¹Então respondeu Zofar, o naamatita:

¹Tedaj odgovori Zofar Naamatec in reče:

²Ora, os meus pensamentos me fazem responder, e por isso eu me apresso.

²Zato mi odgovarjajo misli moje in zaradi tega sem znotraj razburjen.

³Estou ouvindo a tua repreensão, que me envergonha, mas o espírito do meu entendimento responde por mim.

³Svarilo, sebi v sramoto, mi je poslušati! A duh moj po razsodnosti svoji mi odgovarja.

⁴Não sabes tu que desde a antigüidade, desde que o homem foi posto sobre a terra,

⁴Ne veš li tega, kar je od vekomaj, odkar je bil človek postavljen na zemljo:

⁵o triunfo dos iníquos é breve, e a alegria dos ímpios é apenas dum momento?

⁵da je zmagoslavje brezbožnih kratko in radost bogapozabnika le za trenotek?

⁶Ainda que a sua exaltação suba até o ceu, e a sua cabeça chegue até as nuvens,

⁶Najsi celó do neba stopa visokost njegova in glava njegova se dotika oblakov:

⁷contudo, como o seu próprio esterco, perecerá para sempre; e os que o viam perguntarão: Onde está?

⁷kakor blato njegovo pogine za vselej; kateri so ga videli, poreko: Kje je?

⁸Dissipar-se-á como um sonho, e não será achado; será afugentado qual uma visão da noite.

⁸Kakor sen odleti, in ne bodo ga našli, izgubi se kakor ponočna prikazen.

⁹Os olhos que o viam não o verão mais, nem o seu lugar o contemplará mais.

⁹Oko ga je ugledalo, a ne bo ga videlo več, in nikdar več ga ne bo gledalo mesto njegovo.

¹⁰Os seus filhos procurarão o favor dos pobres, e as suas mãos restituirão os seus lucros ilícitos.

¹⁰Njegovi otroci bodo iskali prijaznosti ubogih in njih roke bodo povračale oškodovancem imetje njegovo.

¹¹Os seus ossos estão cheios do vigor da sua juventude, mas este se deitará com ele no pó.

¹¹Kosti so mu bile polne mladostne moči, ta pa zdaj leži ž njim v prahu.

¹²Ainda que o mal lhe seja doce na boca, ainda que ele o esconda debaixo da sua língua,

¹²Čeprav mu je hudoba sladka v ustih in jo skriva pod jezikom svojim,

¹³ainda que não o queira largar, antes o retenha na sua boca,

¹³jo slastno goji in je noče pustiti, ampak jo zadržuje v grlu svojem:

¹⁴contudo a sua comida se transforma nas suas entranhas; dentro dele se torna em fel de áspides.

¹⁴vendar se izpremeni hrana v životu njegovem, kačji strup bode v notranjščini njegovi.

¹⁵Engoliu riquezas, mas vomitá-las-á; do ventre dele Deus as lançará.

¹⁵Bogastvo je požrl, pa ga bo izbljuval, iz trebuha mu ga potegne Bog mogočni.

¹⁶Veneno de áspides sorverá, língua de víbora o matará.

¹⁶Sesal je kačji strup: gadji jezik ga usmrti.

¹⁷Não verá as correntes, os rios e os ribeiros de mel e de manteiga.

¹⁷Ne bo gledal veselja svojega v potokih, v tekočih rekah medu in smetane.

¹⁸O que adquiriu pelo trabalho, isso restituirá, e não o engolirá; não se regozijará conforme a fazenda que ajuntou.

¹⁸Povrniti mora, kar je pridelal, ne sme tega uživati; primerno imetju, ki ga je pridobil, se ne more veseliti.

¹⁹Pois que oprimiu e desamparou os pobres, e roubou a casa que não edificou.

¹⁹Kajti potrl je in zapustil ubožce, hiše si je siloma vzel, a ne bo jih dozidal.

²⁰Porquanto não houve limite � sua cobiça, nada salvará daquilo em que se deleita.

²⁰Kajti pokoja ni poznal v osrčju svojem, zato ne ohrani ničesar, kar mu je drago.

²¹Nada escapou � sua voracidade; pelo que a sua prosperidade não perdurará.

²¹Nič ni ušlo njegovi požrešnosti, zato ne bode trpežno blagostanje njegovo.

²²Na plenitude da sua abastança, estará angustiado; toda a força da miséria virá sobre ele.

²²Ko bode v obilni obilosti, ga zadene stiska, roka vsakega trpina pride nanj.

²³Mesmo estando ele a encher o seu estômago, Deus mandará sobre ele o ardor da sua ira, que fará chover sobre ele quando for comer.

²³Ko si bo hotel napolniti trebuh, Bog spusti nanj jeze svoje togoto, in deževala bo nanj, njemu v jed.

²⁴Ainda que fuja das armas de ferro, o arco de bronze o atravessará.

²⁴Bežal bo pred železnim orožjem, a prestreli ga bronasti lok.

²⁵Ele arranca do seu corpo a flecha, que sai resplandecente do seu fel; terrores vêm sobre ele.

²⁵Izdere pšico, in pride ven iz telesa njegovega, svetlo jeklo iz žolči njegove, strahote ga objamejo.

²⁶Todas as trevas são reservadas paro os seus tesouros; um fogo não assoprado o consumirá, e devorará o que ficar na sua tenda.

²⁶Zgolj nesreča je prihranjena za vse zaklade njegove, požre ga ogenj, ki ga človek ne podpihava, požge, kar je preostalo v šatoru njegovem.

²⁷Os céus revelarão a sua iniqüidade, e contra ele a terra se levantará.

²⁷Nebesa razkrijejo njegovo krivico, in zemlja se vzdigne zoper njega.

²⁸As rendas de sua casa ir-se-ão; no dia da ira de Deus todas se derramarão.

²⁸Dobiček hiše njegove se spravi vstran, povodenj ga odplavi v dan jeze Božje.To je človeku brezbožnemu delež od Boga in dediščina, prisojena mu od Boga mogočnega.

²⁹Esta, da parte de Deus, é a porção do ímpio; esta é a herança que Deus lhe reserva.

²⁹To je človeku brezbožnemu delež od Boga in dediščina, prisojena mu od Boga mogočnega.