¹Louvai ao Senhor. Louvai ao Senhor, porque ele é bom; porque a sua benignidade dura para sempre.

¹Halelúja! Þakkið Drottni, því að hann er góður, því að miskunn hans varir að eilífu.

²Quem pode referir os poderosos feitos do Senhor, ou anunciar todo o seu louvor?

²Hver getur sagt frá máttarverkum Drottins, kunngjört allan lofstír hans?

³Bem-aventurados os que observam o direito, que praticam a justiça em todos os tempos.

³Sælir eru þeir, sem gæta réttarins, sem iðka réttlæti alla tíma.

⁴Lembra-te de mim, Senhor, quando mostrares favor ao teu povo; visita-me com a tua salvação,

⁴Minnst þú mín, Drottinn, með velþóknun þeirri, er þú hefir á lýð þínum, vitja mín með hjálpræði þínu,

⁵para que eu veja a prosperidade dos teus escolhidos, para que me alegre com a alegria da tua nação, e me glorie juntamente com a tua herança.

⁵að ég megi horfa með unun á hamingju þinna útvöldu, gleðjast yfir gleði þjóðar þinnar, fagna með eignarlýð þínum.

⁶Nós pecamos, como nossos pais; cometemos a iniqüidade, andamos perversamente.

⁶Vér höfum syndgað ásamt feðrum vorum, höfum breytt illa og óguðlega.

⁷Nossos pais não atentaram para as tuas maravilhas no Egito, não se lembraram da multidão das tuas benignidades; antes foram rebeldes contra o Altíssimo junto ao Mar Vermelho.

⁷Feður vorir í Egyptalandi gáfu eigi gætur að dásemdarverkum þínum, minntust eigi þinnar miklu miskunnar og sýndu Hinum hæsta þrjósku hjá Hafinu rauða.

⁸Não obstante, ele os salvou por amor do seu nome, para fazer conhecido o seu poder.

⁸Þó hjálpaði hann þeim sakir nafns síns til þess að kunngjöra mátt sinn.

⁹Pois repreendeu o Mar Vermelho e este se secou; e os fez caminhar pelos abismos como pelo deserto.

⁹Hann hastaði á Hafið rauða, svo að það þornaði upp, og lét þá ganga um djúpin eins og um eyðimörk.

¹⁰Salvou-os da mão do adversário, livrou-os do poder do inimigo.

¹⁰Hann frelsaði þá af hendi hatursmanna þeirra og leysti þá af hendi óvinanna.

¹¹As águas, porém, cobriram os seus adversários; nem um só deles ficou.

¹¹Vötnin huldu fjendur þeirra, ekki einn af þeim komst undan.

¹²Então creram nas palavras dele e cantaram-lhe louvor.

¹²Þá trúðu þeir orðum hans, sungu honum lof.

¹³Cedo, porém, se esqueceram das suas obras; não esperaram pelo seu conselho;

¹³En þeir gleymdu fljótt verkum hans, treystu eigi á ráð hans.

¹⁴mas deixaram-se levar pela cobiça no deserto, e tentaram a Deus no ermo.

¹⁴Þeir fylltust lysting í eyðimörkinni og freistuðu Guðs í öræfunum.

¹⁵E ele lhes deu o que pediram, mas fê-los definhar de doença.

¹⁵Þá veitti hann þeim bæn þeirra og sendi þeim megurð.

¹⁶Tiveram inveja de Moisés no acampamento, e de Arão, o santo do Senhor.

¹⁶Þá öfunduðust þeir við Móse í herbúðunum, við Aron, hinn heilaga Drottins.

¹⁷Abriu-se a terra, e engoliu a Datã, e cobriu a companhia de Abirão;

¹⁷Jörðin opnaðist og svalg Datan og huldi flokk Abírams,

¹⁸ateou-se um fogo no meio da congregação; e chama abrasou os ímpios.

¹⁸eldur kviknaði í flokki þeirra, loginn brenndi hina óguðlegu.

¹⁹Fizeram um bezerro em Horebe, e adoraram uma imagem de fundição.

¹⁹Þeir bjuggu til kálf hjá Hóreb og lutu steyptu líkneski,

²⁰Assim trocaram a sua glória pela figura de um boi que come erva.

²⁰og létu vegsemd sína í skiptum fyrir mynd af uxa, er gras etur.

²¹Esqueceram-se de Deus seu Salvador, que fizera grandes coisas no Egito,

²¹Þeir gleymdu Guði, frelsara sínum, þeim er stórvirki gjörði í Egyptalandi,

²²maravilhas na terra de Cão, coisas tremendas junto ao Mar Vermelho.

²²dásemdarverk í landi Kams, óttaleg verk við Hafið rauða.

²³Pelo que os teria destruído, como dissera, se Moisés, seu escolhido, não se tivesse interposto diante dele, para desviar a sua indignação, a fim de que não os destruísse.

²³Þá hugði hann á að tortíma þeim, ef Móse, hans útvaldi, hefði eigi gengið fram fyrir hann og borið af blakið, til þess að afstýra reiði hans, svo að hann skyldi eigi tortíma.

²⁴Também desprezaram a terra aprazível; não confiaram na sua promessa;

²⁴Þeir fyrirlitu hið unaðslega land og trúðu eigi orðum hans.

²⁵antes murmuraram em suas tendas e não deram ouvidos � voz do Senhor.

²⁵Þeir mögluðu í tjöldum sínum og hlýddu eigi á raust Drottins.

²⁶Pelo que levantou a sua mão contra eles, afirmando que os faria cair no deserto;

²⁶Þá lyfti hann hendi sinni gegn þeim og sór að láta þá falla í eyðimörkinni,

²⁷que dispersaria também a sua descendência entre as nações, e os espalharia pelas terras.

²⁷tvístra niðjum þeirra meðal þjóðanna og dreifa þeim um löndin.

²⁸Também se apegaram a Baal-Peor, e comeram sacrifícios oferecidos aos mortos.

²⁸Þeir dýrkuðu Baal Peór og átu fórnir dauðra skurðgoða.

²⁹Assim o provocaram � ira com as suas ações; e uma praga rebentou entre eles.

²⁹Þeir egndu hann til reiði með athæfi sínu, og braust því út plága meðal þeirra.

³⁰Então se levantou Finéias, que executou o juízo; e cessou aquela praga.

³⁰En Pínehas gekk fram og skar úr, og þá staðnaði plágan.

³¹E isto lhe foi imputado como justiça, de geração em geração, para sempre.

³¹Og honum var reiknað það til réttlætis, frá kyni til kyns, að eilífu.

³²Indignaram-no também junto �s águas de Meribá, de sorte que sucedeu mal a Moisés por causa deles;

³²Þeir reittu hann til reiði hjá Meríba-vötnum, þá fór illa fyrir Móse þeirra vegna,

³³porque amarguraram o seu espírito; e ele falou imprudentemente com seus lábios.

³³því að þeir sýndu þrjósku anda hans, og honum hrutu ógætnisorð af vörum.

³⁴Não destruíram os povos, como o Senhor lhes ordenara;

³⁴Þeir eyddu eigi þjóðunum, er Drottinn hafði boðið þeim,

³⁵antes se misturaram com as nações, e aprenderam as suas obras.

³⁵heldur lögðu þeir lag sitt við heiðingjana og lærðu athæfi þeirra.

³⁶Serviram aos seus ídolos, que vieram a ser-lhes um laço;

³⁶Þeir dýrkuðu skurðgoð þeirra, og þau urðu þeim að snöru,

³⁷sacrificaram seus filhos e suas filhas aos demônios;

³⁷þeir færðu að fórnum sonu sína og dætur sínar illum vættum

³⁸e derramaram sangue inocente, o sangue de seus filhos e de suas filhas, que eles sacrificaram aos ídolos de Canaã; e a terra foi manchada com sangue.

³⁸og úthelltu saklausu blóði, blóði sona sinna og dætra, er þeir fórnfærðu skurðgoðum Kanaans, svo að landið vanhelgaðist af blóðskuldinni.

³⁹Assim se contaminaram com as suas obras, e se prostituíram pelos seus feitos.

³⁹Þeir saurguðust af verkum sínum og frömdu tryggðrof með athæfi sínu.

⁴⁰Pelo que se acendeu a ira do Senhor contra o seu povo, de modo que abominou a sua herança;

⁴⁰Þá upptendraðist reiði Drottins gegn lýð hans, og hann fékk viðbjóð á arfleifð sinni.

⁴¹entregou-os nas mãos das nações, e aqueles que os odiavam dominavam sobre eles.

⁴¹Hann gaf þá á vald heiðingjum, og hatursmenn þeirra drottnuðu yfir þeim.

⁴²Os seus inimigos os oprimiram, e debaixo das mãos destes foram eles humilhados.

⁴²Óvinir þeirra þjökuðu þá, og þeir urðu að beygja sig undir vald þeirra.

⁴³Muitas vezes os livrou; mas eles foram rebeldes nos seus desígnios, e foram abatidos pela sua iniqüidade.

⁴³Mörgum sinnum bjargaði hann þeim, en þeir sýndu þrjósku í ráði sínu og urðu að lúta sakir misgjörðar sinnar.

⁴⁴Contudo, atentou para a sua aflição, quando ouviu o seu clamor;

⁴⁴Samt leit hann á neyð þeirra, er hann heyrði kvein þeirra.

⁴⁵e a favor deles lembrou-se do seu pacto, e aplacou-se, segundo a abundância da sua benignidade.

⁴⁵Hann minntist sáttmála síns við þá og aumkaðist yfir þá sakir sinnar miklu miskunnar

⁴⁶Por isso fez com que obtivessem compaixão da parte daqueles que os levaram cativos.

⁴⁶og lét þá finna miskunn hjá öllum þeim er höfðu haft þá burt hernumda.

⁴⁷Salva-nos, Senhor, nosso Deus, e congrega-nos dentre as nações, para que louvemos o teu santo nome, e nos gloriemos no teu louvor.

⁴⁷Hjálpa þú oss, Drottinn, Guð vor, og safna oss saman frá þjóðunum, að vér megum lofa þitt heilaga nafn, víðfrægja lofstír þinn.Lofaður sé Drottinn, Ísraels Guð, frá eilífð til eilífðar. Og allur lýðurinn segi: Amen! Halelúja.

⁴⁸Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, de eternidade em eternidade! E diga todo o povo: Amém. Louvai ao Senhor.

⁴⁸Lofaður sé Drottinn, Ísraels Guð, frá eilífð til eilífðar. Og allur lýðurinn segi: Amen! Halelúja.