¹Sede meus imitadores, como também eu o sou de Cristo.

¹Угледајте се на мене, као и ја на Христа.

²Ora, eu vos louvo, porque em tudo vos lembrais de mim, e guardais os preceitos assim como vo-los entreguei.

²Хвалим вас пак, браћо, што све моје памтите и држите заповести као што вам предадох.

³Quero porém, que saibais que Cristo é a cabeça de todo homem, o homem a cabeça da mulher, e Deus a cabeça de Cristo.

³Али хоћу да знате да је свакоме мужу глава Христос; а муж је глава жени; а Бог је глава Христу.

⁴Todo homem que ora ou profetiza com a cabeça coberta desonra a sua cabeça.

⁴Сваки муж који се с покривеном главом моли Богу или пророкује, срамоти главу своју.

⁵Mas toda mulher que ora ou profetiza com a cabeça descoberta desonra a sua cabeça, porque é a mesma coisa como se estivesse rapada.

⁵И свака жена које се гологлава моли Богу или пророкује, срамоти главу своју; јер је свеједно као да је обријана.

⁶Portanto, se a mulher não se cobre com véu, tosquie-se também; se, porém, para a mulher é vergonhoso ser tosquiada ou rapada, cubra-se com véu.

⁶Ако се, дакле, не покрива жена, нека се стриже; ако ли је ружно жени стрићи се или бријати се, нека се покрива.

⁷Pois o homem, na verdade, não deve cobrir a cabeça, porque é a imagem e glória de Deus; mas a mulher é a glória do homem.

⁷Али муж да не покрива главу, јер је обличје и слава Божија; а жена је слава мужевља.

⁸Porque o homem não proveio da mulher, mas a mulher do homem;

⁸Јер није муж од жене него жена од мужа.

⁹nem foi o homem criado por causa da mulher, mas sim, a mulher por causa do homem.

⁹Јер муж није саздан жене ради него жена мужа ради.

¹⁰Portanto, a mulher deve trazer sobre a cabeça um sinal de submissão, por causa dos anjos.

¹⁰Зато жена треба да има власт на глави, анђела ради.

¹¹Todavia, no Senhor, nem a mulher é independente do homem, nem o homem é independente da mulher.

¹¹Али нити је муж без жене ни жена без мужа у Господу.

¹²pois, assim como a mulher veio do homem, assim também o homem nasce da mulher, mas tudo vem de Deus.

¹²Јер како је жена од мужа, тако је и муж из жене; а све је од Бога.

¹³julgai entre vós mesmos: é conveniente que uma mulher com a cabeça descoberta ore a Deus?

¹³Сами међу собом судите је ли лепо да се жена гологлава моли Богу?

¹⁴Não vos ensina a própria natureza que se o homem tiver cabelo comprido, é para ele uma desonra;

¹⁴Или не учи ли вас и сама природа да је мужу срамота ако гаји дугачку косу;

¹⁵mas se a mulher tiver o cabelo comprido, é para ela uma glória? Pois a cabeleira lhe foi dada em lugar de véu.

¹⁵А жени је слава ако гаји дугачку косу? Јер јој је коса дана место покривала.

¹⁶Mas, se alguém quiser ser contencioso, nós não temos tal costume, nem tampouco as igrejas de Deus.

¹⁶Ако ли је ко свадљив, ми такав обичај немамо, нити цркве Божије.

¹⁷Nisto, porém, que vou dizer-vos não vos louvo; porquanto vos ajuntais, não para melhor, mas para pior.

¹⁷Али ово заповедајући не хвалим да се не на боље него на горе сабирате.

¹⁸Porque, antes de tudo, ouço que quando vos ajuntais na igreja há entre vós dissensões; e em parte o creio.

¹⁸Прво дакле кад се сабирате у цркву, чујем да имају распре међу вама, и нешто верујем од овог.

¹⁹E até importa que haja entre vós facções, para que os aprovados se tornem manifestos entre vós.

¹⁹Јер треба и јереси да буду међу вама, да се покажу поштени који су међу вама.

²⁰De sorte que, quando vos ajuntais num lugar, não é para comer a ceia do Senhor;

²⁰А кад се скупите на једно место, не једе се вечера Господња.

²¹porque quando comeis, cada um toma antes de outrem a sua própria ceia; e assim um fica com fome e outro se embriaga.

²¹Јер сваки своју вечеру узме најпре и једе, и тако један гладује а други се опија.

²²Não tendes porventura casas onde comer e beber? Ou desprezais a igreja de Deus, e envergonhais os que nada têm? Que vos direi? Louvar-vos-ei? Nisto não vos louvo.

²²Еда ли дакле немате кућа да једете и пијете? Или не марите за цркву Божију, и срамотите оне који немају? Шта ћу вам рећи? Хоћу ли вас похвалити за то? Нећу.

²³Porque eu recebi do Senhor o que também vos entreguei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou pão;

²³Јер ја примих од Господа шта вам и предадох, да Господ Исус ону ноћ у коју биваше предан узе хлеб.

²⁴e, havendo dado graças, o partiu e disse: Isto é o meu corpo que é por vós; fazei isto em memória de mim.

²⁴И захваливши преломи и рече: Узмите, једите, ово је тело моје које се за вас ломи; ово чините мени за спомен.

²⁵Semelhantemente também, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto no meu sangue; fazei isto, todas as vezes que o beberdes, em memória de mim.

²⁵Тако и чашу, по вечери, говорећи: Ова је чаша нови завет у мојој крви; ово чините, кад год пијете, мени за спомен.

²⁶Porque todas as vezes que comerdes deste pão e beberdes do cálice estareis anunciando a morte do Senhor, até que ele venha.

²⁶Јер кад год једете овај хлеб и чашу ову пијете, смрт Господњу обзнањујете, докле не дође.

²⁷De modo que qualquer que comer do pão, ou beber do cálice do Senhor indignamente, será culpado do corpo e do sangue do Senhor.

²⁷Тако који недостојно једе овај хлеб или пије чашу Господњу, крив је телу и крви Господњој.

²⁸Examine-se, pois, o homem a si mesmo, e assim coma do pão e beba do cálice.

²⁸Али човек да испитује себе, па онда од хлеба да једе и од чаше да пије;

²⁹Porque quem come e bebe, come e bebe para sua própria condenação, se não discernir o corpo do Senhor.

²⁹Јер који недостојно једе и пије, суд себи једе и пије, не разликујући тела Господњег.

³⁰Por causa disto há entre vós muitos fracos e enfermos, e muitos que dormem.

³⁰Зато су међу вама многи слаби и болесни, и довољно их спавају.

³¹Mas, se nós nos julgássemos a nós mesmos, não seríamos julgados;

³¹Јер кад бисмо себе расуђивали, не бисмо осуђени били.

³²quando, porém, somos julgados pelo Senhor, somos corrigidos, para não sermos condenados com o mundo.

³²Али кад смо суђени, наказује нас Господ, да се не осудимо са светом.

³³Portanto, meus irmãos, quando vos ajuntais para comer, esperai uns pelos outros.

³³Зато, браћо моја, кад се састајете да једете, ишчекујте један другог.

³⁴Se algum tiver fome, coma em casa, a fim de que não vos reunais para condenação vossa. E as demais coisas eu as ordenarei quando for.

³⁴Ако ли је ко гладан, нека једе код куће, да се на грех не састајете. А за остало уредићу кад дођем.