¹Dai graças ao Senhor, porque ele é bom; porque a sua benignidade dura para sempre;

¹Þakkið Drottni, því að hann er góður, því að miskunn hans varir að eilífu.

²digam-no os remidos do Senhor, os quais ele remiu da mão do inimigo,

²Svo skulu hinir endurleystu Drottins segja, þeir er hann hefir leyst úr nauðum

³e os que congregou dentre as terras, do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul.

³og safnað saman úr löndunum, frá austri og vestri, frá norðri og suðri.

⁴Andaram desgarrados pelo deserto, por caminho ermo; não acharam cidade em que habitassem.

⁴Þeir reikuðu um eyðimörkina, um veglaus öræfin, og fundu eigi byggilegar borgir,

⁵Andavam famintos e sedentos; desfalecia-lhes a alma.

⁵þá hungraði og þyrsti, sál þeirra vanmegnaðist í þeim.

⁶E clamaram ao Senhor na sua tribulação, e ele os livrou das suas angústias;

⁶Þá hrópuðu þeir til Drottins í neyð sinni, hann bjargaði þeim úr angist þeirra

⁷conduziu-os por um caminho direito, para irem a uma cidade em que habitassem.

⁷og leiddi þá um slétta leið, svo að þeir komust til byggilegrar borgar.

⁸Dêem graças ao Senhor pela sua benignidade, e pelas suas maravilhas para com os filhos dos homens!

⁸Þeir skulu þakka Drottni miskunn hans og dásemdarverk hans við mannanna börn,

⁹Pois ele satisfaz a alma sedenta, e enche de bens a alma faminta.

⁹því að hann mettaði magnþrota sál og fyllti hungraða sál gæðum.

¹⁰Quanto aos que se assentavam nas trevas e sombra da morte, presos em aflição e em ferros,

¹⁰Þeir sem sátu í myrkri og niðdimmu, bundnir eymd og járnum,

¹¹por se haverem rebelado contra as palavras de Deus, e desprezado o conselho do Altíssimo,

¹¹af því að þeir höfðu þrjóskast við orðum Guðs og fyrirlitið ráð Hins hæsta,

¹²eis que lhes abateu o coração com trabalho; tropeçaram, e não houve quem os ajudasse.

¹²svo að hann beygði hug þeirra með mæðu, þeir hrösuðu, og enginn liðsinnti þeim.

¹³Então clamaram ao Senhor na sua tribulação, e ele os livrou das suas angústias.

¹³Þá hrópuðu þeir til Drottins í neyð sinni, hann frelsaði þá úr angist þeirra,

¹⁴Tirou-os das trevas e da sombra da morte, e quebrou-lhes as prisões.

¹⁴hann leiddi þá út úr myrkrinu og niðdimmunni og braut sundur fjötra þeirra.

¹⁵Dêem graças ao Senhor pela sua benignidade, e pelas suas maravilhas para com os filhos dos homens!

¹⁵Þeir skulu þakka Drottni miskunn hans og dásemdarverk hans við mannanna börn,

¹⁶Pois quebrou as portas de bronze e despedaçou as trancas de ferro.

¹⁶því að hann braut eirhliðin og mölvaði járnslárnar.

¹⁷Os insensatos, por causa do seu caminho de transgressão, e por causa das suas iniqüidades, são afligidos.

¹⁷Heimskingjar, er vegna sinnar syndsamlegu breytni og vegna misgjörða sinna voru þjáðir,

¹⁸A sua alma aborreceu toda sorte de comida, e eles chegaram até as portas da morte.

¹⁸þeim bauð við hverri fæðu og voru komnir nálægt hliðum dauðans.

¹⁹Então clamaram ao Senhor na sua tribulação, e ele os livrou das suas angústias.

¹⁹Þá hrópuðu þeir til Drottins í neyð sinni, hann frelsaði þá úr angist þeirra,

²⁰Enviou a sua palavra, e os sarou, e os livrou da destruição.

²⁰hann sendi út orð sitt og læknaði þá og bjargaði þeim frá gröfinni.

²¹Dêem graças ao Senhor pela sua benignidade, e pelas suas maravilhas para com os filhos dos homens!

²¹Þeir skulu þakka Drottni miskunn hans og dásemdarverk hans við mannanna börn,

²²Ofereçam sacrifícios de louvor, e relatem as suas obras com regozijo!

²²og færa þakkarfórnir og kunngjöra verk hans með fögnuði.

²³Os que descem ao mar em navios, os que fazem comércio nas grandes águas,

²³Þeir sem fóru um hafið á skipum, ráku verslun á hinum miklu vötnum,

²⁴esses vêem as obras do Senhor, e as suas maravilhas no abismo.

²⁴þeir hafa séð verk Drottins og dásemdir hans á djúpinu.

²⁵Pois ele manda, e faz levantar o vento tempestuoso, que eleva as ondas do mar.

²⁵Því að hann bauð og þá kom stormviðri, sem hóf upp bylgjur þess.

²⁶Eles sobem ao céu, descem ao abismo; esvaece-lhes a alma de aflição.

²⁶Þeir hófust til himins, sigu niður í djúpið, þeim féllst hugur í neyðinni.

²⁷Balançam e cambaleiam como ébrios, e perdem todo o tino.

²⁷Þeir römbuðu og skjögruðu eins og drukkinn maður, og öll kunnátta þeirra var þrotin.

²⁸Então clamam ao Senhor na sua tribulação, e ele os livra das suas angústias.

²⁸Þá hrópuðu þeir til Drottins í neyð sinni, og hann leiddi þá úr angist þeirra.

²⁹Faz cessar a tormenta, de modo que se acalmam as ondas.

²⁹Hann breytti stormviðrinu í blíðan blæ, svo að bylgjur hafsins urðu hljóðar.

³⁰Então eles se alegram com a bonança; e assim ele os leva ao porto desejado.

³⁰Þá glöddust þeir, af því að þær kyrrðust, og hann lét þá komast í höfn þá, er þeir þráðu.

³¹Dêem graças ao Senhor pela sua benignidade, e pelas suas maravilhas para com os filhos dos homens!

³¹Þeir skulu þakka Drottni miskunn hans og dásemdarverk hans við mannanna börn,

³²Exaltem-no na congregação do povo, e louvem-no na assembléia dos anciãos!

³²vegsama hann á þjóðarsamkomunni og lofa hann í hóp öldunganna.

³³Ele converte rios em deserto, e nascentes em terra sedenta;

³³Hann gjörir fljótin að eyðimörk og uppsprettur að þurrum lendum,

³⁴a terra frutífera em deserto salgado, por causa da maldade dos que nela habitam.

³⁴frjósamt land að saltsléttu sakir illsku íbúanna.

³⁵Converte o deserto em lagos, e a terra seca em nascentes.

³⁵Hann gjörir eyðimörkina að vatnstjörnum og þurrlendið að uppsprettum

³⁶E faz habitar ali os famintos, que edificam uma cidade para sua habitação;

³⁶og lætur hungraða menn búa þar, að þeir megi grundvalla byggilega borg,

³⁷semeiam campos e plantam vinhas, que produzem frutos abundantes.

³⁷sá akra og planta víngarða og afla afurða.

³⁸Ele os abençoa, de modo que se multiplicam sobremaneira; e não permite que o seu gado diminua.

³⁸Og hann blessar þá, svo að þeir margfaldast stórum og fénað þeirra lætur hann eigi fækka.

³⁹Quando eles decrescem e são abatidos pela opressão, aflição e tristeza,

³⁹Og þótt þeir fækki og hnígi niður sakir þrengingar af böli og harmi,

⁴⁰ele lança o desprezo sobre os príncipes, e os faz desgarrados pelo deserto, onde não há caminho.

⁴⁰þá hellir hann fyrirlitning yfir tignarmenn og lætur þá villast um veglaus öræfi,

⁴¹Mas levanta da opressão o necessitado para um alto retiro, e dá-lhe famílias como um rebanho.

⁴¹en bjargar aumingjanum úr eymdinni og gjörir ættirnar sem hjarðir.

⁴²Os retos o vêem e se regozijam, e toda a iniqüidade tapa a sua própria boca.

⁴²Hinir réttvísu sjá það og gleðjast, og öll illska lokar munni sínum.Hver sem er vitur, gefi gætur að þessu, og menn taki eftir náðarverkum Drottins.

⁴³Quem é sábio observe estas coisas, e considere atentamente as benignidades do Senhor.

⁴³Hver sem er vitur, gefi gætur að þessu, og menn taki eftir náðarverkum Drottins.