¹Fiz pacto com os meus olhos; como, pois, os fixaria numa virgem?

¹Ég hafði gjört sáttmála við augu mín; hvernig hefði ég þá átt að líta til yngismeyjar?

²Pois que porção teria eu de Deus lá de cima, e que herança do Todo-Poderoso lá do alto?

²Og hvert væri þá hlutskiptið frá Guði hér að ofan og arfleifðin frá hinum Almáttka af hæðum?

³Não é a destruição para o perverso, e o desastre para os obradores da iniqüidade?

³Er það ekki glötun fyrir glæpamanninn og ógæfa fyrir þá, er illt fremja?

⁴Não vê ele os meus caminhos, e não conta todos os meus passos?

⁴Sér hann ekki vegu mína, og telur hann ekki öll mín spor?

⁵Se eu tenho andado com falsidade, e se o meu pé se tem apressado após o engano

⁵Hafi ég gengið með lyginni og fótur minn hraðað sér til svika _

⁶(pese-me Deus em balanças fiéis, e conheça a minha integridade);

⁶vegi Guð mig á rétta vog, til þess að hann viðurkenni sakleysi mitt! _

⁷se os meus passos se têm desviado do caminho, e se o meu coraçao tem seguido os meus olhos, e se qualquer mancha se tem pegado �s minhas mãos;

⁷hafi spor mín vikið af leið, hjarta mitt farið eftir fýsn augna minna og flekkur loðað við hendur mínar,

⁸então semeie eu e outro coma, e seja arrancado o produto do meu campo.

⁸þá eti annar það, sem ég sái, og frjóangar mínir verði rifnir upp með rótum.

⁹Se o meu coração se deixou seduzir por causa duma mulher, ou se eu tenho armado traição � porta do meu próximo,

⁹Hafi hjarta mitt látið ginnast vegna einhverrar konu, og hafi ég staðið á hleri við dyr náunga míns,

¹⁰então moa minha mulher para outro, e outros se encurvem sobre ela.

¹⁰þá mali kona mín fyrir annan, og aðrir menn leggist með henni.

¹¹Pois isso seria um crime infame; sim, isso seria uma iniqüidade para ser punida pelos juízes;

¹¹Því að slíkt væri óhæfa og glæpur, sem dómurum ber að hegna fyrir,

¹²porque seria fogo que consome até Abadom, e desarraigaria toda a minha renda.

¹²því að það væri eldur, sem eyðir ofan í undirdjúpin og hlyti að uppræta allar eigur mínar.

¹³Se desprezei o direito do meu servo ou da minha serva, quando eles pleitearam comigo,

¹³Hafi ég lítilsvirt rétt þjóns míns eða þernu minnar, þá er þau áttu í deilu við mig,

¹⁴então que faria eu quando Deus se levantasse? E quando ele me viesse inquirir, que lhe responderia?

¹⁴hvað ætti ég þá að gjöra, þegar Guð risi upp, og hverju svara honum, þegar hann rannsakaði?

¹⁵Aquele que me formou no ventre não o fez também a meu servo? E não foi um que nos plasmou na madre?

¹⁵Hefir eigi sá er mig skóp, skapað þjón minn í móðurlífi, og hefir ekki hinn sami myndað okkur í móðurkviði?

¹⁶Se tenho negado aos pobres o que desejavam, ou feito desfalecer os olhos da viúva,

¹⁶Hafi ég synjað fátækum bónar og látið augu ekkjunnar daprast,

¹⁷ou se tenho comido sozinho o meu bocado, e não tem comido dele o órfão também

¹⁷hafi ég etið bitann minn einn; og munaðarleysinginn ekkert fengið af honum _

¹⁸(pois desde a minha mocidade o órfão cresceu comigo como com seu pai, e a viúva, tenho-a guiado desde o ventre de minha mãe);

¹⁸nei, frá barnæsku minni hefir hann vaxið upp hjá mér sem hjá föður og frá móðurlífi hefi ég leitt hann _

¹⁹se tenho visto alguém perecer por falta de roupa, ou o necessitado não ter com que se cobrir;

¹⁹hafi ég séð aumingja klæðlausan og snauðan mann ábreiðulausan,

²⁰se os seus lombos não me abençoaram, se ele não se aquentava com os velos dos meus cordeiros;

²⁰hafi lendar hans ekki blessað mig og hafi honum ekki hitnað við ullina af sauðum mínum;

²¹se levantei a minha mão contra o órfao, porque na porta via a minha ajuda;

²¹hafi ég reitt hnefann að munaðarleysingjanum, af því að ég sá mér liðsvon í borgarhliðinu,

²²então caia do ombro a minha espádua, e separe-se o meu braço da sua juntura.

²²þá detti axlir mínar frá herðunum og handleggur minn brotni úr axlarliðnum.

²³Pois a calamidade vinda de Deus seria para mim um horror, e eu não poderia suportar a sua majestade.

²³Því að glötunin frá Guði var mér skelfileg, og gegn hátign hans megna ég ekkert.

²⁴Se do ouro fiz a minha esperança, ou disse ao ouro fino: Tu és a minha confiança;

²⁴Hafi ég gjört gullið að athvarfi mínu og nefnt skíragullið fulltrúa minn,

²⁵se me regozijei por ser grande a minha riqueza, e por ter a minha mão alcança o muito;

²⁵hafi ég glaðst yfir því, að auður minn var mikill og að hönd mín aflaði svo ríkulega,

²⁶se olhei para o sol, quando resplandecia, ou para a lua, quando ela caminhava em esplendor,

²⁶hafi ég horft á sólina, hversu hún skein, og á tunglið, hversu dýrlega það óð áfram,

²⁷e o meu coração se deixou enganar em oculto, e a minha boca beijou a minha mão;

²⁷og hafi hjarta mitt þá látið tælast í leynum, svo að ég bæri hönd að munni og kyssti hana,

²⁸isso também seria uma iniqüidade para ser punida pelos juízes; pois assim teria negado a Deus que está lá em cima.

²⁸það hefði líka verið hegningarverð synd, því að þá hefði ég afneitað Guði á hæðum.

²⁹Se me regozijei com a ruína do que me tem ódio, e se exultei quando o mal lhe sobreveio

²⁹Hafi ég glaðst yfir óförum fjandmanns míns og hlakkað yfir því, að ógæfa kom yfir hann _

³⁰(mas eu não deixei pecar a minha boca, pedindo com imprecação a sua morte);

³⁰nei, aldrei hefi ég leyft munni mínum svo að syndga að ég með formælingum óskaði dauða hans.

³¹se as pessoas da minha tenda não disseram: Quem há que não se tenha saciado com carne provida por ele?

³¹Hafa ekki heimilismenn mínir sagt: ,,Hvenær hefir nokkur farið ósaddur frá borði hans?``

³²O estrangeiro não passava a noite na rua; mas eu abria as minhas portas ao viandante;

³²ég lét ekki aðkomumann nátta á bersvæði, heldur opnaði ég dyr mínar fyrir ferðamanninum.

³³se, como Adão, encobri as minhas transgressões, ocultando a minha iniqüidade no meu seio,

³³Hafi ég hulið yfirsjónir mínar, eins og menn gjöra, og falið misgjörð mína í brjósti mínu,

³⁴porque tinha medo da grande multidão, e o desprezo das famílias me aterrorizava, de modo que me calei, e não saí da porta...

³⁴af því að ég hræddist mannfjöldann, og af því að fyrirlitning ættanna fældi mig, svo að ég hafði hægt um mig og fór ekki út fyrir dyr,

³⁵Ah! quem me dera um que me ouvisse! Eis a minha defesa, que me responda o Todo-Poderoso! Oxalá tivesse eu a acusação escrita pelo meu adversário!

³⁵Ó að ég hefði þann, er hlusta vildi á mig! Hér er undirskrift mín _ hinn Almáttki svari mér! Sá sem mig ákærir, skrifi sitt ákæruskjal!

³⁶Por certo eu a levaria sobre o ombro, sobre mim a ataria como coroa.

³⁶Vissulega skyldi ég bera það á öxlinni, binda það sem höfuðsveig um ennið,

³⁷Eu lhe daria conta dos meus passos; como príncipe me chegaria a ele

³⁷ég skyldi segja Guði frá hverju spori mínu og ganga sem höfðingi fram fyrir hann! Hér enda ræður Jobs.

³⁸Se a minha terra clamar contra mim, e se os seus sulcos juntamente chorarem;

³⁸hafi akurland mitt hrópað undan mér og öll plógför þess grátið,

³⁹se comi os seus frutos sem dinheiro, ou se fiz que morressem os seus donos;

³⁹hafi ég etið gróður þess endurgjaldslaust og slökkt líf eiganda þess,þá spretti þyrnar upp í stað hveitis og illgresi í stað byggs.

⁴⁰por trigo me produza cardos, e por cevada joio. Acabaram-se as palavras de Jó.

⁴⁰þá spretti þyrnar upp í stað hveitis og illgresi í stað byggs.