⁴Os montes saltaram como carneiros, e os outeiros como cordeiros do rebanho.

⁴Ang kabukiran minglukso sama sa mga lakeng carnero, Ang kabungtoran nga gagmay sama sa mga nating carnero.

⁵Que tens tu, ó mar, para fugires? e tu, ó Jordão, para tornares atrás?

⁵Unsay gibati mo, Oh dagat, nga mingkalagiw ka? Ikaw, Oh Jordan, nga misibug ka man?

⁶E vós, montes, que saltais como carneiros, e vós outeiros, como cordeiros do rebanho?

⁶Kamo nga kabukiran, nga minglukso kamo sama sa mga laekng carnero; Kamong kabungtoran nga gagmay, nga sama sa mga nating carnero?

⁷Treme, ó terra, na presença do Senhor, na presença do Deus de Jacó,

⁷Kumurog, ikaw yuta, diha sa atubangan sa Ginoo, Diha sa atubangan sa Dios ni Jacob,

⁸o qual converteu a rocha em lago de águas, a pederneira em manancial.

⁸Nga maoy naghimo sa bato nga danaw sa tubig, Ang bato nga santik ngadto sa usa ka tuboran sa mga tubig.