¹Ó Deus do meu louvor, não te cales;

¹Til söngstjórans. Davíðssálmur. Þú Guð lofsöngs míns, ver eigi hljóður,

²pois a boca do ímpio e a boca fraudulenta se abrem contra mim; falam contra mim com uma língua mentirosa.

²því að óguðlegan og svikulan munn opna þeir í gegn mér, tala við mig með ljúgandi tungu.

³Eles me cercam com palavras de ódio, e pelejam contra mim sem causa.

³Með hatursorðum umkringja þeir mig og áreita mig að ástæðulausu.

⁴Em paga do meu amor são meus adversários; mas eu me dedico � oração.

⁴Þeir launa mér elsku mína með ofsókn, en ég gjöri ekki annað en biðja.

⁵Retribuem-me o mal pelo bem, e o ódio pelo amor.

⁵Þeir launa mér gott með illu og elsku mína með hatri.

⁶Põe sobre ele um ímpio, e esteja � sua direita um acusador.

⁶Set óguðlegan yfir mótstöðumann minn, og ákærandinn standi honum til hægri handar.

⁷Quando ele for julgado, saia condenado; e em pecado se lhe torne a sua oração!

⁷Hann gangi sekur frá dómi og bæn hans verði til syndar.

⁸Sejam poucos os seus dias, e outro tome o seu ofício!

⁸Dagar hans verði fáir, og annar hljóti embætti hans.

⁹Fiquem órfãos os seus filhos, e viúva a sua mulher!

⁹Börn hans verði föðurlaus og kona hans ekkja.

¹⁰Andem errantes os seus filhos, e mendiguem; esmolem longe das suas habitações assoladas.

¹⁰Börn hans fari á flæking og vergang, þau verði rekin burt úr rústum sínum.

¹¹O credor lance mão de tudo quanto ele tenha, e despojem-no os estranhos do fruto do seu trabalho!

¹¹Okrarinn leggi snöru fyrir allar eigur hans, og útlendir fjandmenn ræni afla hans.

¹²Não haja ninguém que se compadeça dele, nem haja quem tenha pena dos seus órfãos!

¹²Enginn sýni honum líkn, og enginn aumkist yfir föðurlausu börnin hans.

¹³Seja extirpada a sua posteridade; o seu nome seja apagado na geração seguinte!

¹³Niðjar hans verði afmáðir, nafn hans útskafið í fyrsta ættlið.

¹⁴Esteja na memória do Senhor a iniqüidade de seus pais; e não se apague o pecado de sua mãe!

¹⁴Misgjörðar feðra hans verði minnst af Drottni og synd móður hans eigi afmáð,

¹⁵Antes estejam sempre perante o Senhor, para que ele faça desaparecer da terra a memória deles!

¹⁵séu þær ætíð fyrir sjónum Drottins og hann afmái minningu þeirra af jörðunni

¹⁶Porquanto não se lembrou de usar de benignidade; antes perseguiu o varão aflito e o necessitado, como também o quebrantado de coração, para o matar.

¹⁶sakir þess, að hann mundi eigi eftir að sýna elsku, heldur ofsótti hinn hrjáða og snauða og hinn ráðþrota til þess að drepa hann.

¹⁷Visto que amou a maldição, que ela lhe sobrevenha! Como não desejou a bênção, que ela se afaste dele!

¹⁷Hann elskaði bölvunina, hún bitni þá á honum, hann smáði blessunina, hún sé þá fjarri honum.

¹⁸Assim como se vestiu de maldição como dum vestido, assim penetre ela nas suas entranhas como água, e em seus ossos como azeite!

¹⁸Hann íklæddist bölvuninni sem kufli, hún læsti sig þá inn í innyfli hans sem vatn og í bein hans sem olía,

¹⁹Seja para ele como o vestido com que ele se cobre, e como o cinto com que sempre anda cingido!

¹⁹hún verði honum sem klæði, er hann sveipar um sig, og sem belti, er hann sífellt gyrðist.

²⁰Seja este, da parte do Senhor, o galardão dos meus adversários, e dos que falam mal contra mim!

²⁰Þetta séu laun andstæðinga minna frá Drottni og þeirra, er tala illt í gegn mér.

²¹Mas tu, ó Deus, meu Senhor age em meu favor por amor do teu nome; pois que é boa a tua benignidade, livra-me;

²¹En þú, Drottinn Guð, breyt við mig eftir gæsku miskunnar þinnar, frelsa mig sakir nafns þíns,

²²pois sou pobre e necessitado, e dentro de mim está ferido o meu coração.

²²því að ég er hrjáður og snauður, hjartað berst ákaft í brjósti mér.

²³Eis que me vou como a sombra que declina; sou arrebatado como o gafanhoto.

²³Ég hverf sem hallur skuggi, ég er hristur út eins og jarðvargar.

²⁴Os meus joelhos estão enfraquecidos pelo jejum, e a minha carne perde a sua gordura.

²⁴Kné mín skjögra af föstu, og hold mitt tærist af viðsmjörsskorti.

²⁵Eu sou para eles objeto de opróbrio; ao me verem, meneiam a cabeça.

²⁵Ég er orðinn þeim að spotti, þegar þeir sjá mig, hrista þeir höfuðið.

²⁶Ajuda-me, Senhor, Deus meu; salva-me segundo a tua benignidade.

²⁶Veit mér lið, Drottinn, Guð minn, hjálpa mér eftir miskunn þinni,

²⁷Saibam que nisto está a tua mão, e que tu, Senhor, o fizeste.

²⁷að þeir megi komast að raun um, að það var þín hönd, að það varst þú, Drottinn, sem gjörðir það.

²⁸Amaldiçoem eles, mas abençoa tu; fiquem confundidos os meus adversários; mas alegre-se o teu servo!

²⁸Bölvi þeir, þú munt blessa, verði þeir til skammar, er rísa gegn mér, en þjónn þinn gleðjist.

²⁹Vistam-se de ignomínia os meus acusadores, e cubram-se da sua própria vergonha como dum manto!

²⁹Andstæðingar mínir íklæðist svívirðing, sveipi um sig skömminni eins og skikkju.

³⁰Muitas graças darei ao Senhor com a minha boca;

³⁰Ég vil lofa Drottin mikillega með munni mínum, meðal fjölmennis vil ég vegsama hann,því að hann stendur hinum snauða til hægri handar til þess að hjálpa honum gegn þeim er sakfella hann.

³¹Pois ele se coloca � direita do poder, para o salvar dos que o condenam.

³¹því að hann stendur hinum snauða til hægri handar til þess að hjálpa honum gegn þeim er sakfella hann.