1E prosseguindo Jó em seu discurso, disse:
1ഇയ്യോബ് തന്റെ സുഭാഷിതം തുടര്ന്നു ചൊല്ലിയതെന്തെന്നാല്
2Vive Deus, que me tirou o direito, e o Todo-Poderoso, que me amargurou a alma;
2എന്റെ ന്യായം നീക്കിക്കളഞ്ഞ ദൈവത്താണ, എനിക്കു മനോവ്യസനം വരുത്തിയ സര്വ്വശക്തനാണ--
3enquanto em mim houver alento, e o sopro de Deus no meu nariz,
3എന്റെ പ്രാണന് മുഴുവനും എന്നിലും ദൈവത്തിന്റെ ശ്വാസം എന്റെ മൂക്കിലും ഉണ്ടല്ലോ--
4não falarão os meus lábios iniqüidade, nem a minha língua pronunciará engano.
4എന്റെ അധരം നീതികേടു സംസാരിക്കയില്ല; എന്റെ നാവു വ്യാജം ഉച്ചരിക്കയുമില്ല.
5Longe de mim que eu vos dê razão; até que eu morra, nunca apartarei de mim a minha integridade.
5നിങ്ങളുടെ വാദം ഞാന് ഒരുനാളും സമ്മതിക്കയില്ല; മരിക്കുവോളം എന്റെ നിഷ്കളങ്കത്വം ഉപേക്ഷിക്കയുമില്ല.
6ë minha justiça me apegarei e não a largarei; o meu coração não reprova dia algum da minha vida.
6എന്റെ നീതി ഞാന് വിടാതെ മുറുകെ പിടിക്കുന്നു; എന്റെ ഹൃദയം എന്റെ നാളുകളില് ഒന്നിനെയും ആക്ഷേപിക്കുന്നില്ല.
7Seja como o ímpio o meu inimigo, e como o perverso aquele que se levantar contra mim.
7എന്റെ ശത്രു ദുഷ്ടനെപ്പോലെയും എന്റെ എതിരാളി നീതികെട്ടവനെപ്പോലെയും ആകട്ടെ.
8Pois qual é a esperança do ímpio, quando Deus o cortar, quando Deus lhe arrebatar a alma?
8ദൈവം വഷളനെ ഛേദിച്ചു അവന്റെ പ്രാണനെ എടുത്തുകളഞ്ഞാല് അവന്നു എന്തു പ്രത്യാശ ശേഷിപ്പുള്ളു?
9Acaso Deus lhe ouvirá o clamor, sobrevindo-lhe a tribulação?
9അവന്നു കഷ്ടത വരുമ്പോള് ദൈവം അവന്റെ നിലവിളി കേള്ക്കുമോ?
10Deleitar-se-á no Todo-Poderoso, ou invocará a Deus em todo o tempo?
10അവന് സര്വ്വശക്തനില് ആനന്ദിക്കുമോ? എല്ലാകാലത്തും ദൈവത്തെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുമോ?
11Ensinar-vos-ei acerca do poder de Deus, e não vos encobrirei o que está com o Todo-Poderoso.
11ദൈവത്തിന്റെ കയ്യെക്കുറിച്ചു ഞാന് നിങ്ങളെ ഉപദേശിക്കും; സര്വ്വശക്തന്റെ ആന്തരം ഞാന് മറെച്ചുവെക്കയില്ല.
12Eis que todos vós já vistes isso; por que, pois, vos entregais completamente � vaidade?
12നിങ്ങള് എല്ലാവരും അതു കണ്ടിരിക്കുന്നു; നിങ്ങള് വ്യര്ത്ഥബുദ്ധികളായിരിക്കുന്നതെന്തു?
13Esta é da parte de Deus a porção do ímpio, e a herança que os opressores recebem do Todo-Poderoso:
13ഇതു ദുര്ജ്ജനത്തിന്നു ദൈവത്തിന്റെ പക്കലുള്ള ഔഹരിയും നിഷ്ഠൂരന്മാര് സര്വ്വശക്തങ്കല്നിന്നു പ്രാപിക്കുന്ന അവകാശവും തന്നേ.
14Se os seus filhos se multiplicarem, será para a espada; e a sua prole não se fartará de pão.
14അവന്റെ മക്കള് പെരുകിയാല് അതു വാളിന്നായിട്ടത്രേ; അവന്റെ സന്തതി അപ്പം തിന്നു തൃപ്തരാകയില്ല.
15Os que ficarem dele, pela peste serão sepultados, e as suas viúvas não chorarão.
15അവന്നു ശേഷിച്ചവര് മഹാമാരിയാല് കുഴിയില് ആകും; അവന്റെ വിധവമാര് വിലപിക്കയുമില്ല.
16Embora amontoe prata como pó, e acumule vestes como barro,
16അവന് പൊടിപോലെ വെള്ളി സ്വരൂപിച്ചാലും മണ്ണുപോലെ വസ്ത്രം സമ്പാദിച്ചാലും
17ele as pode acumular, mas o justo as vestirá, e o inocente repartirá a prata.
17അവന് സമ്പാദിച്ചു എന്നേയുള്ളു; നീതിമാന് അതു ഉടുക്കും; കുറ്റമില്ലാത്തവന് വെള്ളി പങ്കിടും.
18A casa que ele edifica é como a teia da aranha, e como a cabana que o guarda faz.
18ചെലന്തിയെപ്പോലെ അവന് വീടുപണിയുന്നു; കാവല്ക്കാരന് മാടം കെട്ടുന്നതുപോലെ തന്നേ.
19Rico se deita, mas não o fará mais; abre os seus olhos, e já se foi a sua riqueza.
19അവന് ധനവാനായി കിടക്കുന്നു; പിന്നെ അങ്ങനെ ചെയ്കയില്ല; അവന് കണ്ണു തുറക്കുന്നു; ഇല്ലാതെയാകുന്നു.
20Pavores o alcançam como um dilúvio; de noite o arrebata a tempestade.
20വെള്ളംപോലെ ഭയം അവനെ പിടിക്കുന്നു; രാത്രിയില് കൊടുങ്കാറ്റു അവനെ കവര്ന്നു കൊണ്ടുപോകുന്നു.
21O vento oriental leva-o, e ele se vai; sim, varre-o com ímpeto do seu lugar:
21കിഴക്കന് കാറ്റു അവനെ പിടിച്ചിട്ടു അവന് പൊയ്പോകുന്നു. അവന്റെ സ്ഥലത്തുനിന്നു അതു അവനെ പാറ്റിക്കളയുന്നു.
22Pois atira contra ele, e não o poupa, e ele foge precipitadamente do seu poder.
22ദൈവം ആദരിയാതെ അവനെ എയ്യുന്നു; തൃക്കയ്യില്നിന്നു ചാടിപ്പോകുവാന് അവന് നോക്കുന്നു.
23Bate palmas contra ele, e assobia contra ele do seu lugar.
23മനുഷ്യര് അവന്റെ നേരെ കൈകൊട്ടുംഅവന്റെ സ്ഥലത്തുനിന്നു അവനെ വിരട്ടി പുറത്താക്കും.