¹Ó Deus, por que nos rejeitaste para sempre? Por que se acende a tua ira contra o rebanho do teu pasto?

¹{Nauk, Asafov.} Zakaj, o Bog, nas zametaš vedno? zakaj se kadi jeza tvoja zoper čredo paše tvoje?

²Lembra-te da tua congregação, que compraste desde a antigüidade, que remiste para ser a tribo da tua herança, e do monte Sião, em que tens habitado.

²Spomni se občine svoje, ki si jo pridobil oddavnaj in odkupil za rod posesti svoje, gore Sionske, ki si na njej prebival!

³Dirige os teus passos para as perpétuas ruínas, para todo o mal que o inimigo tem feito no santuário.

³Prispej k podrtinam večnim! Vse zlo je storil sovražnik v svetišču.

⁴Os teus inimigos bramam no meio da tua assembléia; põem nela as suas insígnias por sinais.

⁴Rjuli so nasprotniki tvoji sredi zbirališča tvojega, postavili so svoja znamenja za znamenja.

⁵A entrada superior cortaram com machados a grade de madeira.

⁵Bilo je videti, kakor da vsak dviga kvišku sekiro v goščavi gozdni.

⁶Eis que toda obra entalhada, eles a despedaçaram a machados e martelos.

⁶In zdaj razbijajo rezbe njegove vse s sekirami in s kladivi.

⁷Lançaram fogo ao teu santuário; profanaram, derrubando-a até o chão, a morada do teu nome.

⁷Zažgali so svetišče tvoje, do tal so oskrunili prebivališče tvojega imena.

⁸Disseram no seu coração: Despojemo-la duma vez. Queimaram todas as sinagogas de Deus na terra.

⁸Rekli so v srcu svojem: Ugonobimo jih vse vkup! Požgali so vsa zbirališča Boga mogočnega v deželi.

⁹Não vemos mais as nossas insígnias, não há mais profeta; nem há entre nós alguém que saiba até quando isto durará.

⁹Znamenj naših ne vidimo, ni več proroka, in ni ga med nami, ki bi vedel, doklej –?

¹⁰Até quando, ó Deus, o adversário afrontará? O inimigo ultrajará o teu nome para sempre?

¹⁰Doklej, o Bog, bo zasramoval stiskalec, večno li bo zaničeval sovražnik ime tvoje?

¹¹Por que reténs a tua mão, sim, a tua destra? Tira-a do teu seio, e consome-os.

¹¹Zakaj odtezaš roko svojo in desnico svojo? Potegni jo iz nedrij svojih in naredi konec!

¹²Todavia, Deus é o meu Rei desde a antigüidade, operando a salvação no meio da terra.

¹²Vendar pa je Bog kralj moj že od nekdaj, ki dela rešitve na zemlji.

¹³Tu dividiste o mar pela tua força; esmigalhaste a cabeça dos monstros marinhos sobre as águas.

¹³Ti si razklal v moči svoji morje, razbil si zmajem glave na vodah.

¹⁴Tu esmagaste as cabeças do leviatã, e o deste por mantimento aos habitantes do deserto.

¹⁴Ti si raztreskal leviatanu glave, dal si ga za jed rodu, zverinam puščave.

¹⁵Tu abriste fontes e ribeiros; tu secaste os rios perenes.

¹⁵Ti si odprl studenec in potok, ti si posušil reke neusahljive.

¹⁶Teu é o dia e tua é a noite: tu preparaste a luz e o sol.

¹⁶Tvoj je dan, tvoja tudi noč, ti si napravil luč njeno in solnce.

¹⁷Tu estabeleceste todos os limites da terra; verão e inverno, tu os fizeste.

¹⁷Ti si določil vse meje zemlji, poletje in zimo napravil si ti.

¹⁸Lembra-te disto: que o inimigo te afrontou, ó Senhor, e que um povo insensato ultrajou o teu nome.

¹⁸Spomni se vendar, da je sovražnik sramotil GOSPODA in da ljudstvo nespametno zaničuje ime tvoje.

¹⁹Não entregues �s feras a alma da tua rola; não te esqueça para sempre da vida dos teus aflitos.

¹⁹Ne daj tisti zveri duše grlice svoje, krdela ubožcev svojih ne zabi vekomaj.

²⁰Atenta para o teu pacto, pois os lugares tenebrosos da terra estão cheios das moradas de violência.

²⁰Ozri se na zavezo, ker po kotih dežele je polno bivališč silovitosti.

²¹Não volte envergonhado o oprimido; louvem o teu nome o aflito e o necessitado.

²¹Ponižanec naj se ne vrne osramočen, ubožec in siromak naj hvalita ime tvoje.

²²Levanta-te, ó Deus, pleiteia a tua própria causa; lembra-te da afronta que o insensato te faz continuamente.

²²Vstani, o Bog; potegni se za pravdo svojo, spomni se zasramovanja, ki ti ga delajo nespametneži vsak dan.Ne pozabi glasu sovražnikov svojih, ropota vzpenjajočih se zoper tebe, ki se vedno vzdiguje kvišku.

²³Não te esqueças da gritaria dos teus adversários; o tumulto daqueles que se levantam contra ti sobe continuamente.

²³Ne pozabi glasu sovražnikov svojih, ropota vzpenjajočih se zoper tebe, ki se vedno vzdiguje kvišku.