¹Então respondeu Zofar, o naamatita, dizendo:

¹Tedaj odgovori Zofar Naamatec in reče:

²Não se dará resposta � multidão de palavras? ou será justificado o homem falador?

²Mnogobesedje ali naj ostane brez odgovora, in jezičnik bo li opravičen?

³Acaso as tuas jactâncias farão calar os homens? e zombarás tu sem que ninguém te envergonhe?

³Govoričenje tvoje naj sapo zapre ljudem, da bi se posmehoval, ne da te kdo osramoti,

⁴Pois dizes: A minha doutrina é pura, e limpo sou aos teus olhos.

⁴in da bi dejal: „Čist je moj nauk in čist sem pred Tvojim obličjem“?!

⁵Mas, na verdade, oxalá que Deus falasse e abrisse os seus lábios contra ti,

⁵O da bi pa Bog govoril in usta svoja odprl zoper tebe!

⁶e te fizesse saber os segredos da sabedoria, pois é multiforme o seu entendimento; sabe, pois, que Deus exige de ti menos do que merece a tua iniqüidade.

⁶Da ti naznani skrivnosti prave modrosti, da je mnogotera v znanju; potem bi spoznal, da Bog tebi v prid mnogo pozablja iz krivde tvoje.

⁷Poderás descobrir as coisas profundas de Deus, ou descobrir perfeitamente o Todo-Poderoso?

⁷Moreš li globokost Božjo z umom doseči, ali popolnosti Vsegamogočnega do dna priti?

⁸Como as alturas do céu é a sua sabedoria; que poderás tu fazer? Mais profunda é ela do que o Seol; que poderás tu saber?

⁸Višave so to nebeške – kaj hočeš početi? globočja je nego šeol – kaj moreš vedeti?

⁹Mais comprida é a sua medida do que a terra, e mais larga do que o mar.

⁹daljša nego zemlja je mera njena in širša nego morje.

¹⁰Se ele passar e prender alguém, e chamar a juízo, quem o poderá impedir?

¹⁰Če gre On poleg koga in ga dene v zapor in skliče sodni zbor, kdo mu zabrani?

¹¹Pois ele conhece os homens vãos; e quando vê a iniqüidade, não atentará para ela?

¹¹Kajti On pozna ničemurne ljudi in vidi krivico, ne da bi mu bilo treba paziti.

¹²Mas o homem vão adquirirá entendimento, quando a cria do asno montês nascer homem.

¹²A puhloglavec dobi šele razum, kadar se divjega osla žrebe prerodi v človeka.

¹³Se tu preparares o teu coração, e estenderes as mãos para ele;

¹³Ako obrneš v pravo smer srce svoje in boš k Njemu razprostiral roke –

¹⁴se há iniqüidade na tua mão, lança-a para longe de ti, e não deixes a perversidade habitar nas tuas tendas;

¹⁴če je krivica na roki tvoji, odpravi jo in nepravičnosti ne daj prebivati v šatorih svojih –

¹⁵então levantarás o teu rosto sem mácula, e estarás firme, e não temerás.

¹⁵res, tedaj boš smel vzdigniti obličje brez madeža in bodeš nepremakljiv in se ne boš bal.

¹⁶Pois tu te esquecerás da tua miséria; apenas te lembrarás dela como das águas que já passaram.

¹⁶Kajti tedaj pozabiš nadlogo, spominjal se je boš kot vodá, ki so potekle mimo;

¹⁷E a tua vida será mais clara do que o meio-dia; a escuridão dela será como a alva.

¹⁷in življenje ti zasije jasneje nego poldnevna svetloba, in zmrači li se kdaj, mine mrak kakor ob jutru.

¹⁸E terás confiança, porque haverá esperança; olharás ao redor de ti e repousarás seguro.

¹⁸In boš upal, ker je nada zate, in ogledoval boš svoje, spaval brez skrbi.

¹⁹Deitar-te-ás, e ninguém te amedrontará; muitos procurarão obter o teu favor.

¹⁹Počival boš in nihče te ne bo plašil, mnogi bodo pa prosili blagovoljnosti tvoje.Brezbožnikom pa bodo oči od koprnenja hirale, in pribežališče jim izgine in njih upanje bo, da izdahnejo dušo.

²⁰Mas os olhos dos ímpios desfalecerão, e para eles não haverá refúgio; a sua esperança será o expirar.

²⁰Brezbožnikom pa bodo oči od koprnenja hirale, in pribežališče jim izgine in njih upanje bo, da izdahnejo dušo.