1Na minha angústia clamei ao Senhor, e ele me ouviu.
1Ég ákalla Drottin í nauðum mínum, og hann bænheyrir mig.
2Senhor, livra-me dos lábios mentirosos e da língua enganadora.
2Drottinn, frelsa sál mína frá ljúgandi vörum, frá tælandi tungu.
3Que te será dado, ou que te será acrescentado, língua enganadora?
3Hversu mun fara fyrir þér nú og síðar, þú tælandi tunga?
4Flechas agudas do valente, com brasas vivas de zimbro!
4Örvar harðstjórans eru hvesstar með glóandi viðarkolum.
5Ai de mim, que peregrino em Meseque, e habito entre as tendas de Quedar!
5Vei mér, að ég dvel hjá Mesek, bý hjá tjöldum Kedars.
6Há muito que eu habito com aqueles que odeiam a paz.
6Nógu lengi hefir sál mín búið hjá þeim er friðinn hata.Þótt ég tali friðlega, vilja þeir ófrið.
7Eu sou pela paz; mas quando falo, eles são pela guerra.
7Þótt ég tali friðlega, vilja þeir ófrið.