¹Prosseguiu ainda Eliú e disse:

¹Og Elíhú hélt áfram og sagði:

²Espera-me um pouco, e mostrar-te-ei que ainda há razões a favor de Deus.

²Haf þolinmæði við mig enn stutta stund, að ég megi fræða þig, því að enn má margt segja Guði til varnar.

³De longe trarei o meu conhecimento, e ao meu criador atribuirei a justiça.

³Ég ætla að sækja þekking mína langar leiðir og sanna, að skapari minn hafi á réttu að standa.

⁴Pois, na verdade, as minhas palavras não serão falsas; contigo está um que tem perfeito conhecimento.

⁴Því að vissulega fer ég eigi með ósannindi, maður með fullkominni þekking stendur frammi fyrir þér.

⁵Eis que Deus é mui poderoso, contudo a ninguém despre grande é no poder de entendimento.

⁵Sjá, Guð er voldugur, þó fyrirlítur hann engan, voldugur að andans krafti.

⁶Ele não preserva a vida do ímpio, mas faz justiça aos aflitos.

⁶Hann viðheldur ekki lífi hins óguðlega, en veitir hinum voluðu rétt þeirra.

⁷Do justo não aparta os seus olhos; antes com os reis no trono os faz sentar para sempre, e assim são exaltados.

⁷Hann hefir ekki augun af hinum réttláta, og hjá konungum í hásætinu lætur hann þá sitja að eilífu, til þess að þeir séu hátt upp hafnir.

⁸E se estão presos em grilhões, e amarrados com cordas de aflição,

⁸Og þótt þeir verði viðjum reyrðir, veiddir í snörur eymdarinnar,

⁹então lhes faz saber a obra deles, e as suas transgressões, porquanto se têm portado com soberba.

⁹og hann setur þeim fyrir sjónir gjörðir þeirra og afbrot þeirra að þeir breyttu drambsamlega,

¹⁰E abre-lhes o ouvido para a instrução, e ordena que se convertam da iniqüidade.

¹⁰og hann opnar eyru þeirra fyrir umvönduninni og segir að þeir skuli snúa sér frá ranglæti, _

¹¹Se o ouvirem, e o servirem, acabarão seus dias em prosperidade, e os seus anos em delícias.

¹¹ef þeir þá hlýða og þjóna honum, þá eyða þeir dögum sínum í velgengni og árum sínum í unaði.

¹²Mas se não o ouvirem, � espada serão passados, e expirarão sem conhecimento.

¹²En hlýði þeir ekki, þá farast þeir fyrir skotvopnum, gefa upp andann í vanhyggju sinni.

¹³Assim os ímpios de coração amontoam, a sua ira; e quando Deus os põe em grilhões, não clamam por socorro.

¹³Því að vonskufullir í hjarta ala þeir með sér reiði, hrópa eigi á hjálp, þegar hann fjötrar þá.

¹⁴Eles morrem na mocidade, e a sua vida perece entre as prostitutas.

¹⁴Önd þeirra deyr í æskublóma og líf þeirra eins og hórsveina.

¹⁵Ao aflito livra por meio da sua aflição, e por meio da opressão lhe abre os ouvidos.

¹⁵En hann frelsar hinn bágstadda með bágindum hans og opnar eyru þeirra með þrengingunni.

¹⁶Assim também quer induzir-te da angústia para um lugar espaçoso, em que não há aperto; e as iguarias da tua mesa serão cheias de gordura.

¹⁶Einnig þig ginnir hann út úr gini neyðarinnar út á víðlendi, þar sem engin þrengsli eru, og það sem kemur á borð þitt, er fullt af feiti.

¹⁷Mas tu estás cheio do juízo do ímpio; o juízo e a justiça tomam conta de ti.

¹⁷En ef þú vinnur til dóms hins óguðlega, þá munu dómur og réttur hremma þig.

¹⁸Cuida, pois, para que a ira não te induza a escarnecer, nem te desvie a grandeza do resgate.

¹⁸Lát því eigi reiðina ginna þig til spotts, og lát eigi stærð lausnargjaldsins tæla þig.

¹⁹Prevalecerá o teu clamor, ou todas as forças da tua fortaleza, para que não estejas em aperto?

¹⁹Mun hróp þitt koma þér úr nauðunum eða nokkur áreynsla krafta þinna?

²⁰Não suspires pela noite, em que os povos sejam tomados do seu lugar.

²⁰Þráðu eigi nóttina, þá er þjóðir sópast burt af stöðvum sínum.

²¹Guarda-te, e não declines para a iniqüidade; porquanto isso escolheste antes que a aflição.

²¹Gæt þín, snú þér eigi að ranglæti, því að það kýst þú heldur en að líða.

²²Eis que Deus é excelso em seu poder; quem é ensinador como ele?

²²Sjá, Guð er háleitur í framkvæmdum máttar síns, hver er slíkur kennari sem hann?

²³Quem lhe prescreveu o seu caminho? Ou quem poderá dizer: Tu praticaste a injustiça?

²³Hver hefir fyrirskipað honum veg hans, og hver dirfist að segja: ,,Þú hefir gjört rangt``?

²⁴Lembra-te de engrandecer a sua obra, de que têm cantado os homens.

²⁴Minnstu þess, að þú vegsamir verk hans, það er mennirnir syngja um lofkvæði.

²⁵Todos os homens a vêem; de longe a contempla o homem.

²⁵Allir menn horfa með fögnuði á það, dauðlegur maðurinn lítur það úr fjarska.

²⁶Eis que Deus é grande, e nós não o conhecemos, e o número dos seus anos não se pode esquadrinhar.

²⁶Já, Guð er mikill og vér þekkjum hann ekki, tala ára hans órannsakanleg.

²⁷Pois atrai a si as gotas de água, e do seu vapor as destila em chuva,

²⁷Því að hann dregur upp vatnsdropana og lætur ýra úr þoku sinni,

²⁸que as nuvens derramam e gotejam abundantemente sobre o homem.

²⁸regnið, sem skýin láta niður streyma, drjúpa yfir marga menn.

²⁹Poderá alguém entender as dilatações das nuvens, e os trovões do seu pavilhão?

²⁹Og hver skilur útbreiðslu skýjanna og dunurnar í tjaldi hans?

³⁰Eis que ao redor de si estende a sua luz, e cobre o fundo do mar.

³⁰Sjá, hann breiðir ljós sitt út kringum sig og hylur djúp hafsins.

³¹Pois por estas coisas julga os povos e lhes dá mantimento em abundância.

³¹Því að með því dæmir hann þjóðirnar, með því veitir hann fæðu í ríkum mæli.

³²Cobre as mãos com o relâmpago, e dá-lhe ordem para que fira o alvo.

³²Hendur sínar hylur hann ljósi og býður því út gegn fjandmanni sínum.Þruma hans boðar komu hans, hans sem lætur reiði sína geisa gegn ranglætinu.

³³O fragor da tempestade dá notícia dele; até o gado pressente a sua aproximação.

³³Þruma hans boðar komu hans, hans sem lætur reiði sína geisa gegn ranglætinu.