¹Então Jó respondeu:

¹Atëherë Jobi u përgjigj dhe tha:

²Ouvi atentamente as minhas palavras; seja isto a vossa consolação.

²"Dëgjoni me kujdes atë që kam për të thënë, dhe kjo të jetë kënaqësia që më jepni.

³Sofrei-me, e eu falarei; e, havendo eu falado, zombai.

³Kini durim me mua dhe më lini të flas dhe, kur të kem folur, edhe talluni me mua.

⁴É porventura do homem que eu me queixo? Mas, ainda que assim fosse, não teria motivo de me impacientar?

⁴A ankohem vallë për një njeri? Dhe pse fryma ime nuk duhet të trishtohet?

⁵Olhai para mim, e pasmai, e ponde a mão sobre a boca.

⁵Shikomëni dhe habituni, dhe vini dorën mbi gojë.

⁶Quando me lembro disto, me perturbo, e a minha carne estremece de horror.

⁶Kur e mendoj, më zë frika dhe mishi im fillon të dridhet.

⁷Por que razão vivem os ímpios, envelhecem, e ainda se robustecem em poder?

⁷Pse, pra, jetojnë të pabesët dhe pse plaken dhe shtojnë pasuritë e tyre?

⁸Os seus filhos se estabelecem � vista deles, e os seus descendentes perante os seus olhos.

⁸Pasardhësit e tyre fuqizohen bashkë me ta nën vështrimet e tyre dhe fëmijët e tyre lulëzojnë në sytë e tyre.

⁹As suas casas estão em paz, sem temor, e a vara de Deus não está sobre eles.

⁹Shtëpitë e tyre janë në siguri, pa tmerre, dhe fshikulli i Perëndisë nuk rëndon mbi ta.

¹⁰O seu touro gera, e não falha; pare a sua vaca, e não aborta.

¹⁰Demi i tyre mbars dhe nuk gabon, lopa e tyre pjell pa dështuar.

¹¹Eles fazem sair os seus pequeninos, como a um rebanho, e suas crianças andam saltando.

¹¹Dërgojnë jashtë si një kope të vegjlit e tyre dhe bijtë e tyre hedhin valle.

¹²Levantam a voz, ao som do tamboril e da harpa, e regozijam-se ao som da flauta.

¹²Këndojnë në tingujt e timpanit dhe të qestes dhe kënaqen me zërin e flautit.

¹³Na prosperidade passam os seus dias, e num momento descem ao Seol.

¹³I kalojnë në mirëqënie ditët e tyre, pastaj një çast zbresin në Sheol.

¹⁴Eles dizem a Deus: retira-te de nós, pois não desejamos ter conhecimento dos teus caminhos.

¹⁴Megjithatë i thonin Perëndisë: "Largohu nga ne, sepse nuk dëshirojmë aspak të njohim rrugët e tua.

¹⁵Que é o Todo-Poderoso, para que nós o sirvamos? E que nos aproveitará, se lhe fizermos orações?

¹⁵Kush është i Plotfuqishmi të cilit duhet t'i shërbejmë? Ç'përfitojmë veç kësaj kur e lusim?".

¹⁶Vede, porém, que eles não têm na mão a prosperidade; esteja longe de mim o conselho dos ímpios!

¹⁶Ja, begatia e tyre a nuk është vallë në duart e tyre? Këshilla e të pabesëve është mjaft larg meje.

¹⁷Quantas vezes sucede que se apague a lâmpada dos ímpios? que lhes sobrevenha a sua destruição? que Deus na sua ira lhes reparta dores?

¹⁷Sa herë shuhet llamba e të këqijve ose shkatërrimi bie mbi ta, vuajtjet që Perëndia cakton në zemërimin e tij?

¹⁸que eles sejam como a palha diante do vento, e como a pragana, que o redemoinho arrebata?

¹⁸A janë ata si kashta përpara erës ose si byku që e merr me vete stuhia?

¹⁹Deus, dizeis vós, reserva a iniqüidade do pai para seus filhos, mas é a ele mesmo que Deus deveria punir, para que o conheça.

¹⁹Ju thoni se Perëndia ruan dënimin e paudhësisë së dikujt për bijtë e tij. Ta shpaguajë Perëndia, që ai të mund ta kuptojë.

²⁰Vejam os seus próprios olhos a sua ruina, e beba ele do furor do Todo-Poderoso.

²⁰Të shohë me sytë e tij shkatërrimin e vet dhe të pijë nga zemërimi i të Plotfuqishmit!

²¹Pois, que lhe importa a sua casa depois de morto, quando lhe for cortado o número dos seus meses?

²¹Çfarë i hyn në punë në fakt shtëpia e tij mbas vdekjes, kur numri i muajve të tij është mbushur?

²²Acaso se ensinará ciência a Deus, a ele que julga os excelsos?

²²A mundet ndokush t'i mësojë Perëndisë njohuri, atij që gjykon ata që ndodhen atje lart?

²³Um morre em plena prosperidade, inteiramente sossegado e tranqüilo;

²³Dikush vdes kur ka plot fuqi, i qetë dhe i sigurt;

²⁴com os seus baldes cheios de leite, e a medula dos seus ossos umedecida.

²⁴ka kovat plot me qumësht dhe palca e kockave të tij është e freskët.

²⁵Outro, ao contrário, morre em amargura de alma, não havendo provado do bem.

²⁵Një tjetër përkundrazi vdes me shpirt të hidhëruar, pa pasë shijuar kurrë të mirën.

²⁶Juntamente jazem no pó, e os vermes os cobrem.

²⁶Që të dy dergjen bashkë në pluhur dhe krimbat i mbulojnë.

²⁷Eis que conheço os vossos pensamentos, e os maus intentos com que me fazeis injustiça.

²⁷Ja, unë i njoh mendimet tuaja dhe planet me të cilat doni të ushtroni dhunën kundër meje.

²⁸Pois dizeis: Onde está a casa do príncipe, e onde a tenda em que morava o ímpio?

²⁸Në fakt ju thoni: "Ku është shtëpia e princit, dhe ku është çadra, banesa e njerëzve të këqij?".

²⁹Porventura não perguntastes aos viandantes? e não aceitais o seu testemunho,

²⁹Nuk i keni pyetur ata që udhëtojnë dhe nuk i njihni shenjat e tyre?

³⁰de que o mau é preservado no dia da destruição, e poupado no dia do furor?

³⁰Njerëzit e këqij në fakt shpëtojnë ditën e shkatërrimit dhe çohen në shpëtim ditën e zemërimit.

³¹Quem acusará diante dele o seu caminho? e quem lhe dará o pago do que fez?

³¹Kush e qorton për sjelljen e tij dhe kush i jep shpagim për atë që ka bërë?

³²Ele é levado para a sepultura, e vigiam-lhe o túmulo.

³²Atë e çojnë në varr dhe i bëjnë roje varrit të tij.

³³Os torrões do vale lhe são doces, e o seguirão todos os homens, como ele o fez aos inumeráveis que o precederam.

³³Plisat e luginës do të jenë të ëmbël për të; tërë njerëzia do ta ndjekë, ndërsa një mori pa fund i shkon para.

³⁴Como, pois, me ofereceis consolações vãs, quando nas vossas respostas só resta falsidade?

³⁴Si mund të më ngushëlloni pra, me fjalë të kota, kur nga fjalët tuaja nuk mbetet veçse gënjeshtra?".