¹Senhor, tu tens sido o nosso refúgio de geração em geração.

¹Bæn guðsmannsins Móse. Drottinn, þú hefir verið oss athvarf frá kyni til kyns.

²Antes que nascessem os montes, ou que tivesses formado a terra e o mundo, sim, de eternidade a eternidade tu és Deus.

²Áður en fjöllin fæddust og jörðin og heimurinn urðu til, frá eilífð til eilífðar ert þú, ó Guð.

³Tu reduzes o homem ao pó, e dizes: Voltai, filhos dos homens!

³Þú lætur manninn hverfa aftur til duftsins og segir: ,,Hverfið aftur, þér mannanna börn!``

⁴Porque mil anos aos teus olhos são como o dia de ontem que passou, e como uma vigília da noite.

⁴Því að þúsund ár eru í þínum augum sem dagurinn í gær, þegar hann er liðinn, já, eins og næturvaka.

⁵Tu os levas como por uma torrente; são como um sono; de manhã são como a erva que cresce;

⁵Þú hrífur þá burt, sem í svefni, þá er að morgni voru sem gróandi gras.

⁶de manhã cresce e floresce; � tarde corta-se e seca.

⁶Að morgni blómgast það og grær, að kveldi fölnar það og visnar.

⁷Pois somos consumidos pela tua ira, e pelo teu furor somos conturbados.

⁷Vér hverfum fyrir reiði þinni, skelfumst fyrir bræði þinni.

⁸Diante de ti puseste as nossas iniqüidades, � luz do teu rosto os nossos pecados ocultos.

⁸Þú hefir sett misgjörðir vorar fyrir augu þér, vorar huldu syndir fyrir ljós auglitis þíns.

⁹Pois todos os nossos dias vão passando na tua indignação; acabam-se os nossos anos como um suspiro.

⁹Allir dagar vorir hverfa fyrir reiði þinni, ár vor líða sem andvarp.

¹⁰A duração da nossa vida é de setenta anos; e se alguns, pela sua robustez, chegam a oitenta anos, a medida deles é canseira e enfado; pois passa rapidamente, e nós voamos.

¹⁰Ævidagar vorir eru sjötíu ár og þegar best lætur áttatíu ár, og dýrsta hnossið er mæða og hégómi, því að þeir líða í skyndi og vér fljúgum burt.

¹¹Quem conhece o poder da tua ira? e a tua cólera, segundo o temor que te é devido?

¹¹Hver þekkir styrkleik reiði þinnar og bræði þína, svo sem hana ber að óttast?

¹²Ensina-nos a contar os nossos dias de tal maneira que alcancemos corações sábios.

¹²Kenn oss að telja daga vora, að vér megum öðlast viturt hjarta.

¹³Volta-te para nós, Senhor! Até quando? Tem compaixão dos teus servos.

¹³Snú þú aftur, Drottinn. Hversu lengi er þess að bíða, að þú aumkist yfir þjóna þína?

¹⁴Sacia-nos de manhã com a tua benignidade, para que nos regozijemos e nos alegremos todos os nossos dias.

¹⁴Metta oss að morgni með miskunn þinni, að vér megum fagna og gleðjast alla daga vora.

¹⁵Alegra-nos pelos dias em que nos afligiste, e pelos anos em que vimos o mal.

¹⁵Veit oss gleði í stað daga þeirra, er þú hefir lægt oss, ára þeirra, er vér höfum illt reynt.

¹⁶Apareça a tua obra aos teus servos, e a tua glória sobre seus filhos.

¹⁶Lát dáðir þínar birtast þjónum þínum og dýrð þína börnum þeirra.Hylli Drottins, Guðs vors, sé yfir oss, styrk þú verk handa vorra.

¹⁷Seja sobre nós a graça do Senhor, nosso Deus; e confirma sobre nós a obra das nossas mãos; sim, confirma a obra das nossas mãos.

¹⁷Hylli Drottins, Guðs vors, sé yfir oss, styrk þú verk handa vorra.