¹Ó Senhor, Deus da minha salvação, dia e noite clamo diante de ti.

¹{Pesem in psalm sinov Korahovih. Načelniku godbe; na mahalat leanot. Pouk Hemana Ezrahovca.} O GOSPOD, Bog zveličanja mojega, po dnevi kličem in po noči pred teboj.

²Chegue � tua presença a minha oração, inclina os teus ouvidos ao meu clamor;

²Pred obličje tvoje pridi molitev moja, nagni uho svoje k mojemu vpitju.

³porque a minha alma está cheia de angústias, e a minha vida se aproxima do Seol.

³Kajti nasičena je z nadlogami duša moja in življenje moje je dospelo do kraja mrtvih.

⁴Já estou contado com os que descem � cova; estou como homem sem forças,

⁴Štejejo me med tiste, ki se pogrezajo v jamo; podoben sem možu, ki mu je minila življenja moč.

⁵atirado entre os finados; como os mortos que jazem na sepultura, dos quais já não te lembras, e que são desamparados da tua mão.

⁵Med mrtvimi sem zapuščen kakor pobiti, ležeči v grobu, ki se jih ne spominjaš več, ker so ločeni od tvoje roke.

⁶Puseste-me na cova mais profunda, em lugares escuros, nas profundezas.

⁶Položil si me v jamo najglobočjo, v kraje temne, v globočine.

⁷Sobre mim pesa a tua cólera; tu me esmagaste com todas as tuas ondas.

⁷Trdo me tlači jeza tvoja in vse valove svoje zaganjaš v me. (Sela.)

⁸Apartaste de mim os meus conhecidos, fizeste-me abominável para eles; estou encerrado e não posso sair.

⁸Oddalil si od mene znance moje, storil si me njim v najhujšo gnusobo; zajet sem, in pobegniti ne morem.

⁹Os meus olhos desfalecem por causa da aflição. Clamo a ti todo dia, Senhor, estendendo-te as minhas mãos.

⁹Oko moje mrli od bede; kličem te, GOSPOD, vsak dan, k tebi razpenjam roke svoje.

¹⁰Mostrarás tu maravilhas aos mortos? ou levantam-se os mortos para te louvar?

¹⁰Boš li na mrtvih delal čudeže? Ali mrtvi vstajajo, da bi te slavili? (Sela.)

¹¹Será anunciada a tua benignidade na sepultura, ou a tua fidelidade no Abadom?

¹¹Ali naj bi se v grobu oznanjala milost tvoja, zvestoba tvoja v kraju pogube?

¹²Serão conhecidas nas trevas as tuas maravilhas, e a tua justiça na terra do esquecimento?

¹²Ali se mar v temini spoznajo čuda tvoja in pravičnost tvoja v pozabljenja deželi?

¹³Eu, porém, Senhor, clamo a ti; de madrugada a minha oração chega � tua presença.

¹³Jaz pa vpijem, GOSPOD, k tebi, že zjutraj ti hiti naproti molitev moja.

¹⁴Senhor, por que me rejeitas? por que escondes de mim a tua face?

¹⁴Zakaj zametaš dušo mojo, o GOSPOD, skrivaš mi obličje svoje?

¹⁵Estou aflito, e prestes a morrer desde a minha mocidade; sofro os teus terrores, estou desamparado.

¹⁵Siromak sem in blizu smrti od mladosti svoje, strahove tvoje prenašam in sem izbegan.

¹⁶Sobre mim tem passado a tua ardente indignação; os teus terrores deram cabo de mim.

¹⁶Jeze tvoje žar gre čezme, strahote tvoje me uničujejo;

¹⁷Como águas me rodeiam todo o dia; cercam-me todos juntos.

¹⁷obdajajo me kakor vode ves dan, obstopajo me vse skupaj.Oddalil si od mene prijatelja in tovariša, temine so mi znanci edini.

¹⁸Aparte de mim amigos e companheiros; os meus conhecidos se acham nas trevas.

¹⁸Oddalil si od mene prijatelja in tovariša, temine so mi znanci edini.