¹Então respondeu Elifaz, o temanita:

¹Tedaj odgovori Elifaz Temančan in reče:

²Porventura responderá o sábio com ciência de vento? E encherá do vento oriental o seu ventre,

²Bo li moder mož odgovarjal z vetrovitim znanjem in napihoval notranjščino svojo z vzhodnim vetrom,

³argüindo com palavras que de nada servem, ou com razões com que ele nada aproveita?

³prepirajoč se z govori, ki ničesar ne pospešujejo, in z besedami, s katerimi nič ne koristi?

⁴Na verdade tu destróis a reverência, e impedes a meditação diante de Deus.

⁴Res, v nič devaš bogaboječnost in kratiš molitev pred Bogom.

⁵Pois a tua iniqüidade ensina a tua boca, e escolhes a língua dos astutos.

⁵Kajti krivičnost tvoja ti poučuje usta, in voliš govor prekanjencev.

⁶A tua própria boca te condena, e não eu; e os teus lábios testificam contra ti.

⁶Tvoja usta te obsojajo, ne jaz, in ustne tvoje pričajo zoper tebe.

⁷És tu o primeiro homem que nasceu? Ou foste dado � luz antes dos outeiros?

⁷Si li ti prvi človek, ki se je rodil, ali si bil ustvarjen, preden so bili hribi?

⁸Ou ouviste o secreto conselho de Deus? E a ti só reservas a sabedoria?

⁸Si li poslušal v tajnem svetu Božjem in zase pokupil vso modrost?

⁹Que sabes tu, que nós não saibamos; que entendes, que não haja em nós?

⁹Kaj ti veš, česar mi ne vemo, kaj razumeš, in nam ni znano?

¹⁰Conosco estão os encanecidos e idosos, mais idosos do que teu pai.

¹⁰Med nami so i osiveli i starčki, številnejših dni nego tvoj oče!

¹¹Porventura fazes pouco caso das consolações de Deus, ou da palavra que te trata benignamente?

¹¹Ali so ti malovažne tolažitve Božje in pohlevna beseda do tebe ti je li ničvredna?

¹²Por que te arrebata o teu coração, e por que flamejam os teus olhos,

¹²Kaj ti je ujelo srce in zakaj se iskrijo oči tvoje?

¹³de modo que voltas contra Deus o teú espírito, e deixas sair tais palavras da tua boca?

¹³da obračaš zoper Boga mogočnega togoto svojo in take besede bruhaš iz svojih ust?

¹⁴Que é o homem, para que seja puro? E o que nasce da mulher, para que fique justo?

¹⁴Kaj je smrtnik, da bi bil čist, in rojeni od žene, da bi bil pravičen?

¹⁵Eis que Deus não confia nos seus santos, e nem o céu é puro aos seus olhos;

¹⁵Glej, svetnikom svojim ne upa in nebesa niso čista v njegovih očeh!

¹⁶quanto menos o homem abominável e corrupto, que bebe a iniqüidade como a água?

¹⁶Koliko manj ostudnež in popačenec, mož, ki pije krivico kakor vodo!

¹⁷Escuta-me e to mostrarei; contar-te-ei o que tenho visto

¹⁷Naj ti povem, poslušaj me, in kar sem videl, ti bom pripovedoval,

¹⁸(o que os sábios têm anunciado e seus pais não o ocultaram;

¹⁸kar so modri oznanjali in niso zakrivali, sprejemši to od očetov svojih,

¹⁹aos quais somente era dada a terra, não havendo estranho algum passado por entre eles);

¹⁹ki je njim samim bila izročena dežela in tujec ni prešel sredi njih –:

²⁰Todos os dias passa o ímpio em angústia, sim, todos os anos que estão reservados para o opressor.

²⁰Vse svoje žive dni se zvija brezbožnik v mukah in majhno število let je prihranjeno silovitežu.

²¹O sonido de terrores está nos seus ouvidos; na prosperidade lhe sobrevém o assolador.

²¹Groze glas mu doni po ušesih; ko je mir, prihruje naj pogubnik;

²²Ele não crê que tornará das trevas, mas que o espera a espada.

²²nima nade, da se vrne iz temine, in namerjen nanj ga čaka meč.

²³Anda vagueando em busca de pão, dizendo: Onde está? Bem sabe que o dia das trevas lhe está perto, � mão.

²³Blodi okrog zaradi kruha, govoreč: Kje ga dobim? Ve, da blizu njega je pripravljen dan teme.

²⁴Amedrontam-no a angústia e a tribulação; prevalecem contra ele, como um rei preparado para a peleja.

²⁴Bridkost in stiska ga plašita, premagujeta ga kakor kralj, ki je pripravljen za naskok.

²⁵Porque estendeu a sua mão contra Deus, e contra o Todo-Poderoso se porta com soberba;

²⁵Ker je iztegnil roko zoper Boga mogočnega in je prevzetoval proti Vsegamogočnemu,

²⁶arremete contra ele com dura cerviz, e com as saliências do seu escudo;

²⁶zaletaval se je vanj z vzpetim vratom, z debelimi grbami ščitov svojih;

²⁷porquanto cobriu o seu rosto com a sua gordura, e criou carne gorda nas ilhargas;

²⁷ker se je obraz njegov pokril z mastjo, na ledjih se mu je nabrala tolšča,

²⁸e habitou em cidades assoladas, em casas em que ninguem deveria morar, que estavam a ponto de tornar-se em montões de ruínas;

²⁸in prebival je v porušenih mestih, v hišah, v katerih bi se ne bilo smelo stanovati, ki zanje je določeno, da ostanejo v razvalinah:

²⁹não se enriquecerá, nem subsistirá a sua fazenda, nem se estenderão pela terra as suas possessões.

²⁹zato ne obogati, imetje njegovo ne ostane in posestvo njegovo se ne razširi v deželi.

³⁰Não escapará das trevas; a chama do fogo secará os seus ramos, e ao sopro da boca de Deus desaparecerá.

³⁰Ne uteče iz temine, plamen posuši mladike njegove, in on izgine od diha iz ust Njegovih. –

³¹Não confie na vaidade, enganando-se a si mesmo; pois a vaidade será a sua recompensa.

³¹Naj se ne zanaša na laž, prevaran bo, kajti prevara mu bo v povračilo.

³²Antes do seu dia se cumprirá, e o seu ramo não reverdecerá.

³²Še preden pride dan njegov, se to dopolni, in palmova mladika mu več ne ozeleni;

³³Sacudirá as suas uvas verdes, como a vide, e deixará cair a sua flor como a oliveira.

³³bode kakor trta, ki trebi kislo grozdje svoje, in kakor oljka, ki stresa cvetje svoje.

³⁴Pois a assembléia dos ímpios é estéril, e o fogo consumirá as tendas do suborno.

³⁴Kajti družina bogapozabnikova je nerodovitna, in ogenj pokonča podkupljivčev šator.Bogapozabniki nosijo nadlogo, rode krivico, njih srce pripravlja prevaro.

³⁵Concebem a malícia, e dão � luz a iniqüidade, e o seu coração prepara enganos.

³⁵Bogapozabniki nosijo nadlogo, rode krivico, njih srce pripravlja prevaro.