¹Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, � igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:

¹Од Павла, апостола Исуса Христа по вољи Божијој и брата Тимотија цркви Божјој у Коринту, са свима светима који су у свој Ахаји:

²Graça a vós, e paz da parte de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.

²Благодат вам и мир од Бога Оца нашег, и Господа Исуса Христа.

³Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e Deus de toda a consolação,

³Благословен Бог и Отац Господа нашег Исуса Христа, Отац милости и Бог сваке утехе,

⁴que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.

⁴Који нас утешава у свакој невољи нашој, да бисмо могли утешити оне који су у свакој невољи утехом којом нас саме Бог утешава.

⁵Porque, como as aflições de Cristo transbordam para conosco, assim também por meio de Cristo transborda a nossa consolação.

⁵Јер како се страдања Христова умножавају на нама тако се и утеха наша умножава кроз Христа.

⁶Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;

⁶Ако ли смо, пак, у невољи, за вашу је утеху и спасење, које постаје у трпљењу тих истих страдања која и ми подносимо.

⁷e a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.

⁷И надање наше тврдо је за вас. Ако ли се утешавамо, за вашу је утеху и спасење, знајући да као што сте заједничари у нашем страдању тако и у утеси.

⁸Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira oprimidos acima das nossas forças, de modo tal que até da vida desesperamos;

⁸Јер вам нећемо, браћо, затајити невољу нашу која нам се догоди у Азији кад нам је било претешко и преко силе тако да се нисмо надали ни живети;

⁹portanto já em nós mesmos tínhamos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;

⁹Него сами у себи расудисмо да нам ваља помрети, да се већ не уздасмо у себе него у Бога који подиже мртве.

¹⁰o qual nos livrou de tão horrível morte, e livrará; em quem esperamos que também ainda nos livrará,

¹⁰Који нас је од толике смрти избавио, и избавља; и у Њега се уздамо да ће нас и још избавити,

¹¹ajudando-nos também vós com orações por nós, para que, pela mercê que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.

¹¹С помоћу и ваше молитве за нас; да многи људи многу хвалу дају Богу за даре који су нама дати вас ради.

¹²Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que em santidade e sinceridade de Deus, não em sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e mormente em relação a vós.

¹²Јер је наша слава ово: сведочанство савести наше да смо у простоти и чистоти Божјој, а не у мудрости телесној него по благодати Божјој живели на свету, а особито међу вама.

¹³Pois outra coisa não vos escrevemos, senão as que ledes, ou mesmo reconheceis; e espero que também até o fim as reconhecereis;

¹³Јер вам друго не пишемо него шта читате и разумевате. А надам се да ћете и до краја разумети.

¹⁴como também já em parte nos reconhecestes, que somos a vossa glória, assim vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.

¹⁴Као што неки и разуместе да смо вам слава као и ви нама за дан Господа нашег Исуса Христа.

¹⁵E nesta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis um segundo benefício;

¹⁵И у овом поуздању хтедох да вам дођем пре, да другу благодат имате;

¹⁶e por vós passar � Macedônia, e da Macedônia voltar a vós, e ser por vosso intermédio encaminhado � Judéia.

¹⁶И кроз вас да дођем у Македонију, и опет из Македоније да дођем к вама, и ви да ме пратите у Јудеју.

¹⁷Ora, deliberando isto, usei porventura de leviandade? ou o que delibero, faço-o segundo a carne, para que haja comigo o sim, sim e o não não?

¹⁷Али кад сам ово хтео, еда ли сам дакле шта непристојно чинио? Или што се накањујем, да се по телу накањујем, да буде у мене да да, а не не?

¹⁸Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra a vós não é sim e não,

¹⁸Али је Бог веран, те реч наша к вама не би да и не.

¹⁹porque o Filho de Deus, Cristo Jesus, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.

¹⁹Јер Син Божји Исус Христос, ког ми вама приповедасмо ја и Силван и Тимотије, не би да и не, него у Њему би да.

²⁰Pois, tantas quantas forem as promessas de Deus, nele está o sim; portanto é por ele o amém, para glória de Deus por nosso intermédio.

²⁰Јер колико је обећања Божијих, у Њему су да, и у Њему амин, Богу на славу кроз нас.

²¹Mas aquele que nos confirma convosco em Cristo, e nos ungiu, é Deus,

²¹А Бог је који нас утврди с вама у Христу, и помаза нас,

²²o qual também nos selou e nos deu como penhor o Espírito em nossos corações.

²²Који нас и запечати, и даде залог Духа у срца наша.

²³Ora, tomo a Deus por testemunha sobre a minha alma de que é para vos poupar que não fui mais a Corinto;

²³А ја за сведока Бога призивам на своју душу да штедећи вас не дођох више у Коринт.

²⁴não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos cooperadores de vosso gozo; pois pela fé estais firmados.

²⁴Не као да ми владамо вером вашом, него смо помагачи ваше радости; јер у вери стојите.